به گزارش خبرگزاری فارس از اصفهان، به بهانه برگزاری نمایشگاه عکس اصفهان به سراغ دبیر برگزاری آن رفتیم و گپی دوستانه با او زدیم، علی اصغر علیمرادی عکاس جوان و مستعد اصفهانی است که اگر سری به نمایشگاه زده باشید و چند اثرش را دیده باشید، شما هم تصدیق میکنید که آینده روشنی در انتظار اوست.
فارس: بیوگرافی مختصری از خودتان بفرمایید؟
علی اصغر علیمرادی، متولد 1367، دارای مدرک لیسانس تصویرسازی و دیپلم گرافیک هستم، در هنرستان زیر نظر استاد شیرانی و پس از آن نیز به صورت آزاد زیر نظر استاد یاسر عرب آموزش دیدم، در حال حاضر مدت سه سال است که به صورت جدی عکاسی حرفهای میکنم و عضو اصلی کانون عکس اصفهان و دبیر برگزاری نمایشگاه عکس اصفهان هستم.
فارس: از نمایشگاههایی که در آنها شرکت کردهاید بگویید؟
تاکنون در دو نمایشگاه گروهی شرکت کردهام که یکی از آنها نمایشگاه سالانه کانون عکس اصفهان و دیگری جشنواره عکس طبیعت ایران است.
فارس: شما به عنوان دبیر برگزاری نمایشگاه عکس اصفهان، این دوره از آن را چگونه ارزیابی میکنید؟
به نظر میرسد فرهنگ برگزاری این نمایشگاهها در اصفهان رفته رفته دارد جا میافتد و این دوره به نسبت دورههای گذشته استقبال بیشتری از نمایشگاه صورت گرفته و تعدادی از آثار هم به فروش رفتهاند.
فارس: چه آثاری از شما در نمایشگاه سالانه عکس اصفهان به نمایش در آمده است؟
در این نمایشگاه سه تک عکس دارم که یکی اثر مستند اجتماعی به نام «ننه معصومه» به صورت سیاه و سفید است که یکی از شاتهای مورد علاقه خودم است و دو اثر دیگر چشم انداز از ساحل بابلسر هستند، اولی به نام «مکانی برای آرامش» و دومی به نام «تو باید غرق شی در من» که یک کار فوتو مونتاژ است و درک آن به نوعی درک شخصیت خود عکاس است.
فارس: گرایشات مورد علاقهتان در عکاسی چیست؟
عکاسی مستند اجتماعی و طبیعت به دلیل آرامشی که در این دو حوزه وجود دارد.
فارس: این آرامش در عکاسی مستند اجتماعی چگونه به وجود میآید؟
در عکاسی مستند اجتماعی ارتباط نزدیکی با مردم برقرار میکنم و با آنها زندگی میکنم که این به من انرژی و آرامش زیادی میدهد و هنگامی که عکاسی میکنم تلاشم بیان حرف دل آنها است.
فارس: از عکاسان ایرانی مورد علاقهتان که از آثارشان الهام میگیرید چند نفر را نام ببرید؟
افشین بختیار، کیارنگ علایی، محمدرضا مومنی و اصغر صامتی که دو نفر آخری از عکاسان خوب و پر افتخار اصفهانی هستند.
فارس: درباره کانون عکس اصفهان بگویید؟
کانون عکس اصفهان در واقع یک کانون مردم نهاد است که از طرف هیچ سازمان دیگری حمایت نمیشود و حتی هزینه بر پایی نمایشگاه را هم خود اعضا تأمین میکنند و بیشتر اعضای کانون به صورت آزاد عکاسی کرده؛ با این حال روند مثبتی در طول این سالها داشته است، از جمله اینکه سال گذشته توانست رتبه پانزدهم را از طرف فدراسیون هنر عکاسی دنیا کسب کند.
فارس: با توجه به اینکه عکاسی در اصفهان به صورت آکادمیک تدریس نمیشود به نظرتان عکاسی اصفهان از این بابت آسیب نمیبیند؟
تحصیلات آکادمیک تاثیر به سزایی در افزایش بار علمی عکاسان و در نتیجه بهبود کیفیت آثار دارد و در نهایت سبب رشد این هنر و توجه به آن و ایجاد زمینههای کاری برای آن میشود تا عکاسان با فراغ بال و بدون دغدغه مالی عکاسی کنند.
فارس: آینده عکاسی اصفهان و روند حرکت آن را چطور میبینید؟
در حال حاضر اصفهان یکی از قطبهای عکاسی ایران است و با توجه به حضور استعدادهای تازه و پیشرفت سطح کیفی آثار در سالهای اخیر، روند رو به رشدی دارد و به نظرم روزهای خوبی در انتظار عکاسی اصفهان است.
فارس: آرزویتان در زمینه عکاسی چیست؟
نمیدانم میتوان این را آرزوی بزرگی دانست یا نه، اما امیدوارم بتوانم یک دوربین مستقل برای خودم تهیه کنم چون هرگز خودم دوربین نداشتهام و تا کنون هر چه عکاسی کردهام مدیون دوستانی هستم که دوربینشان را در اختیارم قرار دادند.
فارس: فکر نمیکنید باید حمایتی از شما صورت میگرفت که به عنوان یک عکاس از بابت دوربین که عنصر اصلی و جدانشدنی حرفهتان است، نگرانی نداشته باشید؟
خوب من ترجیح میدهم در برابر این سوال فقط سکوت کنم و حرفی نزنم و این سکوت من خودش گویای بسیاری از حرفها است.
فارس: فکر میکنید 10 سال دیگر کجا ایستاده باشید؟
در واقع امیدوارم 10 سال دیگر هنوز جدیترین و اساسیترین حرفهام عکاسی باشد و همچنان عضو کانون عکس اصفهان و در خدمت عکاسی اصفهان باشم.
انتهای پیام/2301/صا30/ژ1001