فرشچیان در میعادگاهِ نور
در حرم اباعبدالله الحسین (ع) بودم که شنیدم نگارگر برجسته و هنر دانِ بی نظیر، استاد فرشچیان، بر بالِ ملائک به آسمان سفر کردند...
همان جا چشم دوختم به ضریح مطهر ارباب، همان نقوشی که با نام فرشچیان و نگارگری اش آشنا بود و زیر لب گفتم: چه شوری می شود بین مرغکانِ قلم موی استاد وقتی اباعبدالله الحسین (ع) او را به آغوش می کشد و زینب کبری س در تلفیقِ تصویری از ظهر عاشورا همراه با دختران و زنان خیمه آل الله به استقبالش می آیند...
و استاد در تاب رنگ هایی که می گفت: هر دایره بخشی از انوار الهی است سلامی از جنسِ (و صِبْغَةَ اللّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدونَ)می شنود: "اين است رنگ آميزى الهى و كيست بهتر از خدا در نگارگرى؟ و ما تنها او را عبادت مى كنيم." ۱۳۸_بقره
چقدر شیرین است لحظه ی وصال با معبودِ لا یتناهی... گوارایت باد استاد فرشچیان، شهدِ زحماتی که عشقِ آسمانی در آنها موج می زد مانند همان تابلوی "ضامن آهو" که آهویی گریز پا در ظل کرم علی بن موسی الرضا (ع) آرام گرفت و شما می گفتی: "چهره ی امام رضا (ع) را سه بار به خواب دیده ام و آن را بر بوم نقش بستم".
در این اثر، طبق گفته کارشناسان هنر همه خطوط و نقوش تابلو و عناصر آن متوجه حضرت ثامن الحجج (ع) است که در سمت راست بالای تابلو در هالهای از نور قرار دارد و با وجود اینکه نقاشان بزرگ نور را در صورت قدسیان ترسیم میکنند، در این اثر علاوه بر صورت، نور در تمام بدن امام رضا (ع) ساری و جاری است. تمام منحنیهای تابلوی «ضامن آهو» به سوی امام هشتم(ع) ختم میشوند و پرسوناژ امام از لحاظ رنگ و فرم طوری قرار گرفته که در فراز بوده و باقی عناصر در فرود است...
ای استادِ آشنای نور در نور،
سیده رقیه آذرنگ