میراث رئیسعلی؛ کابوس یانکیها
تاریخ شکوهمند ایرانزمین، همواره شاهد تقابل ارادههای پولادین با هیمنههای پوشالی استعمار بوده است. امروز که بار دیگر طبلهای توخالی تهدید از سوی مقامات آمریکایی به گوش میرسد و سخن از اعزام نیروی زمینی به خلیج فارس به میان میآید، گویی غبار فراموشی بر حافظه تاریخی ساکنان کاخ سفید نشسته است.
آنها گمان میکنند باجابه جایی مهرههای نظامی در شطرنج بینالمللی، میتوانند توازنی را در منطقهای تغییر دهند که وجببهوجب خاکش با خون شهیدان و غیرت دلاوران آبیاری شده است. اما برای پاسخ به این گزافهگوییها، نیازی به تورق دفترچههای استراتژیک مدرن نیست؛ تنها بازخوانی حماسه «تنگستان» و نام بلند «رئیسعلی دلواری» برای ترسیم سرنوشت محتوم آنها کفایت میکند.«میراث رئیسعلی»، فراتر از یک نام، یک تفکر جاری و زنده است که در رگهای جوانان بوشهر، دشتی و تنگستان میجوشد. این میراث، نماد ایستادگی با دست خالی اما دلی لبریز از ایمان در برابر مدرنترین تجهیزات زمانه است. زمانی که استعمار پیر بریتانیا با ناوگانهای عظیم خود قصد تسخیر سواحل جنوب را داشت، این شیرمردان تنگستانی بودند که با تفنگهای ساده خود، خواب را بر ژنرالهای مغرور انگلیسی حرام کردند. امروز نیز یانکیها باید بدانند که جغرافیای مقاومت در جنوب ایران، نه یک صحرای بیدفاع، که بیشهای است مملو از وارثان رئیسعلی. هر سرباز آمریکایی که خیال خام قدم گذاشتن بر این ساحل را داشته باشد، باید پیش از هر چیز به فکر تابوتی باشد که موجهای خروشان خلیج فارس برایش مهیا کردهاند.خلیج همیشه فارس برای دشمنان این مرز و بوم، هرگز یک مسیر راهبردی امن نخواهد بود؛ بلکه یک «گورستان وسیع آبی و ساحلی» است که آماده بلعیدن هر متجاوزی است. دلیران امروز تنگستان، بیدارتر و مجهزتر از همیشهاند و با تاسی به مکتب امام حسین (ع) و غیرت بومی خود، ثابت خواهند کرد که ایران، جولانگاه چکمهپوشان بیگانه نیست. اینجا هر صخره یک سنگر، هر موج یک تازیانه و هر جوان یک فرمانده است که با اشارهای، حماسهای نوین خلق خواهد کرد.
18:23 - 5 فروردین 1405