غلبه اراده
✍️ محمدرضا حسن بیگیآمده بودند نام ایران را از جغرافیای عزت خط بزنند؛ اما ایران از دل تاریکترین آتشها، قدرتمندتر و سربلندتر طلوع کرد.آمدند تا ارادهی خود را دیکته کنند، اما این قامت استوار ملت ایران بود که ارادهی پولادینش را بر تاریخ تحمیل کرد. این پیروزیِ درخشان، فراتر از یک توافق نظامی، تجلیِ شکوه و برتری یک ملت قهرمان بر کلِ ساختار سلطه است.رفقای من؛ امروز افق مبارزه تنها به میدانهای نبرد محدود نمیشود. بزرگترین کمینگاه دشمن، خطای محاسباتی است؛ همان هشدار ماندگار رهبر شهیدمان که فرمودند نباید حقیقت را ناقص دید و از تکههای پازلِ دشمن، روایتی مخدوش ساخت.نباید تنها نوک کوه یخ را دید و به قضاوت نشست. امروز، روزِ گسست، اتهامزنی و بنبستنمایی نیست؛ روزگارِ گشودن افقهای نو، فهم عمیقِ داشتهها و ایستادن در صفِ واحدِ جبهه حق و همسنگری است. (مگر ندیدیم ذوق و هلهلهی یزیدیان زمان رو از ایجاد اختلاف در صفوف خودمون؟!)ایران با صلابت ایستاد و دشمن گام به گام عقب نشست؛ اما نبردِ اصلی در میدانِ روایتها همچنان جاری است. نباید اجازه دهیم پیروزیِ آشکار میدان، در غبارِ خطاهای محاسباتیِ ذهنها کمرنگ شود. ما قهرمانانِ این روایتیم، اگر بیدار بمانیم.بیهیچ اغراقی، دیشب مطلعِ یکی از بزرگترین و تاریخیترین شکستهای آمریکا و نظام سلطه است.اما باید عمیقتر نگریست؛ جنگ، جنگِ ارادههاست و پیروزی، در تحمیل اراده تجلی مییابد، نه صرفاً در حجمِ زد و خوردها. موشکباران همواره یک وسیله بوده است، نه هدف؛ ابزاری برای تحقیر دشمن و دیکته کردن ارادهی این ملت قهرمان.
حال بپرسیم: آیا امروز به آن تراز از اصالت و اقتدار رسیدهایم که تحقق اهداف بزرگمان را از انحصارِ شلیک خارج کرده باشیم؟ آیا به مقامی دست یافتهایم که بدون پرداخت هزینهها و تبعاتِ یک رویارویی مستقیم، فرسنگها دورتر از مرزها، دشمن را به عقبنشینی وادار کنیم؟اگر به جایگاهی ارتقا یافتهایم که با رعبِ مقتدرانهی موشکها و صرفا با به خاطر آوردن آن توسط ذهن مریضشان، موازنه ایجاد میکنیم و اراده میرانیم، معنایش روشن است: ما پلههای ابرقدرتی را آسانسوری(یا به قول طلبه ها ارتقایی) بالا رفتهایم. با این فتحِ ساختاری و بزرگ، چرا نباید زیباترین احساس پیروزی را در دل داشته باشیم؟! مگر غیر از این است که: «وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ» 🇮🇷
19:02 - 28 خرداد 1405
13٫7k بازدید
