خدا به شما قوت و همت مضاعف بده که شدی روایتگر درد و رنج مردم مظلوم غزه.
کمتر از ۲۴ ساعت تا غزه؛ روایتی از یک مسافر کشتی «مادلین»!
پیدا کردن اعضای کشتی مادلین کار چندان سختی نبود.مگر چند نفر از آن جمعیت ۸ میلیاردی جهان، جانشان را کف دست گرفتهبودند؟ چند نفر دل و کشتیشان را باهم به دریا زده بودند تا محاصره غزه را بشکنند؟ شعیب اردو یکی از همان دوازده نفر بود.
گروه زندگی: پیدا کردن اعضای کشتی مادلین کار چندان سختی نبود.مگر چند نفر از آن جمعیت ۸ میلیاردی جهان، جانشان را کف دست گرفتهبودند؟ چند نفر دل و کشتیشان را باهم به دریا زده بودند تا محاصره غزه را بشکنند؟ شعیب اردو یکی از همان دوازده نفر بود. وقتی برایش پیام فرستادم، میدانستم در حساسترین روزهای زندگیاش آنقدر گرفتار است که اصلاً پیغامم را نبیند. اما چند ساعت بیشتر نگذشت که سمیرا، همسرش، با کلمات استانبولی به استقبالم آمد و نوشت: «فردا برایت یک مصاحبه با همسرم ترتیب میدهم. البته کشتی تا ۴۸ ساعت دیگر میرسد و فرصت چندانی نداریم!»اما من تا فردا نمیتوانستم صبر کنم مخصوصا که با سمیرا آشنا شدم. زن جوانی که شوهرش را تا غزه بدرقه کرده بود، با اینکه میدانست هر لحظه ممکن است اسرائیل با یکی از موشکهایش کشتی و تمام سرنشینانش را دود کند. بساط مصاحبهام را همانجا پهن کردم و سمیرا از ناگفتههای کشتیای برایم گفت که عازم غزه است.
ماجرای انتخاب آن دوازده نفر تاریخ ساز!
سمیرا اصالتاً اهل ترکیه است، اما در آلمان به دنیا آمده و بزرگ شده. سال ۲۰۱۳ برای تحصیل در رشته الهیات بینالملل به بورسا رفت و همانجا با شعیب آشنا شد. پس از ازدواج، با هم به آلمان برگشتند. هفتم اکتبر که صفحات تاریخ را از روزمرگیهای همیشگیاش به صحنه امتحان جهان تبدیل کرد، سمیرا و شعیب هم زندگیشان تغییر کرد. درد فلسطین و دوری از آنجا حس درماندگی را در سلول به سلول تنشان نشانده بود. کلماتشان بوی غزه میداد. چه کاری از دستشان برمیآمد؟! این سوال را هربار از هم میپرسیدند و ساعتها بین صحبتهایشان دنبال جوابش میگشتند. با اینکه یک پایشان همیشه در راهپیماییها و برنامههای حمایتی از فلسطین بود و سرسجاده تمام دعایشان غزه اما دنبال راه موثرتری بودند.سمیرا کلمات استانبولیاش را پشت سر هم ردیف میکند تا برایم بگوید طور شعیب به یکی از حماسهسازترین کشتیهای جهان راه پیدا کرد:«سال گذشته، بعد از ۷ اکتبر، من و همسرم شروع به تحقیق کردیم که چه کاری از دستمان برمیآید. واقعاً احساس ناتوانی میکردیم. با افراد مختلف ارتباط گرفتیم، دنبال فرصتی بودیم که با تمام وجود وارد عمل شویم.شعیب از ماجرای کشتی ماوی مرمره در سال ۲۰۱۰ باخبر بود. همان کشتیای که ده نفر از فعالان آن به شهادت رسیدند. حتی شعیب در دادگاههای مربوط به آن حادثه شرکت کرده بود.آن زمان، هر دو دانشجوی ترکیه بودیم. وقتی شنیدیم که قرار است در آوریل ۲۰۲۴، دوباره کشتیهایی به سوی غزه حرکت کنند، انگار جرقهای در ذهنمان روشن شد.
حضور ما در آن کشتی، میان آنهمه داوطلب، حتی در خیالمان هم نمیگنجید. اما انگار وقتی آدم چیزی را واقعا بخواهد، راهش هم پیدا میشود. اصلاً نمیدانستیم چطور باید درخواست بدهیم، تا اینکه بالاخره فرم ثبتنام را پیدا کردیم. فرم پیچیده و طولانیای بود. شعیب مطمئن بود که ما پذیرفته نمیشویم. فکر میکرد اولویت با روزنامهنگارها، پزشکها و وکلاست، برای همین اصلاً اقدام نکرد.اما من که خوب میدانستم این سفر آرزویش است، بیآنکه چیزی بگویم، فرم را بهجای هر دویمان پر کردم. فرم درخواست بسیار مفصل بود و اطلاعات زیادی درباره تواناییها، تجربیات و سوابق داوطلبیمان میخواست. من همه را با دقت پر کردم و نه فقط برای نمایندگی ترکیه، بلکه برای کمپینهای دیگر عضو ائتلاف ناوگان آزادی هم فرستادم.راستش را بخواهی، دقیقاً نمیدانستم باید به چه کسی ارسال کنم. برای همین از ترس اینکه درخواستمان دیده نشود، برای تکتک نمایندگیهای کشوری ائتلاف، جداگانه ایمیل فرستادم. همین پافشاری هم نتیجه داد. وقتی مسئولان مختلف درخواست ما را در سامانهها و ایمیلهای متعددشان دیدند، به این نتیجه رسیدند که ما واقعاً مصمیم و شایستگی آمدن را داریم.»
روایت عاشقانه وداعی که شاید بی بازگشت باشد
وقتی سمیرا چمدان سفر شعیب را میبست، میدانست شاید هیچوقت مسافرش به خانه برنگردد. میدانست شاید این آخرین باری باشد که شعیب روبهرویش بایستد و لبخند بزند. گریه میکرد، نه برای رفتنِ شعیب، برای جا ماندنِ خودش. او واقعاً عاشق شعیب بود؛ اما عشقشان نه شبیه سریالهای ترکی و نه مثل رمانهای نوجوانی بود. عشق آنها قرار بود دنیا را تکان بدهد و داد.اصلا قصهشان از همین آرمانهای مشترک شروع شد. دانشجو که بودند، هر دو به صورت داوطلبانه در مؤسسات خیریه فعالیت میکردند. سالها به طور مداوم به یتیمخانهها، خانههای سالمندان و مدارسی که کودکان پناهجوی سوری در آن تحصیل میکردند، سر میزدند و برای بهبود شرایط آنها تلاش میکردند. همین دغدغه مشترک هم دلشان را به هم قلاب کرد. بعد از آن هر جا خوار به پای مظلومی در جهان میرفت سمیرا و شعیب هم درد به جانشان نشست. زوجی نبودند که بیتفاوت به جهان شیرینی عشق را مزه مزه کنند. هر اتفاقی که میافتاد مثل دو سرباز آتش به اختیار در صحنه حاضر بودند. مثلا وقتی سال 2023 که در ترکیه زلزله آمد شعیب و سمیرا نگذاشتند پیکرها روی زمین بماند و به مدت یک ماه، اموات را غسل میدادند.
وقتی از سمیرا میپرسم چطور توانستی به چنین سفری رضایت بدهی، جوابش غافلگیرم میکند. با چنان آرامش و اطمینانی حرف میزند که انگار دل کندن از عزیزترین آدم زندگیاش کار چندان سختی نبوده:«باید بگویم که از همان ابتدا نیت من این بود که همراه او باشم. برای همین حتی یک لحظه هم به این فکر نکردم که نرود یا مانعش شوم. برعکس، هم به او افتخار میکنم و هم صادقانه بگویم: حسادت. چون وقتی فکر میکنم در این زمانه آیا سفری شریفتر از این ممکن است، جوابی پیدا نمیکنم. این تنها فرصت و تنها احتمالی بود که برایمان باقی مانده بود.خدا این فرصت را پیش پایمان گذاشت تا نه فقط با زبان، بلکه با تن و عملمان کاری کنیم. نه من و نه همسرم، هیچکدام وجدانمان اجازه نمیدادند از کنار چنین فرصتی بگذریم. برای من، واقعاً، سختتر از قبول رفتن او، نرفتن خودم بود. البته، چون همسرش هستم، ذهنم همیشه پیش اوست. طبیعیست که نگران باشم. سال ۲۰۱۰ ده نفر در همین مسیر شهید شدند؛ این واقعیت تاریخی نگرانی را بیشتر میکند. اما هدف ما مرگ نیست. هدف، شکستن محاصره غیرقانونی اسرائیل است. برای همین، وقتی کسی میپرسد: «چرا این کار را میکنید؟»، «نمیترسید؟»، یا حتی «آیا دارید خودکشی میکنید؟» من ترجیح میدهم اینطور جواب بدهم: «چرا این سوال را از ما میپرسید؟ چرا کسی از اسرائیل نمیپرسد که چرا چنین ظلمی میکند؟» این سوالها بهجاست. تقصیر بر دوش ما نیست. دولتها، با سکوت و انفعالشان، ما را به این نقطه رساندهاند. وقتی آنها کاری نمیکنند، ما باید خودمان دستبهکار شویم.
در چنین موقعیتی، هرچه بتوانیم حمایت عمومی بیشتری جلب کنیم، شاید وجدانهای بیشتری بیدار شوند. دنیا خواب است. و تا وقتی خواب مانده، انسانیت ما از دست میرود. من نمیخواهم جزو کسانی باشم که انسانیتشان را با بیتفاوتی باختهاند. و چون همسرم هم نمیخواست، برای من آسان بود که با رفتنش موافقت کنم.»
از بمباران تا جدایی؛ دردسرهای یک زوج برای سفر به غزه!
این همه اشتیاق سمیرا برای حضور در آن کشتی، باعث میشود سوالی گوشه ذهنم رژه برود مخصوصاً که او بود که فرمها را پر کرد و پیگیر همه مراحل ثبتنام شد: «چرا تو همراه همسرت نرفتی؟!»«قرار بود من و شعیب در این سفر باهم باشیم. سال گذشته، در آوریل ۲۰۲۴، حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ نفر از ۵۲ کشور جهان در استانبول گرد هم آمدیم. سه کشتی بزرگ آماده حرکت بودند و «ائتلاف ناوگان آزادی» در تدارک آخرین مراحل اعزام این ناوگان به سمت غزه بود. همه چیز برای حرکت مهیا بود. قرار بود کشتیها در تاریخ ۲۶ آوریل ۲۰۲۴ حرکت کنند. اما درست یکی دو روز مانده به حرکت، اتفاقی افتاد که تمام برنامهها را دگرگون کرد. خبر رسید که پرچم کشتیهای ما پایین کشیده شده است. پرچم کشتی حکم گواهینامه رانندگی را دارد، بدون آن، کشتی عملاً غیرقابل استفاده است. من و شعیب با ناامیدی و به اجبار به خانهیمان در آلمان برگشتیم. اما این پایان ماجرا نبود. در این مدت دوباره به فعالیتها و برنامههای مختلف در کشورهای مختلف پیوستیم، در اعتراضها و کمپینهای اطلاعرسانی شرکت کردیم و تلاش کردیم ببینیم کدام کشتیها امکان حرکت دارند. تا اینکه ماه مه ۲۰۲۴ قرار بود کشتی «وجدان» را در آبهای مالت به حرکت درآوریم. باز هم آماده بودیم و گرد اما متأسفانه، فقط چند ساعت پیش از سوار شدن،کشتی توسط دو پهپاد اسرائیلی بمباران شد. این اتفاق درست در آبهای اروپا رخ داد، زمانی که ۱۸ داوطلب در داخل کشتی حضور داشتند. خوشبختانه هیچ فوتی نداشتیم، اما چند نفر زخمی شدند.
وقتی قرار بود کشتی مادلین حرکت کند تا آخرین لحظه معلوم نبود که همسرم جزو نفرات نهایی کشتی باشد یا نه! مخصوصا اینکه فقط 12 نفر انتخاب میشدند. ۱۲ نفری که واقعا میتوانستند کمک کنند. شعیب، همسرم، که ماهها برای آماده کردن کشتی کار فنی انجام داد از رنگکردن گرفته تا نصب سیستم دوربین و حتی ساخت تخت چوبی بهخاطر همین مهارتها، توانست جزو نفرات اصلی باشد. حضورش نتیجه تلاش و تواناییاش بود، نه شانسی!»
روایت زن قهرمانی که پشت کشتی مقاومت ایستاده
وقتی اسم سمیرا از لیست مسافرین کشتی خط خورد باز هم عقبنشینی نکرد او حالا تبدیل شده به ارتش تک نفرهای که از دور به کارهای کشتی رسیدگی میکند. کارهای ارتباطی، امور حقوقی، پوشش رسانهای و حمایت از خانوادههای شرکتکنندگان مثل چسب زخمی بر داغ دوریاش نشسته و آرامش میکند. دوست دارم بدانم این روزها، او به عنوان کسی که همسرش را برای چنین سفری بدرقه کرده، چه واکنشهایی دریافت میکند. سوالم را میپرسم و سمیرا با فایل صوتی پاسخ را از آلمان به ایران صادر میکند:« از دوستان نزدیک و بهویژه از رسانهها واکنشهای بسیار خوبی دریافت کردیم، اما همه همنظر نبودند. حتی میان مسلمانان، افرادی بودند که میگفتند ما به یک مأموریت انتحاری میرویم، بیهوده تلاش میکنیم، کاری که میکنیم هیچ فایدهای ندارد و داریم زندگی، کار و جایگاه سیاسیمان را بیجهت به خطر میاندازیم. بعضی حتی معتقد بودند که این کار گناه است.با این حال، ناامید نشدم. خدا برای ما واقعاً کافی است. البته باز هم نظرات مثبت بسیار زیاد بود. هم حمایتهای سیاسی داشتیم و هم حمایتهای بوروکراتیک، اما نتیجه نهایی را خدا میداند. انشاءالله مأموریت ما هم در نزد خدا و هم برای مردم غزه مأموریتی مفید باشد»
وقتی یک کشتی کوچک، بزرگترین دیوار را میشکند
شعیب از نزدیکیهای غزه تماس گرفته است؛ فقط یک روز دیگر تا رسیدن فاصله دارند. این نزدیکی، هم استرس و هم امید سمیرا را دوچندان کرده. باید مصاحبه را تمام کنم، هم به خاطر تماس شعیب با او و هم به دلیل اینکه مصاحبه از شب گذشته تا اذان صبح طول کشیده و سمیرا خسته است. اما پیش از خداحافظی، سمیرا آخرین سوالم را بیجواب نمیگذارد. از او درباره کمکهایی پرسیدم که قرار است کشتی «مادلین» به ساحل غزه برساند:«ابتدا باید تأکید کنم که این حرکت هیچ حمایت مالی از سوی دولتها دریافت نکرده است. این یک جنبش مردمی و ریشهدار است؛ داوطلبانی از ۵۲ کشور با تمام توان از سال ۲۰۰۸ برای شکلدادن این ائتلاف تلاش کردهاند. همه شرکتکنندگان کاملاً داوطلبانه در این راه هستند و هیچکس از این مسیر کسب درآمد نمیکند.تمام امور مالی از کمکهای مردمی تأمین میشود؛ خرید کشتی، تامین خدمه و تهیه لوازم و اقلامی که همراه کشتی میرود، همه با این حمایتها انجام میشود.کشتی «مادلین» کوچک است و در آن اقلامی مثل آرد، انواع مواد غذایی، آب و تجهیزات پزشکی وجود دارد. حتی یک دست مصنوعی که توسط یکی از داوطلبان ساخته شده، همراه کشتی است. هرچند مقدار اقلام زیاد نیست، اما آنچه اهمیت دارد نمادین بودن این حرکت است؛ اینکه پس از سالها محاصره، کشتیای به دریا زده و امید به شکست این محاصره را زنده کرده است.هدف اصلی، فراتر از کمیت مواد، شکستن محاصره و ایجاد الگویی برای دیگران است تا بدین وسیله وسیلهای برای امیدآفرینی و مقاومت شوند.»
با سمیرا خداحافظی میکنم، میدانم حالا وقتش است که یک دل سیر با شعیبش حرف بزند. آن هم حالا که سایه تهدیدهای اسرائیل لحظهبهلحظه سنگینتر میشود. اما من هنوز آنجا ماندهام، بین کلمات سمیرا و تپشهای نگران قلبم، میان امیدی که در حرفهایش موج میزند و ترسی که گاهی از صدایش بیرون میزند.نگرانم حتی جای سمیرا اما میدانم اگر کشتی مادلین هم از خباثت اسرائیل جان سالم به در نبرد. آن ۱۲ نفر آن ۱۲ نام تاریخی با افتخار این سرنوشت را پذیرفتهاند. و من اینجا، در برابر این دلاوری و ایمان، فقط یک سوال بزرگ دارم: ما چه کردهایم؟برای همبستگی با این دلاوران، پویش مردمی «صدای سرنشینان کشتی مادلین باشیم» در سامانه «فارس من» ثبت شده است.#پایان_پیام
14:01 - 18 خرداد 1404
12 پاسخ
@Emoazeni18 خرداد 1404به یقین مصاحبه با نزدیکان مسافران کشتی اون هم به زبان دیگه ای راحت نبوده خدا قوت بهت.. این کشتی کوچک و دوازده دلیر را جوری با قلم نافذت روایت کردی که خواننده نهتنها در دل موجهای دریا غرق میشه بلکه همراه با شجاعت و عشق مسافرانش نفس میکشه روایت شما دریچهای است به دنیایی از امید و مقاومت
@user170910038564967377118 خرداد 1404در پاسخ بهبه یاد شیرزنان دوران دفاع مقدس که مثل کوه کنار رزمندگان ایستادند و با ایثار و فداکاری نه تنها عزیزانشان را تقدیم کردند بلکه ۷ هزار نفر از بهترین و با ایمان ترین زنان سرزمینمان به شهادت رسیدند یاد شهید مریم فرهانیان ، شهید نسرین افضل ، شهید ناهید فاتحی کرجو و....گرامی باد.🌷
@user1746893455718 خرداد 1404در پاسخ به ومطالبهدرخواست فوری برای حمایت از مسلمانان علوی سوریه و توقف کشتار آنها
وزیر محترم امور خارجه جناب دکتر سیدعباس عراقچی ریاست محترم مجلس شورای اسلامی جناب دکتر محمدباقر قالیباف نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی با سلام احتراما به استحضار میرساند که از زمان سقوط حکومت سوریه و تسلط گروههای مسلح بر دمشق، حملات علیه مسلمانان شیعه و علوی به طرز فزاینده و نگرانکنندهای افزایش یافته است؛ به نحوی که پس از یک ماه حدود ۳۰ روستای علوینشین در ریف شمالی و شرقی حماه خالی از سکنه شده و ساکنان آنجا مجبور به ترک منازل خود شدهاند. در استان حمص نیز اکثر روستاهای شیعهنشین خالی از سکنه شده و ساکنان آنها به لبنان پناه بردهاند. تحولات بعدی منجر به قتل عام هزاران شهروند علوی در مناطق ساحلی سوریه شد که در اواخر اسفند ۱۴۰۳ رخ داد. طبق برخی گزارشها، اجساد حدود ۷۰۰۰ نفر از شهروندان علوی در استان ادلب به صورت مخفیانه دفن شدهاند. متأسفانه روزی نیست که در سوریه حداقل چند شهروند مسلمان شیعه و علوی ربوده و به قتل نرسند. به نحوی این قتلها و ربایشها در مناطق علوینشین و شیعهنشین افزایش یافته که زندگی را در آنجا مختل کرده است و بیم آن میرود که در آینده نهچندان دور، جوامع علوی و شیعه سوریه از هم بپاشند. لذا ما به عنوان شهروندان مسلمان ایرانی که بشدّت نگران وضعیت برادران دینی خود در سوریه هستیم، از شما عزیزان یعنی وزیر محترم امور خارجه و نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی درخواست داریم که فوراً به این پرونده ورود کنید و از هر راه ممکن چه از طریق طرح مسئله در مجامع بین المللی و حقوق بشری و چه از طریق رایزنی با کشور های منطقه و یا از طریق نظامی و یا از طریق کمکهای نظامی و تسلیحاتی به علویان سوریه و یا از هر طریق ممکن جلوی این کشتارها و قتل و غارت ها و آدم ربایی هایی که در مناطق علوی نشین سوریه و در حق جامعه مسلمانان علوی و نیز شیعیان امامی اعمال میشود را بگیرید.
وزارت امور خارجه -مجلس شورای اسلامی
1000پیگیری از مسئول مربوطه10٬000پیگیری از عالی ترین مسئول
@z_nadali18 خرداد 1404Young Woman Bids Husband Farewell to Gaza: Aboard Madeleine
The Madeleine, a ship carrying 12 pro-Palestinian activists from various countries, is nearing the besieged borders of Gaza. It is a perilous journey, and the possibility of the vessel being sunk by the Israeli military could bring a tragic end for the ship and its passengers — including Shoaib Erdu…نمایش بیشترنمایش گزارش
@user17078464903718 خرداد 1404در پاسخ بهچرا نباید چند صد تا کشتی اینجوری به صورت مردمی بره سمت غزه و چرا نباید ایران کشتی بفرسته به غزه ما اقتدارش را داریم کسی جرئت داره بهش چپ نگاه کنه بیاد جلو
@Ya__heydar11018 خرداد 1404در پاسخ بهخدا خیرتون بده راهی که شما در اون قدم گذاشتید راه اباعبدالله الحسین هستش و در این راه و در زیر خیمه اباعبدالله همه با هم برادر اند درود بر شرفتان برادران و خواهران آزاده. انشاءالله همه درکنار هم قدس رو آزاد کنیم✌️
@R_Pardis19 خرداد 1404در پاسخ بهبه پویش رفع محاصره غزه ملحق شویمپیشنهادهابه پویش رفع محاصره غزه ملحق شویم
«راهپیمایی جهانی به سوی غزه» در حال اتفاق است. ایران به عنوان سرزمین شیران علوی و مبداء قیام موعود باید در این حرکات سیادت خود را به منصه جهانیان بگذارد.
سازمان تبلیغات اسلامی، وزارت امور خارجه
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطه
تازه ترین اخبار
- رئیس هلال احمر:نگرانی در خصوص تهیه دارو وجود ندارد
- پیشرفت محور قزوین_الموت_تنکابن به ۹۴ درصد رسید
- عهدنامه گیلانیها با رهبر انقلاب
- «مسعود» زنده است؛ در جوهر هر واژه علیه ظلم
- آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای هم رکن فقاهت و هم رکن زهد را دارا هستند
- موکب ها
- فیلم| قوم بلوچ: یک وجب از خاک مقدس ایران اسلامی را به دشمن نخواهیم داد
- ورود کمک سعودی به کشورهای عرب خلیجفارس در تأمین ملزومات حیاتی
- سرما را به جان خریدند تا در آغوش امام رضا(ع) بمانند
- فارسمن| محصولات اپل را تحریم و خریداری نکنیم