وطنپرستهایواقعی♥️
«خانم! گریه نکن، خانهات را مثل روز اول تحویل میدهیم»
«مردم اول با شک نگاهمان میکردند؛ تحتتأثیر حرفهای مجازی بودند. اما وقتی دیدند با زبان روزه داریم خانهشان را میسابیم، آمدند برای روبوسی.» اصغر جهانگیری از شبهای دلهرهآور تهران میگوید؛ از روزهایی که با دهان روزه آوار جابهجا میکردند و شبهایی که به خاطر لو رفتن محل اسکانشان توسط رسانههای معاند، آواره خیابانها میشدند.
گروه فرهنگ خبرگزاری فارس: در همان روزهایی که رسانههای بیگانه با تیترهای سیاه، بذر ناامیدی میپاشیدند، گروهی از شهر همدان راهی پایتخت شدند. آنها نه برای مأموریت اداری آمدند و نه برای کسب نام؛ آمدند تا ثابت کنند «وطن» تکهای از تن آنهاست. اصغر جهانگیری، یکی از همان چهرههای مخلصی است که از پشت میزهای دانشگاه ملی مهارت (شهید جباریان)، راهی ویرانههایی شد که روزی خانه امید مردم بودند.
* آغاز هجرتی برای ساختن
جهانگیری روایتش را از روزهای پایانی سال آغاز میکند؛ زمانی که همه در تدارک نوروز بودند، او و دوستانش در تدارک جهاد: «بیست و سوم اسفند بود که با گروه بسیج اساتید و دانشجویان همدان حرکت کردیم. جنگ تازه به روزهای سختش رسیده بود. آقای پاکنهاد که از روز اول در منطقه بود، ما را فراخواند. ما ۱۰ روز اول را در خط مقدم آواربرداری گذراندیم. خانههایی که تخریب شده بودند، راه پلههایی که زیر تل خاک مدفون بودند؛ ما از صفر شروع کردیم، از کف خیابان تا عمق خانههای مردم.ماه رمضان بود و بچهها با دهان روزه، در آن گرما و گرد و غبار، چنان با عشق کار میکردند که خستگی معنایش را از دست داده بود.» فاز دوم عملیات آنها بعد از عید نوروز شکل تخصصیتری به خود میگیرد. جهانگیری توضیح میدهد که چگونه یک مدرسه را در منطقه ۴ تهران به مقر فرماندهی و کارگاه مهندسی تبدیل کردند: «یک مدرسه را تحویل گرفتیم و شد کارگاه مرکزی ما. گروههای اندازهگیری، حملونقل و آواربرداری تشکیل دادیم. شهرداری ماشینآلات در اختیارمان گذاشت و کار را به صورت مهندسی پیش بردیم. از هر کسی هر کاری برمیآمد، دریغ نمیکرد؛ از پاکسازی راه پلهها تا تخلیه گل و لای از اتاقخوابهایی که حالا سقف نداشتند.»
*نخبه هایی که بی منت خانه مردم را تمیز کردند
بخش تکاندهنده روایت جهانگیری، برخورد با مردمی است که تحت تأثیر تبلیغات سوء رسانهای، ابتدا با تردید به آنها مینگریستند. او میگوید: «وقتی وارد خانهها میشدیم، اجازه میگرفتیم. مردم اول با تعجب نگاه میکردند. وقتی میدیدند یک استاد دانشگاه یا یک دانشجوی نخبه، بدون هیچ منتی، حتی دستشویی خانهشان را هم تمیز میکند، منقلب میشدند. خانمی بود که گریه میکرد و میگفت: "من چه دیدگاهی به بسیج داشتم و حالا چه میبینم... " آنها میگفتند با دیدن شما، اصلاً یادمان رفت که زندگیمان خراب شده؛ انگار غمی نداریم.» جهانگیری با بغض ادامه میدهد: «دیدن این تغییر نگاه، از صدها سخنرانی مؤثرتر بود. ما نهتنها آوار خانهها که آوار بدبینیهایی را که رسانههایی مثل اینترنشنال ساخته بودند، در ذهن مردم جابهجا کردیم.» خاطرات شبهای تهران، بخش دیگری از سختیهای کار آنهاست. جهانگیری از شبهایی میگوید که جای خوابشان لو میرفت: «یک شب در فرهنگسرای شهرداری بودیم؛ موشکباران لحظهای قطع نمیشد. به ما خبر دادند که مکان در زیرنویس رسانههای معاند لو رفته و احتمال هدف قرار گرفتن هست. ساعت ۲:۳۰ شب مجبور شدیم تخلیه کنیم. در نهایت، زیرزمین یک مسجد شد پناهگاه ما. ۷۰ نفر با یک سرویس بهداشتی! آب سرد میشد، جای خواب تنگ بود، اما یک بار نشنیدم کسی اعتراض کند. آن سختیها در برابر لبخند رضایت مردم، برای بچهها شیرین بود.»
*جهاد در خانه؛ همسری که تکیهگاه شد
در میان این همه ایثار در میدان، خانواده جهانگیری هم حماسهای دیگر آفریدند. همسرش درگیر بیماری خاصی است و پسرش هم دانشجوست. شرایط خانه سخت بود، اما همسرش با همان حالش گفت: "الان وقت جهاد است." او خوشحال بود که من سهم کوچکی در این نبرد دارم. این روحیه خانواده بود که به من در تهران قدرت میداد.»
* وقتی «معاون دانشگاه» جارو به دست میگیرد
داستان اصغر جهانگیری، داستان فروریختن «منیتها»ست. او خاطرهای را تعریف میکند که در آن، یکی از ساکنان منطقه متوجه میشود کسی که دارد با تمام توان خاک میکشد و جارو میزند، معاون دانشگاه است: «طرف شوکه شده بود. میگفت مگر میشود؟ اما واقعیت این است که در آن روزها، ما همگی سرباز وطن بودیم. القاب پشت درِ ویرانهها جا میماند.» روایت امثال جهانگیری یادآور این حقیقت است: تا زمانی که روحیه جهادی و پیوند میان دانشگاه و مردم برقرار است، هیچ آواری نمیتواند قامت این ملت را خم کند. آنها آمدند، شستند، روفتند و به جای دیوارهای ریخته، پلهای ناگسستنی از اعتماد ساختند.پایان پیام/#جنگ #آواربرداری #نخبه #جارو #انفجار
۱۷ MB
22:35 - 19 اردیبهشت 1405
12 پاسخ
@user170910099307852889619 اردیبهشت 1405در پاسخ بهخیلی زرنگید که با خدا بستید ، خدا چه حالی میکنه با این بنده هاش
@Seyed_hamid_nasibi19 اردیبهشت 1405در پاسخ بهباید تا میتوان کار کردم را سریع رواج داد. کاش این موضوع از اختیارات شهرداری ها گرفته شود
@Amirmahdi_IR19 اردیبهشت 1405در پاسخ بهبرخورد قوه قضائیه باگرانفروشی و نظارت قیمتها جهت حفظ قدرت خرید مردممطالبهبرخورد قوه قضائیه باگرانفروشی و نظارت قیمتها جهت حفظ قدرت خرید مردم
با توجه به شرایط حساس اقتصادی کنونی که همبستگی و حمایت آحاد جامعه از یکدیگر ضرورتی اجتنابناپذیر است، متأسفانه شاهد گرانفروشیهای بیرویه و عدم ثبات قیمتها در بازار هستیم. این وضعیت فشار معیشتی مضاعفی را بر خانوادهها تحمیل کرده و قدرت خرید عموم مردم را به شدت کاهش داده است. از قوه قضائیه و نهادهای نظارتی ذیربط درخواست داریم با ورود جدی به حوزه بازار و برخورد قاطع، بدون اغماض و بازدارنده با سودجویان و گرانفروشان، امنیت اقتصادی را به جامعه بازگردانند. انتظار میرود با تشدید نظارتها و الزام به رعایت قیمتهای مصوب، سازوکاری ایجاد شود که قیمتها به سطح منطقی بازگشته و توان خرید شهروندان تقویت شود. عدالت اقتصادی ایجاب میکند که در این روزهای سخت، با هرگونه زیادهخواهی که معیشت مردم را هدف قرار داده است، برخورد قانونی صورت گیرد.
رییس قوه قضاییه، قوه قضاییه، دولت جمهوری اسلامی ایران، معاون اول و خود جناب رئیس جمهور، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، رئیس مجلس
1000پیگیری از مسئول مربوطه10٬000پیگیری از عالی ترین مسئول
@user17779277999219 اردیبهشت 1405در پاسخ بهحیف دوریمما اینجا تو مازندران یه خونه پدری نقلی داریم که خالیهفقط میتونیم یه خانواده رو اسکان بدیم تا هر وقت دلشون خواست بموننجنگ دوازده روزه مهمان اضطراری داشتیمکاش کار دیگه ای ازمون ساخته بودبمیرم براتون که خونتون خراب شدبرادر و خواهرای منمیمردم این روزارو نمیدیدم
@user17743878008920 اردیبهشت 1405در پاسخ بهلطفا پول شیشه شکسته های مارو واریز کنید ساختن خانه پیشکش
@user170910005632654667720 اردیبهشت 1405به گلزار شهدای جنگ عراق رفتم صدها شهید آرمیده که 18 تا 20 سال سن دارد به گروه های جهادی نگاه میکنم جوانان 18تا 20 ساله فراوانی میبینم که نخبه های دانشجویی کشورند و به بازسازی منازل کمک میکنندالحمدلله که نسل جدید درجنگ رمضان در غیرت و فداکاری و ایثار و مجاهدت از نسل جنگ تحمیلی 8ساله چیزی کم ندارد
@IranianCivilisation20 اردیبهشت 1405در پاسخ بهدر پاسخ به ووای خدا...واقعا چرا فکر میکنن این رقاصه های ترامپ ، که اگه اصطلاح ها و کامات و بیماریها و هر چی رو به انگلیسی بگن ، مردم بهشون به عنوان خانوم دکتر احترام میزارن؟خخخخخ خوب بگو عقب مونده ، لازمه اینهمه به خودت فشار بیاری سس خرسی؟
