مصلی در روایت اشک، شعار و همدلی
هنوز آفتاب کاملاً بالا نیامده بود که خیابانهای اطراف مصلای تهران دیگر رنگ یک صبح معمولی را نداشت. مسیرهای منتهی به مصلی، از ساعتها پیش از آغاز مراسم، مملو از مردمی شده بود که آرام و بیوقفه به یک مقصد میرفتند؛ مقصدی که امروز قرار بود آخرین قرار عاشقان با رهبر شهید و خانواده شهیدش باشد.
در میان جمعیت،هر چهره روایت خودش را داشت؛مادری با کودکش،پیرمردی که به عصایش تکیه داده بود،جوانانی که پرچم در دست داشتند و زنانی که زیر لب دعا میخواندند. اشک،سکوت، نوحه و شعار در هم آمیخته بود و شعارهای خونخواهی و یاد دیگر شهدای جنگ، بارها در فضای مصلا طنین انداخت و از گوشهای به گوشه دیگر میرسید.
آنچه امروز در مصلی جریان داشت، تنها یک آیین سوگواری نبود. برای بسیاری از حاضران، این حضور تجدید عهد با آرمانهایی بود که رهبر شهید بر آن ایستادگی کرد.در این میان، مشتهای گرهکرده و چشمان اشکبار، دو تصویر تکرارشونده نخستین روز وداع بود.
امروز، نخستین فصل از وداع مردم با شهدای این نبرد رقم خورد؛ وداعی که دوشنبه با تشییع پیکر مطهر شهدا در تهران ادامه خواهد یافت. مصلای تهران امروز؛ صحنه حضور گسترده مردمی بود که با اشک، دعا، شعار و همدلی، آخرین سلام خود را به رهبر شهید و خانواده شهیدش تقدیم کردند و روایت این بدرقه،هنوز ادامه دارد...
00:14 - 14 تیر 1405
