لطفا بهموقع دنده عقب بگیرید!
کنترل هیجان در برخی از موقعیتها دشوارتر به نظر میرسد. یکی از این لحظات، زمان رانندگی است. پای شما روی پدال گاز است اما فکرتان با مسائل مختلف میجنگد و در همان حال اگر راننده جلویی ناگهان ترمز کند، همه چیز به هم میریزد.
گروه زندگی: مثال معروفی هست که میگوید علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد. بیشتر لحظاتی که ما در حین رانندگی از کوره در میرویم قابلشناسایی هستند. از منظر روانشناسی نیز اولین گام، شناسایی ماشههای خشم است. شما در چه لحظاتی عصبانی میشوید؟رانندگان دیگر: کسانی که سبقت غیرمجاز میگیرند، جلوی شما میپیچند، سرعت غیرمنطقی دارند، یا از راهنمای راهنما استفاده نمیکنند.شرایط ترافیکی: ترافیک سنگین، تصادفات، یا مسدود بودن مسیر.عوامل شخصی: خستگی، گرسنگی، استرس ناشی از کار یا مسائل شخصی، عجله داشتن.
بیاحترامی در کار نیست!
حالا بیایید به راهکارهای سادهای بپردازیم که کمک میکند از یک خشم هیجانی و تبعات پس از آن حین رانندگی جلوگیری کنیم: ۱. بسیاری از واکنشهای ما در رانندگی، واکنشی به «تجاوز به حریم شخصی» یا «بیاحترامی» تلقی میشوند. شناخت اینکه این رانندگان لزوماً قصد آزار شما را ندارند (ممکن است بیدقت، بیتجربه یا درگیر مسائل خودشان باشند)، میتواند به کاهش حس شخصی شدن موقعیت کمک کند.۲. تمرین ذهنآگاهی در رانندگی:ذهنآگاهی به معنای تمرکز بر لحظه حال بدون قضاوت است. یعنی من در این لحظه حضور دارم، به آن آگاهم و تلاش میکنم هیچ قضاوتی را در آن دخالت ندهم. مثلاً اینکه راننده ماشینی که الان جلوی من پیچیده چند لحظه پیش صدای ضبطش را بلند کرده بود (و شاید کلاً آدم بیملاحظهایست) به من در این لحظه ارتباطی ندارد.
در این مرحله موسیقی، فکر بدی نیست
۳. خیلی ساده چند نفس عمیق و آرام بکشید. دم از طریق بینی و بازدم آرام از دهان. این کار سبستم عصبی پاراسمپاتیک را فعال کرده و به آرامش بدن کمک میکند.۴. حواسپرتی مثبت داشته باشید: مثلا به موسیقی آرامشبخش گوش دهید، یا به جزئیات محیط اطراف (بدون اینکه از جاده غافل شوید) توجه کنید. این کار تمرکز شما را از روی عاملی که ممکن است موجب خشمتان شود، منحرف میکند.۵. مشاهده بدون قضاوت: اگر راننده دیگری کاری کرد که شما را عصبانی کرد، سعی کنید آن را صرفاً یک «عمل» ببینید، نه «حملهای شخصی» به خودتان. اگر این کار را انجام بدهید، منطقی تر به قضیه نگاه میکنید و پیش از آنکه عمل هیجانی از شما سر بزند میتوانید مساله را حل کنید.
رانندههای عجول را به رسمیت نشناسید!
۶. به افکار منفی اجازه ندهید سوار مغزتان شوند و تختهگاز بروند: مثلاً «این راننده عمداً جلوی من پیچید تا اذیتم کند!» کمی فکرتان را به چالش بکشید، کسی تضمین نکرده است که ما همیشه درست برداشت کنیم: آیا واقعاً دلیل موجهی برای این نتیجهگیری وجود دارد؟ آیا ممکن است اشتباه کرده باشد؟حالا شاید بتوانید یک فکر منطقی را جایگزین کنید: «احتمالاً متوجه من نشد» یا «شاید عجله دارد.» یک نکته مهم اینجا وجود دارد، ذهن ما معمولاً تمایل دارد وقایع را به نفع خود یا علیه خود تفسیر کند. بازسازی شناختی (همین تمرینی که حالا انجام دادیم) به ما کمک میکند تا تفاسیر متعادلتری داشته باشیم و از «شخصیسازی» موقعیتها پرهیز کنیم.
وقت طلا است!
عجله و احساس دیر رسیدن، یکی از بزرگترین عوامل استرس و خشم در رانندگی است.با یک زمان بندی واقع بینانه، همیشه ۱۵-۱۰ دقیقه بیشتر از زمان تخمینی برای رسیدن به مقصد در نظر بگیرید. قبل از حرکت، وضعیت ترافیک را چک کنید و در صورت امکان مسیرهای جایگزین را هم در نظر بگیرید.از لحاظ روانشناختی، احساس کنترل بر زمان، به شدت استرس را کاهش میدهد. وقتی بدانید که وقت کافی دارید، کمتر احتمال دارد در مقابل تأخیرهای کوچک یا ترافیک، دچار اضطراب و خشم شوید.
اگر دارید عصبانی میشوید:
در صورتی که احساس کردید خشمتان دارد بالا میآید، از این روشهای سریع برای آرام کردن خود استفاده کنید:تغییر صدا (اگر تنها هستید): با صدای آرام و شمرده صحبت کنید، یا حتی یک جمله مثبت کوتاه را تکرار کنید.تنظیم صندلی یا آینه: انجام یک حرکت فیزیکی کوچک و آگاهانه میتواند تمرکز را از عامل خشم منحرف کند.دوری از درگیری: هرگز با رانندگانی که عصبانی هستند، وارد جدال کلامی یا فیزیکی نشوید. بهترین راه، حفظ فاصله و امن نگه داشتن خود است.شاید جالب باشد بدانید بدن و ذهن به هم مرتبط هستند. تغییرات فیزیکی کوچک میتوانند بر وضعیت روانی تأثیر بگذارند.#رانندگی#تصادفات#دعوا_اشتباه_خشم 20:01 - 21 تیر 1405