به گزارش خبرگزاری فارس از اصفهان، گنبد امامزاده محمد نوشآباد تنها اثر به جا مانده از دوره صفویه در این شهر است، مدتی پیش گنبد آن مورد تهاجم قرار گرفت و تخریب شد، گنبد مخروطی شکل این امامزاده پس از تهاجم دستخوش تغییرات دیگری نیز شد و متولیان این امامزاده نیز 75 درصد از بقعه را با هدف مرمت تخریب کردند و دیوارهای ایوان را از ارتفاع مجاز بالاتر بردند تا به اصطلاح خودشان از حمله مهاجمان جلوگیری کنند، اما غافل از اینکه که دید بصری گنبد به طور کامل از بین رفت، حال مدتها است که عملیات مرمت و توسعه شبستان این امامزاده به حال خود رها شده است.
دلم به حال صحن و سرای بیسامانش میسوزد، چه گرد و خاکی بر پیشانی ترک خوردهاش نشسته است، حوض آبش از عطش و تشنگی به خود میپیچید و سنگ فرشهای داغ و تفتیدهاش تمنای عبور مرمتگران را دارد، آنهایی که سالها پیش قول مرهم نهادن بر ترکهای گنبدش را دادند، اما همین که کاشیهای فیروزهای را از جا درآوردند، سایهشان سنگین شد و امامزاده محمد نوشآباد را عریان رها کردند.
جز من و صدای هیاهوی باد و سوز سرما کسی اینجا نیست، جز من و کوهی از آجر و سیمان و داربستهای فلزی که روزی قرار بوده گنبد نیلگون را مرمت و مسجد را دوباره سرپا کنند کسی اینجا نیست، جز من و کاشیهای هفت رنگ خرد شده از تنهایی و گلدستههای خاکی کسی اینجا نیست، تنها سکوت سنگینی فضا را فرا گرفته است، دوست دارم منارههای خاکی و تشنه از محبتش را در آغوش بکشم و دلداریشان بدهم و بگویم شما تنها نیستید اما همین که به اطراف خود نگاه کردم و کسی را ندیدم تنها حرف مانده برای گفتنم سکوت بود.
وقتی نظارهگر حوض تشنهاش که از داغ ماهیان قرمز و بازیگوشی کودکان صورت خود را خنچ انداخته است شوی، وقتی به گلدستههای بیسرو سامان و محراب سوت و کورش نگاه میکنی، دوست داری خودت به تنهایی آستین بالا بزنی و مسجد را دوباره زنده کنی.
صدای زمین خوردن کودک و گریه بیامان و دویدن مادری برای نوازش فرزند و دوباره راهی شدن آنها به سمت مقصد، مرا به یاد تنهایی گنبد فیروزهای امامزاده محمد انداخت، چه کسی قصد دارد پیر ما را از زمین بلند کند و گرد تنهایی از پیکرش را تکانی بدهد و آبی به صورتش بپاشد و او را به هوش بیاورد، چه کسی سنگ صبور میشود و پای درد و دلهای گنبد خاک آلودهاش که در انتظار کاشیهای هفت رنگ نشسته، مینشیند.
یوسف گمگشدهای که گنبد امامزاده محمد به انتظارش نشسته است، کی به کنعان باز میگردد و فروغی دوباره به گنبد خاکی که روزی تمام چشم رنگیهای شهر به رنگ فیروزهایش حسادت میکردند، بدهد.
نه انگار خبری نیست نه سوارهای رد میشود و نه پیادهای، دوباره غروب و سیاهی شب دعوت گنبد تنها را قبول کرده، شاید فردا خبری شود از پس آن آفتابی که هر روز صبح از کنار حوض سرای متروک مسجد رد میشود.
دوست دارم کنار حوض خالیت قدری بنشینم و چشمانم را ببندم و برایت تفألی به حافظ بزنم اما قول بده قدری تاب بیاوری کتاب را باز میکنم و همان غزل همیشگی، از آن رنگ رخم خون در دل افتاد، از آن گلشن بخارم مبتلا کرد، غلام همت آن نازنینم، که کار خیر بیروی و ریا کرد، من از بیگانگان دیگر ننالم که با من هر چه کرد آن آشنا کرد.
میدانم دوباره داغ دلت تازه شده اما صبور میمانیم شاید رهگذری، دلسوزی یا مجنونی قصد عبور از کوچههای خاکیات را بکند، و برایت اندکی دل بسوزاند و کاشی فیروزهای که نه، شاید زیادهخواهی باشد، برایت اندکی اشک فیروزهای بریزد.
یادداشت از مریم سرلک
انتهای پیام/خ۲۰/ط4000
اخبار مرتبط
-
پروژه آبرسانی به بقعه امامزاده قاضی الکیا افتتاح میشود
-
طرح جامع توسعه آستانه امامزاده جعفر(ع) یزد اجرایی میشود
-
بررسی مشکلات مددجویان امامزاده یحیی در شهرستان چرام
-
اختصاص 5 میلیارد ریال به بافت فرسوده اطراف امامزاده یحیی
-
تمام امامزادهها امسال در استان فارس مرمت میشوند
-
فاز اول طرح توسعه امامزاده سید محمد در مشهد افتتاح شد
-
احداث کمپ گردشگری در امامزاده حمزه عرب بیجار
-
مرمت 20 امامزاده در شهرستان قیدار
-
نقاط ضعف موجود در امامزادهها شناسایی شود
-
معرفی امامزاده حمزه (ع) و علی اکبر (ع)
-
تجلیل از 100 نفر از خادمان امامزادههای اصفهان
-
مراسم تعزیهخوانی در امامزاده اسیری بم برگزار شد
-
اراضی اطراف تونل امامزاده هاشم (ع) تملک شود
نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط خبرگزاری فارس در وب سایت منتشر خواهد
شد
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
لطفا پیام خود را وارد نمایید.
پیام شما با موفقیت ثبت گردید.
لطفا کد اعتبارسنجی را صحیح وارد نمایید.
مشکلی پیش آمده است. لطفا دوباره تلاش نمایید.