به گزارش خبرگزاری فارس از سنندج، جاذبههای گردشگری زیادی در جایجای کشور ایران وجود دارد که همواره مورد توجه خاص و عام بوده و از داخل و خارج از کشور مشتاقان بسیاری را به سوی خود میکشاند به گونهای که هر ساله خیل عظیمی از مسافران و گردشگران برای بازدید از این مناطق بار سفر میبندند و برای دیدن این جاذبهها راهی میشوند.
استان کردستان نیز در این میان با انبوه کوهها و دشتهای پهناور خود گیاهان و جانوران متنوعی را در برگرفته است و از سویی دیگر نیز چشمانداز جنگلهای زاگرس، منطقهای بهیادماندنی برای طبیعت علاقمندان محسوب میشود.
بهار که از راه میرسد، کوههای سر به فلک کشیده این استان در حالی که برف را هنوز در دامن خود حفظ کرده است محلی برای رویش گیاهان دارویی و غیر دارویی زیبایی میشود که چشم هیچگاه از دیدن آن سیر نمیشود.
بهشتهای کوچک در دل کردستان
مناطقی زیبا و بکری همچون تالاب زریوار، منطقه شکار ممنوع بدرو پریشان قروه، منطقه کومالان مریوان، منطقه ثامر، اورامانات و منطقه حفاظت شده بیجار همه و همه بهشتهای کوچک و زیبایی است در دل کردستان...
کردستان به عنوان یکی از استانهای کوهستانی کشور با توجه به داشتن جاذبههای بکر و دستنخورده در تمام فصول سال مسافران و گردشگران خاص خود را دارد به گونهای که در زمستان کوهنوردان و صخرهنوردان برای گذراندن ساعتی لذتبخش سرمای کوههای بلند و سر به قلک کشیده این سامان را به جان میخرند و به این دیار سفر میکنند.
وجود غارهای زیبا و بینظیر این دیار نیز بهانه خوبی برای انتخاب کردستان از سوی غارنوردان مشتاق به کشف زیباییها و حرکت در دل کوهها و زمین است.
رودخانههای خروشان و دریاچههای آرام و زیبای کردستان نیز لحظات شیرین برای دوستداران، قایق و شنا به ارمغان میآورد و هر ساله به ویژه در فصل گرم سال عده زیادی را به سمت خود جذب میکند.
اما زیباترین زیباییهای کردستان را در دو فصل فروردین و اردبیهشت میتوانی در دامن کوهها و طبیعت بکر و دستنخورده این دیار نظارهگر باشی آن زمان که دامن طبیعت کردستان را انبوهی از گیاهان زیبا و خودرو به خود میگیرد و کوههای استوار و سر به فلک کشیده آن مخمل سبز به تن میکند.
شقایقهای قرمز یکی پس از دیگر سر از خاک بیرون میآورد و به مسافرانی که از دور و نزدیک به این دیار سفر کردهاند لبخند آفرینش را هدیه میکند.
در این میان منطقه حفاظت شده بیجار با پوششهای گیاهی و جانوری غنی با خصوصیت اکولوژیکی خاص، تپه ماهوری، دشتی، با اقلیم نسبتاً خشک و سرد میتواند به عنوان ذخیرهگاه ژنی گونههای مختلف گیاهی و جانوری مورد نظر اکوتوریستها قرار گیرد.
این منطقه حفاظت شده در شمال بیجار و جنوب شرقی شهرستان تکاب قرار گرفته است. رودخانه قزلاوزن حد جنوبی منطقه را طی میکند و در شمال منطقه رودخانه قمچقا جریان دارد.
این منطقه در سال 49 برابر مصوبه شماره 22 شورای عالی شکاربانی و نظارت بر صید به عنوان منطقه ممنوعه معرفی و سپس در سال 50 با مساحتی معادل 72 هزار هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده اعلام شده است.
گونههای زیبای گیاهی و جانوری آن همواره مورد توجه گردشگران و طبیعتدوستان زیادی بوده و هر ساله با همین بهانه تعداد زیادی را به سمت خود دعوت کرده است.
گونههای حیوانی نایاب در کنار گونههای گیاهی آن آنقدر زیبا و دیدنی است که چشم هیچگاه از دیدن آن سیر نمیشود...
اینجا در حقیقت گنجینه صفا و صمیمیت و راهی با ارزش از مهر و مهربانی را خواهی یافت، اینجا نور محبت بر قلب عاشقان سرزمین کهن ایران زمین تلالو و درخشیدن میگیرد و فقط با یک دل باید دلداری کرد. دل مهربانی، دل بخشندگی، دل صداقت و دل رفاقت ....
اینجا طبیعت و مردمانش فدای خندههای مهماناند و بس در اینجا مهر را در زیبایی طبیعت و مهربانی را در صداقت مردمان مییابی.
اینجا طبیعت زیبا مانند عشوهگری است که دوست دارد که عاشقانش را به دام زیبای خویش بیفکند و تا ابدیت نازها و زیبایهایش را برای آنها به ارمغان آورد.
انتهای پیام/79002/غ40/ف4004