میدان نبرد؛ محک مردان و جلوه نصرت الهی
✍️محمدحسین کارگرآن شهید بزرگوار میفرمود: «وقتی شیپور جنگ نواخته میشود، مرد از نامرد شناخته میشود.»🔹امروز در روزگاری زندگی میکنیم که مردانِ مرد در صف نخستِ نبرد با ملغمهای از کفر و فساد اپستینی ایستادهاند؛ و مردمی که همه داشتههای خود را برای حمایت از میهنشان به میدان آورده و آن را در پیشگاه داوری تاریخ و نگاه جهانیان تقدیم کردهاند. 🔹در این میان اما کسانی نیز هستند که نه مردند و نه حتی نامرد؛ شاید بتوان آنان را بیوطن نامید؛ کسانی که بویی از انسانیت نبردهاند و بیهیچ شرمی، مادر خویش ـ یعنی میهنشان ـ را به دشمن میفروشند و در مباهات آن سرمستاند.🔹در مقابل، مردان این روزگار به حقیقتی روشن ایمان دارند: همه چیز در دست خداست؛ «وَما رَمَیتَ إِذ رَمَیتَ وَلٰکِنَّ اللَّهَ رَمی». آنان باور دارند که نصرت الهی و گشایش موعود زمانی تحقق مییابد که بندگان خدا نیز با عنصر صبر و مقاومت دین او را یاری کنند؛ و یکی از روشنترین جلوههای این یاری، پاسداری از میهن و حفظ نظام مقدس اسلامی است.🔹راستی که این مردم، ثبات عقیده و ایمان خود را در میدان عمل نشان دادند؛ همان حقیقتی که در کلام امام زمانشان(عج) چشم نوازی میکند: اراده خداوند بر همه چیز پیشی دارد؛ مقدرات الهی مغلوب نمیشود، اراده او مردود نمیگردد و هیچ چیز بر توفیق او سبقت نمیگیرد.🔹و سرانجامِ این ایستادگیِ مردانه و ایمان به غلبه اراده خدای متعال، چیزی نیست جز حقیقتی که تاریخ بارها آن را گواهی داده و مؤمنان بشارت آن را نظاره کردهاند:«وَما النَّصرُ إِلّا مِن عِندِ اللّهِ العَزیزِ الحَکیم»
14:31 - 20 فروردین 1405