به گزارش خبرگزاری فارس، پس از گشایش رسمی دفتر طالبان در دوحه قرار است تا مسئولان این دفتر در قطر با مقامات آمریکایی بر سر مسئله افغانستان پای میز مذاکره بنشینند.
گفته میشود، «جانکری» وزیر امور خارجه آمریکا قرار است سرپرستی مذاکرات قطر را عهدهدار شود.
پس از انتشار این خبر رسانههای مختلف منطقهای و بینالمللی به گمانهزنی در رابطه با چند و چون این مذاکرات پرداختند که در زیر به مطلبی که در این رابطه در روزنامه «پاکستان» منتشر شده است پرداخته میشود.
به نوشته روزنامه پاکستان، در مرحله اول این مذاکرات 2 طرف مطالبات خود را مطرح کرده و سعی میشود هدف نهایی مذاکرات مشخص شود.
این روزنامه در ادامه گمانهزنی خود آورده است: مطالبات آمریکاییها و طالبان به صورت مکتوب درج شده و به عنوان مدرک نگهداری میشود تا کسی بر خلاف آنچه مطرح کرده عمل نکند.
آمریکا مشخص میکند که در چه زمینههایی حاضر به مذاکره با طالبان است و طالبان نیز مشخص میکنند هدف آنها از مذاکره چیست.
پس از طی مرحله اول، مذاکرات به حالت تعلیق درآمده و پس گذشت 2 هفته دور بعدی مذاکره آغاز خواهد شد.
پیشبینی میشود قطع روابط طالبان با القاعده یکی از مطالبات اصلی و اساسی آمریکا خواهد بود.
واشنگتن باید مشخص کند که قطع کامل روابط طالبان با القاعده چقدر زمان باید به خود اختصاص دهد و آیا طالبان در این موضوع جدی هستند یا خیر.
آمریکا تلاش میکند به طالبان ثابت کند مذاکره با این کشور به معنای مذاکره با مردم افغانستان است و همچنین آمریکا سعی دارد به نمایندگی از تمام گروههای افغان با طالبان مذاکره کند و ممکن است در این راستا نمایندگانی از این گروهها را نیز با خود همراه سازد.
مرحله بعدی، پذیرفته شدن دولت افغانستان به عنوان نماینده تمام گروههای افغان است.
یکی از دشوارترین مراحل مذاکره با طالبان این است که آنان دولت افغانستان را به رسمیت بشناسند البته پذیرش چنین موضوعی نیاز به زمان زیاد دارد و امکان ندارد طالبان در مدت کوتاهی این موضوع را بپذیرند.
بازگشایی دفتر طالبان در قطر به معنای موفقیت در مذاکره نیست که قبل از این هم آمریکا ضمن حمایت از بازگشایی دفتر طالبان در قطر تلاش کرد با آنان به توافق برسد اما عدم توجه به شرایط و خواستههای این گروه سبب شد مذاکره در مراحل اولیه متوقف شود بنابراین موضوع مذاکره با طالبان یک پروسه طولانی مدت است و نباید انتظار داشته باشیم نتیجه مذاکرات ظرف چند ماه آینده مشخص شود.
آمریکا، پاکستان و افغانستان هر یک به نوبه خود میتوانند بر مذاکرات قطر تأثیرگذار باشند، این سه کشور از ماهها قبل به دنبال فراهم کردن مقدمات مذاکره با شبهنظامیان بودند اما هر یک تلاش میکرد مذاکره در کشور مطبوع خود برگزار شود.
سرانجام آمریکا موفق شد نظر خود را به کرسی نشانده و قطر به عنوان محل مذاکره با نمایندگان طالبان مشخص شد.
نمایندگان سیاسی طالبان از تمام مزیتهای یک هیئت سیاسی برخوردار میشوند و اختیار کامل دارند تا در تمام زمینهها تصمیمگیری کنند.
اعضای هیئت سیاسی طالبان از جانب ملا عمر انتخاب شدهاند.
آمریکاییها بر این باورند که شبکه «حقانی» بخش اصلی عملیاتهای طالبان در کابل و قلب افغانستان را رهبری میکنند بنابراین نمایندهای از این گروه نیز در هیئت طالبان حضور خواهد داشت.
رسانههای پاکستانی به نقل از منابع موثق مینویسند، نمایندگانی از تمام گروههای طالبان در هیئت اعزامی این گروه به قطر حضور مییابند بنابراین مذاکرات قطر را باید مذاکرهای جامع با تمام گروههای شبهنظامی وابسته به طالبان دانست.
آمریکاییها معتقدند گرچه نمیتوان به طور کامل با طالبان به توافق رسید اما به هر حال مذاکره با این گروه خشونتها در افغانستان را کاهش میدهد.
واشنگتن امیدوار است با کاهش خشونت در افغانستان شرایط بهتری را برای خروج آبرومندانه از این کشور فراهم کند.
از طرفی آمریکا سعی دارد محاسبه کند که باید چه تعداد از نیروهای خود را به صورت دائم در افغانستان نگاه دارد و این موضوع بستگی به نوع کنار آمدن با طالبان دارد.
اگر طالبان فقط کاهش عملیات در افغانستان و دادن مسیر عبور به نیروهای خارجی را بپذیرند این موضوع به خودی خود یک پیشرفت بزرگ در مذاکره با طالبان است و حوادث بعد از خروج نیروهای خارجی به دولت «کرزی» مربوط میشود.
آمریکا مذاکرات قطر را مذاکره با تمام گروههای افغان میداند اما مقامات آمریکا به خوبی به این موضوع واقفند که طالبان باید با دولت افغانستان کنار بیایند که این موضوع امری محال است.
آمریکا سرپرستی مذاکرات صلح را به عهده دارد بنابراین چطور ممکن است طالبان با دولت کرزی کنار بیایند و از طرفی هدف واشنگتن از این مذاکره فقط یافتن یک گذرگاه عبور از جنگ افغانستان است.
به ظاهر امنیت افغانستان به نیروهای این کشور واگذار شده است اما بیشتر کارشناسان بر این باورند که ارتش افغانستان توانایی مقابله با طالبان را ندارد بنابراین این اقدام آمریکا هم به معنای مساعد کردن اوضاع برای فرار از این کشور است.
آمریکا در ابتدا برافراشتن پرچم طالبان با عنوان «امارات اسلامی افغانستان» را پذیرفت که نشان میدهد واشنگتن طالبان را به عنوان یک قدرت در افغانستان پذیرفته و از موضع ضعف وارد مذاکره با این گروه شده است.
انتهای پیام/خ