از عهدِ اصیل، تا تمدنِ جمیل
✍️حسین سلطان محمدی«مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَیهِ…» این آیه، نه تنها یک روایتِ مکتوب از گذشته، بلکه تجلیِ جاری و حقیقتِ تپندهٔ امروزِ ماست. امروز که «قائدِ امت»، آن اسطورهی استکبارستیزی و تجلیِ وفای به عهد، از میانِ ما پر کشیده و با نوشیدنِ شربتِ شهادت، عهدِ خود را با پروردگار به کمال رسانده است، باید دانست که این «قضی نحبه» نه یک پایان، بلکه یک «خروشِ دوباره» است. دشمن گمان برد با شهادتِ «مردِ عهد»، کار تمام است؛ غافل از آنکه شهادت، بذرِ رویشِ هزاران «منتظرِ» استوار است.آری، قائدِ ما شربت شهادت را نوشید؛ اما در همان لحظه، گویی روحِ تازهای در کالبدِ تمدنِ اسلامی دمیده شد. او به ما آموخت که «مؤمنانِ راستین، تغییر و تبدیلی در عهدِ خویش نمیدهند». دشمنان، ایادیِ استکبار و سگانِ زنجیریِ نظامِ سلطه، گمان کردند با حذفِ فیزیکیِ رهبری که پایههای ظلمِ آنان را با منطقِ استکبارستیزی لرزانده بود، میتوانند راهِ تمدنسازی را سد کنند. اما زهی خیالِ باطل!او با خونِ خویش، امضایِ نهایی را بر پایِ پیمانِ «ظلمستیزی» زد. رهبری که تا آخرین نفس، پرچمِ مقاومت را برافراشته نگاه داشت و لحظهای در برابرِ باطل سر خم نکرد، اکنون با شهادتِ خویش، الگویی «تکثیرشونده» شده است. استکبار امروز با یک «شخص» نمیجنگد، بلکه با «اندیشهای» روبروست که در تمامِ قلوبِ پیروانِ او تکثیر شده است. هر قطره از خونِ پاکِ او، ریشهی تمدنی را آبیاری میکند که هدفش جز فروپاشیِ نظمِ پوشالیِ استکبار نیست. تمدنِ ما، تمدنِ «خونهایِ جوشان» است؛ تمدنی که در آن، شهادت، ضامنِ بقایِ عهد است.
امروز، ایادیِ استکبار باید بدانند که با شهادتِ قائدِ ما، نه تنها هیچچیز برایشان تمام نشد، بلکه «دورهِٔ فروپاشیِ بیبازگشت» آغاز شد. لرزهای که اکنون بر اندامِ کاخهایِ سستِ ستمگران افتاده، حاصلِ همان عهدی است که او تا پایِ جان بر آن ایستاد و پیروانِ خود را در آن استوار ساخت. بگذار بدانند: این امت، «منتظرانی» هستند که عهد بستهاند «ما بَدَّلُوا تَبْدِیلًا»؛ ما هیچگاه، هیچگاه و هیچگاه از مسیرِ ظلمستیزی برنخواهیم گشت. شهادتِ قائدِ امت، سندِ حقانیتِ راهِ ما و مهرِ ابطالِ قدرتِ آنان است. پایههایِ ظلمِ استکبار، با عطرِ شهادتِ قائدِ ما، سستتر از پیش شده است و به زودی، با صلابتِ امتی که «پیروِ راستینِ عهد» است، بر سرِ مدعیانِ قدرتِ پوشالیِ جهانی فرود خواهد آمد. ما در راهِ احیای تمدنِ اسلامی، تا برچیدنِ بساطِ ظلم، لحظهای سکون نمیشناسیم؛ چرا که «قضی نحبه» او، آغازِ طلوعِ خورشیدی است که بساطِ تاریکِ استکبار را برای همیشه در خواهد نوردید.
03:12 - 13 تیر 1405
1 واکنش
12٫6k بازدید
