فقط دستِ خداوند مهربان عوض شد؛ همین!

✍️حجت الاسلام روح الله صالحی منش در آیات قرآن و تاریخ پیوندی ناگسستنی میان «دست‌های خاکی» و «فرمانِ آسمانی» بارها دیده می شود؛ جایی که تاریخچه معجزات انبیاء، آینه‌ای تمام‌نما برای درک حقیقت انقلاب و تداوم اراده خداوند در تغییرِ واسطه‌هاست.بر مردگان می‌دمید و خدا زنده کرد!«وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْني‌ فَتَنْفُخُ فيها فَتَكُونُ طَيْراً بِإِذْني‌ وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْني‌ وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى‌ بِإِذْني‌ وَ إِذْ كَفَفْتُ بَني‌ إِسْرائيلَ عَنْكَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَقالَ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هذا إِلاَّ سِحْرٌ مُبينٌ». (مائده: 110)مردگان به فرمان حضرت عیسی علیه السلام زنده می‌شوند؛ کورِ مادرزاد بینا می‌گردد و بیمار پیسی با لمس دستان او سلامتی‌اش را بازمی‌یابد؛ اما واقعیت این است که سرچشمه ی این حیات‌بخشی و درمان، تنها اراده و قدرت خدای مهربان است. خداوند سه بار در آیه می‌فرماید: «بِإِذْنی»؛ یعنی «به اجازه و اراده¬¬ی من». این تکرار برای آن است که هیچ‌کس حتی در برابر چنین کارهای شگفت‌انگیزی، گمان نکند که این توان از خود حضرت عیسی علیه السلام است. عصا را بر آب زد و خدا دریا را شکافت!

«فَأَوْحَيْنا إِلى‌ مُوسى‌ أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَكانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظيمِ». (شعراء:63)به موسی علیه السلام وحی شد: «با عصایت بر دریا بزن.» به فرمان خدا، آب شکافته شد و دو دیواره¬ی عظیم، چون کوه‌های استوار، در جای خود ایستادند. نه بازوی موسی چنین نیرویی داشت و نه عصا؛ این قدرت خدای قاهر بود که راه را در میان امواج گشود و دشمن را در محاصره گرفت.اراده از ماست، اجازه از او«وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ».(تکویر:29)ما می‌اندیشیم و تصمیم می‌گیریم، اما این اندیشه و تصمیم در مدار خواست الهی امکان بروز می‌یابد. پس هر پیروزی، هم در آغازِ اراده و هم در پایانِ عمل، به قدرت و اذنی گره خورده که از خدا می‌رسد. این نگاه، غرور را می‌شکند و دل را مطمئن می‌سازد که در عمل، پیروزی تنها با یاری خدا تحقق می‌یابد.شما بجنگید، خدا دشمن را درهم‌ می‌کوبد«قاتِلُوهُمْ‌ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْديكُمْ وَ يُخْزِهِمْ وَ يَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَ يَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنينَ».(توبه:14)بجنگید با آنان، که خدا به دستان شما دشمن را درهم می‌کوبد؛ رسوایشان می‌کند؛ پیروزی‌تان را بر آنان رقم می‌زند و دل‌های مؤمنان را شفا می‌بخشد. شمشیر و سپر، تنها ابزارند. در ظاهر، این شما هستید که می‌تازید و می‌شکنید؛ اما حقیقت پشت این ظاهر، همان است که آیه می‌فرماید: «يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُم» یعنی این دست، دست خداست. اوست که ضربه می‌زند؛ اوست که دشمن را فرومی‌ریزد؛ اوست که پیروزی را می‌آفریند و رسوایی را می‌نشاند.

از عصای موسی تا عصای انقلابموسی (علیه السلام) عصا را به دریا زد و خدا آب را شکافت. مردم به دست عیسی (علیه السلام) شفا می‌گرفتند، اما در حقیقت، خدای مهربان بود که شفا می‌داد.آری، او می‌گذارد کار به نام ما تمام شود، اما فاعلِ اصلی و همه‌کاره، خودِ او است. اگر او نخواهد، عصا همان چوب است؛ دریا همان موج و دست، همان دستِ بی‌اثر. اما اگر او بخواهد، از چوبی بی‌جان، اژدها می‌سازد و از نفسی خاکی، نسیم حیات را می‌آفریند.کار به دستِ خدای مهربان است. دشمن می‌آید تا مشعلِ ایمان را خاموش کند؛ اما خدا همان صحنه‌ی خاموشی را به فروغ و برتری مؤمنان بدل می‌سازد. نقشه‌ی باطل، جرقه‌ای برای اتمامِ نورِ حق است.همان‌گونه که خدای مهربان:• گاهی با دستِ عیسی (علیه السلام)، مردگان را زنده می‌کند؛• و گاهی با دستِ موسی (علیه السلام)، عصا را اژدها و دریا را می‌شکافد؛• و گاهی با دستِ نوح (علیه السلام)، کشتی نجات را می‌سازد؛گاهی با دستِ مرحومِ امام (رحمه‌الله) انقلاب کلید می‌خورد، گاهی با دستِ رهبرِ شهید، این انقلاب رشد می‌کند تا جایی که ابرقدرت‌های عالم، تنها مانعشان ایشان باشند، و تنها اتفاقی که الان جامعه دچار آن شده، این است که خدای مهربان واسطه را عوض کرده و دستِ خدای مهربان، تغییر یافته است؛ باید این حقیقت را باور کنیم که این انقلاب قاءم به شخص نبوده بلکه پازل خود خدای مهربان بوده است و اگر جایی پیروز شدیم و رشد کردیم لطف خدای مهربان بوده است و ان‌شاءالله امروز هم قرار است انقلاب به دستِ کسیِ دیگر، چنان پیش رود که شاهد تحقق این آیه‌ی شریفه باشیم:«وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثين» (و آنان را پیشوایان و وارثان قرار دهیم).»

18:09 - 12 فروردین 1405

95٫7k بازدید

فقط دستِ خداوند مهربان عوض شد؛ همین!

تازه ترین اخبار