مقاومت؛ از سنگر نظامی تا سنگر فرهنگ

بمناسبت روز مقاومت اسلامی۲۳ مردادماه که پیروزی حزب الله لبنان در برابر ارتش رژیم صهیونیستی در جنگ ۳۳ روزه است، روز «مقاومت اسلامی» نام‌گذاری شده است جنگی که به جهان عرب و اسلام عزت دوباره بخشید اما قصد بازخوانی آن را ندارم و در این یادداشت نگاهی متفاوت به مقاومت اسلامی ارائه میکنم.
مقاومت را اگر تنها در میدان نبرد و در قاب سلاح و سنگر ببینیم، بخش بزرگی از حقیقت آن را نادیده گرفته‌ایم. مقاومت پیش از آنکه یک تاکتیک نظامی باشد، یک فرهنگ، یک باور و یک سبک زندگی است؛ فرهنگی که به انسان می‌آموزد در برابر ظلم، تحقیر، اشغال و تحمیل تسلیم نشود.سنگر نظامی ممکن است روزی خاموش شود، اما اگر فرهنگ مقاومت در جان یک ملت زنده باشد، پرچم ایستادگی همچنان برافراشته خواهد ماند. تاریخ نشان داده است که قدرت‌های نظامی می‌توانند سرزمین‌ها را تهدید کنند، اما آنچه ملت‌ها را برای سال‌ها و نسل‌ها پایدار نگه می‌دارد، هویت، ایمان، امید و اراده مقاومت است.از همین منظر، یکی از مهم‌ترین میدان‌های مقاومت در روزگار ما، سنگر فرهنگ است.دشمن امروز تنها به دنبال تغییر مرزهای جغرافیایی نیست؛ گاهی تلاش می‌کند ذهن‌ها را تغییر دهد، امید را از جامعه بگیرد، اعتماد به نفس ملی را تضعیف کند و مفاهیمی مانند عزت، استقلال و ایستادگی را به مفاهیمی منفی تبدیل کند. اینجاست که جنگ از میدان نظامی به میدان افکار، رسانه، هنر، آموزش و فضای مجازی منتقل می‌شود.اگر در میدان نظامی، هدف تصرف خاک است، در میدان فرهنگی ممکن است هدف تصرف ذهن و اراده انسان‌ها باشد.از این رو، مقاومت فرهنگی یعنی جامعه بتواند هویت خود را حفظ کند، روایت خود را بسازد و اجازه ندهد دیگران حقیقت آن را به جای او تعریف کنند.
در این میان، رسانه یکی از مهم‌ترین سنگرهای مقاومت است. امروز یک تصویر، یک فیلم کوتاه، یک روایت انسانی یا یک محتوای دقیق می‌تواند بیش از ده‌ها سخنرانی بر افکار عمومی اثر بگذارد. اگر مقاومت روایت نشود، ممکن است حقیقت آن در هیاهوی رسانه‌ای گم شود؛ و اگر روایت مقاومت به نسل جدید منتقل نشود، نسل آینده ممکن است با پرسش‌هایی روبه‌رو شود که پاسخ آنها را دیگران برایش نوشته‌اند.اما مقاومت فرهنگی نباید به شعار محدود شود. فرهنگ مقاومت زمانی ماندگار می‌شود که در رفتار اجتماعی، مسئولیت‌پذیری، عدالت‌خواهی، خدمت به مردم، علم‌آموزی، خودباوری و امیدآفرینی نمود پیدا کند.جامعه‌ای که برای حل مشکلات خود تلاش می‌کند، در برابر نا امیدی می‌ایستد، جوان خود را به آینده امیدوار می‌کند و برای پیشرفت علمی و اقتصادی قدم برمی‌دارد، در حقیقت در حال ساختن یکی از عمیق‌ترین اشکال مقاومت است.امروز سنگر فرهنگ بیش از هر زمان دیگری به حضور جوانان نیاز دارد. نسلی که در فضای دیجیتال زندگی می‌کند، زبان متفاوتی برای دریافت پیام دارد. اگر می‌خواهیم فرهنگ مقاومت به نسل جدید منتقل شود، باید با زبان هنر، فیلم، موسیقی، کتاب، بازی، روایت‌های واقعی و محتوای خلاق با او سخن گفت.در این مسیر، شهدا مهم‌ترین سرمایه روایی مقاومت‌اند. اما معرفی شهید فقط بیان تاریخ زندگی او نیست؛ باید نشان داد که شهید چه مسئله‌ای را فهمید، برای چه چیزی ایستاد و چگونه میان ایمان، مسئولیت و فداکاری پیوند برقرار کرد. وقتی جوان امروز بتواند با انسان واقعی پشت نام شهید ارتباط برقرار کند، فرهنگ ایثار از یک مفهوم تاریخی به یک تجربه انسانی تبدیل می‌شود.
مقاومت، در نهایت، یعنی امید به امکان تغییر. کسی که هیچ آینده‌ای را ممکن نمی‌داند، انگیزه‌ای برای ایستادگی ندارد. بنابراین یکی از مهم‌ترین وظایف جبهه فرهنگی مقاومت، امیدآفرینی است؛ امیدی واقعی که از توانایی مردم، ایمان، دانش، تجربه و اراده جمعی سرچشمه می‌گیرد.روز مقاومت اسلامی فرصتی است برای یادآوری این حقیقت که مقاومت یک سنگر ثابت نیست؛ هر زمان که میدان تغییر کند، سنگر مقاومت نیز تغییر می‌کند.دیروز سنگر، خاکریز بود؛ امروز علاوه بر آن، مدرسه، دانشگاه، مسجد، رسانه، کتابخانه، استودیو، شبکه اجتماعی و حتی گوشی تلفن همراه هر یک می‌توانند به میدان اثرگذاری تبدیل شوند.پس اگر می‌خواهیم فرهنگ مقاومت ماندگار بماند، باید سنگر فرهنگ را جدی بگیریم.مقاومت زمانی پیروز می‌شود که از میدان نبرد به میدان فرهنگ، از فرهنگ به سبک زندگی و از سبک زندگی به نسل‌های آینده منتقل شود.امروز دفاع از مقاومت، فقط ایستادن در برابر دشمن در میدان نظامی نیست؛ دفاع از حقیقت، هویت، امید، استقلال و کرامت انسانی نیز بخشی از همین مقاومت است.و شاید مهم‌ترین پیام روز مقاومت اسلامی همین باشد:سنگرها تغییر می‌کنند، اما رسالت ایستادگی باقی می‌ماند.#روز_مقاومت_اسلامی#فرهنگ_مقاومت#سنگر_فرهنگ#روایت_مقاومت#مکتب_مقاومت#رضا_معممی_مقدم#سنت_حسنه_وقف
17:49 - 23 مرداد 1405
اندیشه
حماسه و مقاومت
تحلیل و نظر

1 واکنش
18٫8k بازدید