توکلی: میزبانی از پایگاه‌های آمریکا «شرکت در جرم» است

پژوهشگر تاریخ معاصر با اشاره به نقش مستقیم پایگاه‌های مستقر در کشورهای عربی در عملیات‌های تروریستی علیه ایران، گفت: حضور بیگانگان برای هیچ کشوری امنیت نیاورده و تنها ثمره آن سلب کرامت و استقلال از ملت‌های عرب بوده است.

گروه فرهنگ خبرگزاری فارس: حمایت‌های بی‌دریغ مالی از رژیم بعث، پناه دادن به دیکتاتور فراری پهلوی، تجهیز گروه‌های تکفیری چون داعش و حالا، قرار دادن زیرساخت‌های ملی در اختیار ارتش تروریست آمریکا؛ این کارنامه سیاهی است که برخی دولت‌های عربی در دهه‌های اخیر از خود به جای گذاشته‌اند. با این حال، جمهوری اسلامی با تکیه بر اصل «سیاست همسایگی» و «نجابت اسلامی»، تاکنون مانع از فروپاشی امنیتی این کشورها شده است.در همین راستا با دکتر یعقوب توکلی، پژوهشگر تاریخ و عضو هیئت علمی پژوهشکده علوم انسانی و مطالعات فرهنگی به گفت‌وگو نشستیم.

*دولت‌های عربی هم‌پیمانانِ «ارباب واحد» در برابر ملت ایران بودند

فارس: ریشه رفتارهای خصمانه برخی دولت‌های عربی با انقلاب اسلامی را در چه بستر تاریخی باید جست‌وجو کرد؟توکلی: برای تحلیل رفتار دولت‌های عربی باید به یک قاعده کلی توجه داشت؛ گاهی انسان یا یک مجموعه سیاسی مرتکب اقدامی می‌شود که وقتی عواقب آن گریبان‌گیرش می‌شود، مصداق همان جمله معروف است که «خودکرده را تدبیر نیست». در چنین شرایطی، آن مجموعه نباید جز خودش را ملامت کند.اگر به تاریخ نگاه کنیم، بسیاری از این دولت‌ها در غرب آسیا از دل قرارداد «سایکس–پیکو» و بر اساس اراده انگلستان، فرانسه و بعدها آمریکا شکل گرفتند. از آنجایی که وجود، بقا و تداوم آن‌ها وابسته به اراده قدرت‌های غربی بود، این دولت‌ها در دوران پهلوی با رژیم شاه همکاری‌های گسترده‌ای داشتند. تمام این‌ها در یک «کلونی وابسته به غرب» و با ترس مشترک از کمونیسم، زیر چتر آمریکا و انگلستان متحد شده بودند. آن‌ها عملاً مجری سیاست‌های نفتی و ژئوپولیتیک واشینگتن در منطقه بودند که نمونه بارز آن را در پیمان «بغداد» و سپس پیمان «سنتو» مشاهده می‌کنیم. در واقع، روابط شاه و دولت‌های عربی، روابط هم‌پیمانانی بود که همگی «بردگان یک ارباب واحد» بودند و با یکدیگر همکاری می‌کردند.

*هراس از بیداری ملت‌ها

فارس: با وقوع انقلاب اسلامی، قاعدتاً انتظار می‌رفت این همسایگان از خروج یک قدرت بزرگ منطقه‌ای از زیر سلطه غرب استقبال کنند؛ چرا این اتفاق نیفتاد؟توکلی: دقیقاً نکته همین‌جاست. وقتی انقلاب اسلامی به پیروزی رسید، انتظار می‌رفت دولت‌های عربی اهمیت این تحول بزرگ و روح استقلال‌خواهی و آزادمنشی ملت ایران را درک کنند، اما متأسفانه موضعی کاملاً منفی گرفتند. تصور آن‌ها این بود که پیروزی انقلاب در ایران، جرقه‌ای برای ظهور جنبش‌های اعتراضی در کشورهای خودشان خواهد بود.این نگرانی ریشه در واقعیت‌های داخلی آن‌ها داشت؛ چرا که به دلیل وابستگی شدید این دولت‌ها به آمریکا و موضع منفعلانه آن‌ها در قبال مسئله فلسطین، بخش‌های وسیعی از جوامع عربی نسبت به سیاست حکام خود معترض بودند. البته باید دقت کرد که «اسلام سیاسی سنی» از نظر فکری با «اسلام سیاسی شیعی» تفاوت‌هایی داشت، اما در موضوعاتی مثل مخالفت با رژیم صهیونیستی و اعتراض به سیطره غرب، شباهت‌های وجود داشت. هرچند پیوستگی تشکیلاتی جدی میان انقلاب ایران و آن جنبش‌ها نبود و اشتراکات عمدتاً در حد آرمان فلسطین و اعتراض به صهیونیسم باقی ماند، اما دولت‌های عربی یک «گارد تند» علیه انقلاب اسلامی گرفتند.

*از پناه دادن به شاه تا تحریک صدام برای جنگ خونین علیه ایران

این عدم صداقت و کارشکنی‌ها در نهایت به گسترش خشونت منتهی شد. ما شاهد بودیم که دولت شاخصی مثل مصر به رهبری انور سادات به محمدرضا پهلوی پناه داد. از سوی دیگر، برخی از این دولت‌ها با حمایت‌های مالی از جنبش‌های تجزیه‌طلب در منطقه خوزستان، به کشمکش‌های داخلی دامن زدند.اما فاجعه‌بارترین اقدام آن‌ها در قبال عراق رخ داد. عراق که همواره به عنوان یک سکوی مقابله با ایران عمل می‌کرد، این بار با تحریک و حمایت چراغ‌سبز دولت‌های عربی، وارد یک جنگ گسترده و خونین علیه ملت ایران شد.فارس: اسناد تاریخی تا چه حد این همراهی و مشارکت مستقیم دولت‌های عربی با رژیم بعث را تایید می‌کنند؟توکلی: تاریخ این جنایات را فراموش نخواهد کرد. ما از یاد نمی‌بریم که «ملک حسین» پادشاه اردن، شخصاً در جبهه‌ها کنار صدام حاضر شد و با دست خودش ریسمان توپ را به سمت نیروهای ما کشید و شلیک کرد.ما حمایت‌های مالی افسانه‌ای و گسترده کشورهایی مثل کویت، عربستان سعودی و امارات را از ماشین جنگی صدام فراموش نمی‌کنیم. این کشورها تمام قد ایستادند تا انقلاب استقلال‌طلبانه ملت ایران را به شکست بکشانند، غافل از اینکه همین صدام بعدها به سراغ خود آن‌ها خواهد رفت.

*خرید «سرباز اجاره‌ای» برای صدام و نقش آواکس‌های سعودی در بمباران ایران

فارس: اشاره کردید که برخی دولت‌های عربی در جنگ تحمیلی کنار صدام بودند. ابعاد این پشتیبانی تا چه حد پیش رفت؟ آیا فقط محدود به کمک‌های مالی بود؟توکلی: ابعاد این خیانت بسیار گسترده‌تر بود. این دولت‌ها حتی برخی از کشورهای فقیرتر عربی را تحریک می‌کردند و با پول، جوانان آن‌ها را می‌خریدند تا به عنوان «سرباز اجاره‌ای» بجای نیروهای عراقی در میدان‌های جنگ علیه ما بجنگند. با این حال، جمهوری اسلامی با وجود مواجهه با جبهه‌ای متشکل از ۱۴ کشور عربی، نجابت به خرج داد و این همکاری‌های گسترده نظامی و اطلاعاتی را مبنای تلافی قرار نداد.ما فراموش نمی‌کنیم که هواپیماهای «آواکس» که آمریکا در اختیار عربستان قرار داده بود، در تمام دوران جنگ اطلاعات راداری جبهه‌های ما را به ارتش عراق می‌رساندند تا بمباران شهرها و مردم ما دقیق‌تر صورت بگیرد. تلخ‌تر آنکه این حجم عظیم مساعدت مالی به رژیم بعثی داده شد که حتی بسیاری از علمای شیعه، شخص صدام را مسلمان نمی‌دانستند و ما هیچ تقارن مذهبی با آن‌ها نداشتیم.اما دیدیم که صدام بعد از شکست در برابر ایران، یقه همان دولت‌های عربی را گرفت و به کویت و عربستان هجوم برد؛ این مزدِ ناسپاسی آن‌ها در برابر ایران بود.

*فریب در اندیشکده‌های غربی؛ وقتی پول جای عقلانیت را می‌گیرد

فارس: بعد از دوران جنگ و با آغاز تحولات موسوم به بهار عربی، رویکرد این دولت‌ها نسبت به ایران چه تغییری کرد؟توکلی: با آغاز شورش‌های عربی، این دولت‌ها دوباره بسیج شدند تا جریانی را علیه انقلاب اسلامی شکل دهند. متأسفانه فقدان دانش تاریخی و کوتاه‌بینی مجامع فکری در این کشورها باعث شد اندیشکده‌های غربی به‌راحتی آن‌ها را فریب دهند. باید بپذیریم که «پول همیشه با خود عقلانیت نمی‌آورد».غربی‌ها تئوری‌های «فرقه‌سازی» را پیش پای این دولت‌ها گذاشتند. آن‌ها با تکیه بر وهابیت، گروه‌های شبه‌جهادی ساختند و به دولت‌های عربی القا کردند که این سازمان‌ها تضمین امنیتی شماست. اما دیدیم که القاعده و نهایتاً «داعش» شکل گرفت که بیش از همه یقه خودِ دولت‌های عربی را گرفت. در آن مقطع باز هم این جمهوری اسلامی و جبهه مقاومت بودند که در برابر داعش ایستادگی کردند؛ آن هم در حالی که همه می‌دانستیم پول، تجهیزات و کانون‌های آموزشی این تروریست‌ها توسط همین دولت‌های عربی تأمین می‌شد تا نوک پیکانشان سمت ایران و مقاومت باشد. ما جمله‌ ولیعهد سعودی را که گفت «جنگ را به داخل ایران می‌کشیم» فراموش نکرده‌ایم.

* میزبانی از متجاوز، شرکت در جرم است

فارس: در درگیری‌های اخیر و حملات موشکی که در منطقه صورت گرفت، نقش پایگاه‌های موجود در این کشورها را چگونه می‌بینید؟توکلی: طبق اطلاعات ما، هواپیماهایی که برخاستند و رهبران مقاومت را به شهادت رساندند، از همین سرزمین‌ها پرواز کرده بودند.با این حال، باز هم این جمهوری اسلامی است که نجابت به خرج می‌دهد؛ ما در پاسخ‌هایمان فقط پایگاه‌های نظامی دشمن را هدف قرار می‌دهیم و نخواستیم آسیب به مردم، ارتش یا سیاستمداران این کشورها برسد. امروز شاهد یک «نجابت رفتاری» از سوی جمهوری اسلامی هستید.توصیه ما این است که هرچه زودتر این فاصله را ایجاد کنید. آمریکا و اسرائیل را از سرزمین خود دور کنید و برای اخراج این پایگاه‌های فتنه، با نیروهای نظامی ایران همکاری کنید. تجربه ثابت کرده است که حضور این نیروها نه برای شما امنیت می‌آورد و نه فرصت یک زندگی بهتر. شما عملاً استقلال واقعی را تجربه نکرده‌اید و نمی‌دانید زندگی بدون یک «مزاحم مسلح» که بر سر ملت شما حق کاپیتولاسیون و قدرت آدم‌کشی دارد، چه معنایی دارد. وقتی از این وضعیت خارج شوید، تازه خواهید فهمید که زندگی مستقل چه شرافت و کرامتی دارد.

*سال‌ها دوشیده شدن

فارس: چرا با وجود تمام این تجربیات تلخ، برخی دولت‌های منطقه همچنان در این چرخه باطل باقی مانده‌اند؟توکلی: متأسفانه غربی‌ها از طریق احاطه بر مراکز فکری و سیاست‌سازی در دولت‌های عربی، اندیشه «ایران‌هراسی» را به یک رفتار بیمارگونه تبدیل کرده‌اند. آن‌ها حکام عرب را دچار یک ترس مداوم کرده‌اند تا از این طریق، اختیار سرزمینشان را از آن‌ها سلب کنند.واقعیت این است که غربی‌ها سال‌هاست از این ترس غلط استفاده کرده و این دولت‌ها را دوشیده‌اند و دوشیده‌اند و دوشیده‌اند! من فکر می‌کنم هنوز زمان برای نجات پیدا کردن از این بحران وجود دارد. اگر کشورهای عربی از این فضای ذهنی و ترس کاذبی که غربی‌ها برای دوشیدن منابعشان ساخته‌اند خارج شوند، می‌توانند یک زیست شرافتمندانه‌تر و مستقل را در کنار برادران ایرانی خود تجربه کنند.پایان پیام/#جنگ #ایران_هراسی #منطقه #پهلوی #رهبر_شهید

14:55 - 8 فروردین 1405

0 بازدید