ناگفته‌های اهالی محله دروازه‌ ری قم از شب حمله دشمن

منازلی در دروازه‌ ری قم که تا چند وقت پیش صدای زندگی از پنجره‌هایشان به کوچه می‌ریخت، اکنون به دیوارهایی نیمه ویران تبدیل شده است؛ همسایگان هنوز با چشمانی اشک‌آلود از شبی می‌گویند که موشک در یک لحظه خانه‌ها را با تمام رؤیاهایشان فرو ریخت؛ از چادر جشن تکلیف دختری نه‌ساله تا سیسمونی نوزادی که قرار بود عید فطر به خانه بیاید.
خبرگزاری فارس، قم: جایی ایستاده بودم که روزگاری ساختمانی در آن قد برافراشته بود اما موشکی درست در میانهٔ آن فرود آمد و ویرانه به‌جا گذاشت.دیوارهای نیمه‌ویرانش بوی تلخ غم می‌دادند؛ چندمتر آن طرف‌تر از پنجره‌هایی که زمانی رو به خیابان باز می‌شدند و برلبه آن برای پرندگان رهگذر خیابان دانه می‌ریختند، دیگر چیزی نمانده بود.چند قدم جلوتر رفتم و روی چند آجر ایستادم تا حیاط ویران شده خانه را بهتر ببینم اما حیاط اکنون به گودالی فرورفته چندمتری در زمین تبدیل شده بود. همه همسایگان و اهالی محله دروازه ری گرداگرد آنچه از خانه‌ها باقی مانده بود حلقه زده بودند و اسرائیل و آمریکا را نفرین می‌کردند.

ده سال همسایگی، یک شب ویرانی

منیره خانم یکی از زن‌های همسایه‌ بود که همان‌طور که با گوشه روسری‌اش اشکش را پاک می‌کرد دستش را بر خاک‌ها و آوارهای جامانده از خانه کشید و با چشم‌هایی اشک‌آلود گفت: هنوز از وحشت آن شب تب و لرز دارم، صدای بلند انفجاری که آمد و دود و غباری که پخش شد یک لحظه هم رهایم نمی‌کند.او با بغض ادامه داد: ده سال است که هم‌سایه هستیم همان لحظه‌ای که موشک به خانه‌شان خورد و همه زندگی‌شان به خاکستر تبدیل شد، دائم در خواب و بیداری جلوی چشمم زنده می‌شود.

آوارهایی که بر دل سنگینی می‌کند

به خانه آوار شده روبه‌رویم نگاه کردم و برایش سر تکان دادم روبه‌رویم یک کابوس بود که آرزوها و خنده‌ها و تمام امیدها و زندگی یک خانواده را بلعیده بود.خانواده‌ای که روزها و شب‌هایشان در آغوش دیوارهای گرم این خانه گذشته بود و حالا، همه آن روزها و شب‌های شیرین، در یک صدم ثانیه از هم پاشیده بود و آوارهایش به چشم همه شاهدان عینی حادثه چنگ می‌انداخت.

جشن تکلیف در بهشت

آقای فرهادی که مغازه خوار و بار فروشی‌اش یک کوچه با خانه‌های ویران شده فاصله داشت، انگار که در میان آوارها دنبال چیزی باشد؛ با دقت از پشت عینک ته‌استکانی‌اش همه جا را واکاوی می‌کرد. دلم طاقت نیاورد جلو رفتم و از او پرسیدم دنبال چیزی می‌گردید؟ اعضای خانواده‌تان اینجا بودند؟ چرا این‌قدر پریشان هستید؟دست‌هایش را پشت کمرش توی هم مچاله کرده بود و سرش را آرام بالا و پایین می‌بُرد، می‌گفت: مرد صاحب‌خانه‌ای که به شهادت رسیده بود دختری هم سن و سال دختر من داشت؛ شب قبل از حادثه بعد از نماز در مسجد بودیم که به من گفت «حاجی دلم میخواد ریحانه رو برای جشن تکلیفش ببرم مشهد دیروز با مادرش براش چادر خریدیم».پیرمرد ادامه داد: حالا من زیر آوارها دنبال چادر ریحانه می‌گردم... ریحانه‌ای که در نه سالگی به شهادت رسید.. فکر کنم الان در بهشت برای او جشن تکلیف می‌گیرند.

خدا لعنت کند اسرائیل و آمریکا را

آن طرف‌تر یکی از پیرزن‌ها روی صندلی پلاستیکی آبی رنگی جلوی در خانه‌اش نشسته بود با سوز، روی سینه‌اش کوبید و اسرائیل را نفرین کرد و زیر لب روضه ظهر عاشورا را می‌خواند. دیگر پاهایم یاری‌ام نکردند کنار صندلی پیرزن نشستم، چادرم را روی سرم کشیدم و یک دل سیر برای تمام صداها، عکس‌ها، دورهمی‌ها، لبخندها و ... که زیر آوار مانده بودند گریه کردم.خدا لعنت کند اسرائیل و آمریکا را... کل محله را که نگاه کنی این ساختمان‌های موشک خورده چه انگشت‌نما شده بود بین بقیه خانه‌ها....

سیسمونی که دیگر چیزی از آن نمانده بود

نیم ساعت بیشتر بود که بی‌اختیار ایستاده بودم و به آنچه روبه‌رویم بود زل زده بودم؛ ناگهان دستی بر شانه‌ام نشست، خانم حدودا ۴۰ ساله با لیوان شربتی آمده بود کنارم.«بخور دخترم چندباری از دور دیدم ایستادی و نگاه میکنی؛ از خانوادت بودن؟ خدا بهت صبر بده.»گفتم نه، خبرنگارم اومدم نگاه کنم میخوام بنویسم ولی انگار خانواده خودم بودند خیلی دلم گرفته.خانم همسایه گفت: «حق داری، بمیرم برای سید خانم، سیسمونی دختر کوچکشون رو تازگی‌ها جمع‌وجور کرده بودن. نمی‌دونی با چه ذوقی تک تک وسایل‌شون رو خریدن. قرار بود عید فطر سیسمونی دخترشونو ببرند...»وای خدای من، هیچ چیزی از سیسمونی نمانده بود، آتش وحشیانه دشمن به هر چیز که نشانه‌ای از شادی داشت دست‌درازی و خاکسترش کرده بود...

این خانه‌های فرو ریخته پایان نیستند

اما این خانه‌های فرو ریخته پایان کار نیست بلکه آغازست دوباره برای سبز شدن، برای جوانه زدن از میان آوارهایی که خاطرات هم‌وطن‌هایمان را به آغوش کشیده است. اینجا صحنه‌ روشنی از شجاعت بود، از ایستادن در برابر شیطان، حتی اگر قرار باشد که خانه‌هایشان ویران شود.ما هستیم آن‌ها را دست به دست هم دوباره خواهیم ساخت و پنجره‌ها را باز خواهیم کرد تا به نور سلام بدهیم.#آوار #جنگ_رمضان #امید #ایستاده_در_میدان #دروازه_ری
12:42 - 14 اردیبهشت 1405
حماسه و مقاومت
استان ها
قم

5 بازنشر12 واکنش
172٫7k بازدید



3 پاسخ

تصویر نمایه‌ی ‌زهرا میرزابابائی‌
@Mirzababaee2 روز پیش
در پاسخ به
💔💔

تصویر نمایه‌ی ‌بهروز پارسی 🇮🇷‌
@Behruz102 روز پیش
در پاسخ به
تصویر نمایه‌ی ‌بهروز پارسی 🇮🇷‌
بهروز پارسی 🇮🇷

@Behruz10  •  8 اردیبهشت 1405

نگهداری و معرفی سردر مسجد جورجیر
مطالبه

نگهداری و معرفی مسجد جورجیر

سردر تاریخی مسجد جورجیر که با قدمت هزار ساله در محله‌ی باب‌الدشت اصفهان واقع شده است از قدیمی‌ترین ابنیه‌ی شهر اصفهان به شمار می‌رود و متاسفانه با سهل‌انگاری مسئولین رو به تخریب است. از مسجد تاریخی جورجیر فقط همین سردر زیبا و ارزشمند باقی مانده و همین سردر هم به خوبی محافظت نمی‌شود! این اثر تاریخی که از دوره دیلمی به یادگار مانده و دارای تزیینات فراوان هنری و اسلامیست با آجرکاری‌های ظریف و هنرمندانه، نقوش اسلامی را به تصویر کشیده اما حتی به درستی به گردشگران معرفی هم نشده و تعداد کمی از مسافران اصفهان نام آنرا شنیده‌اند! حفظ و نگهداری هر اثر تاریخی به عهده‌ی تک‌تک ماست اما مسئولین میراث فرهنگی و شهرداری اصفهان وظیفه‌‌ای بس سنگین‌تری بر شانه دارند.

مردم ایران شهرداری اصفهان سازمان میراث فرهنگی

100
گزارش از مطالبه
1000
پیگیری از مسئول مربوطه

در پاسخ به
ع
علیرضا

@user1709100527417386982  •  31 فروردین 1405

درخواست غنی‌سازی 90 درصد برای خودکفایی علمی و پزشکی
مطالبه

درخواست غنی‌سازی 90 درصد برای خودکفایی علمی و پزشکی

همزمان با ظهور فناوری‌های نوین در عرصه انرژی و پزشکی، جهان شاهد تحولات بنیادینی در نحوه بهره‌برداری از انرژی اتمی است. اگرچه ایران همواره پایبند به منشور ملل متحد و تعهدات خود در قبال استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای بوده است، اما محدودیت‌های تحمیلی در سطح فناوری، دسترسی ما را به برخی از پیشرفته‌ترین کاربردهای غیرنظامی این علم محدود ساخته است. اینجانبان به نمایندگی از خواست عمومی برای پیشرفت علمی و رفع موانع توسعه، درخواست داریم تا برنامه غنی‌سازی اورانیوم تا سطح ۹۰ درصد (Highly Enriched Uranium - HEU) به عنوان یک نیاز راهبردی و غیرنظامی، مجدداً با قوت بیشتری در اولویت‌های ملی قرار گیرد. این درخواست نه برای اهداف تهاجمی، بلکه پاسخی هوشمندانه به چالش‌های فنی در بخش‌های حساس زیر است: ۱. ارتقای ظرفیت تولید ایزوتوپ‌های پزشکی و نجات جان بیماران صنعت پزشکی هسته‌ای ایران برای تولید ایزوتوپ‌های حیاتی (مانند موبدینم-۹۹ و سایر ایزوتوپ‌های درمانی) نیازمند راکتورهای تحقیقاتی با بازدهی نوترونی بسیار بالا است. استفاده از سوخت غنی‌شده تا ۹۰ درصد امکان طراحی راکتورهای تحقیقاتی کوچک‌تر، ایمن‌تر و با دوره سوخت طولانی‌تر را فراهم می‌کند. این امر منجر به افزایش چشمگیر ظرفیت تولید داروهای هسته‌ای برای درمان سرطان و بیماری‌های نادر شده و وابستگی کشور به واردات این مواد استراتژیک را به صفر می‌رساند. ۲. پیشبرد مأموریت‌های فضایی و انرژی پایدار در عصر جدید اکتشافات فضایی، منابع انرژی سبک، فشرده و بادوام حیاتی هستند. برای مأموریت‌های بلندمدت فضایی (ماه و مریخ) و نیز توسعه کشتی‌های یخ‌شکن هسته‌ای جهت بازگشایی مسیرهای تجاری قطب شمال، به راکتورهای شکافت فشرده‌ای نیاز است که تنها با سوخت‌های با چگالی انرژی بالا (مانند اورانیوم ۹۰٪) قابل بهره‌برداری کارآمد باشند. این فناوری، گامی بلند به سوی استقلال انرژی و پیشبرد برنامه فضایی ایران در سطح جهانی است. ۳. توسعه فناوری‌های هسته‌ای نسل آینده (فیزیک پایه و تحقیقات پیشرفته) دستیابی به غنی‌سازی ۹۰ درصد، نشان‌دهنده تسلط کامل بر چرخه سوخت هسته‌ای است. این دستاورد علمی، زیرساختی حیاتی برای تحقیقات پیشرفته در فیزیک پلاسما، تولید سوخت برای راکتورهای نسل چهارم و توسعه فناوری‌های کم‌مصرف و پاک فراهم می‌آورد. این امر نه تنها اقتدار علمی کشور را تقویت می‌کند، بلکه تضمین‌کننده امنیت انرژی در بلندمدت است. پیشنهاد ما به مسئولان محترم: مجوزهای لازم جهت توسعه زیرساخت‌های غنی‌سازی تا سطح ۹۰ درصد را با تمرکز بر کاربردهای تحقیقاتی، پزشکی و فضایی صادر فرمایید. از فشارهای سیاسی و محدودیت‌های بی‌اساس که مانع پیشرفت علمی نخبگان این مرز و بوم می‌شود، کاسته شده و با رویکردی حمایتی، بستر لازم برای تجاری‌سازی و توسعه این فناوری‌های حساس فراهم آید. ما معتقدیم که علم هسته‌ای، حق طبیعی هر ملتی برای بقا و پیشرفت است. استفاده از فناوری غنی‌سازی تا هر سطحی، نه تنها نقضی بر قوانین بین‌المللی نیست، بلکه وظیفه‌ای ملی برای رفاه مردم و اعتلای جایگاه علمی ایران در جهان است. بیایید با عبور از ترس‌های کهنه، راه را برای نسل آینده‌ساز ایران هموار کنیم. با احترام، جامعه علمی و مردم ایران

رئیس جمهور، سازمان انرژی اتمی، مجلس شورای اسلامی ایران

100
گزارش از مطالبه
1000
پیگیری از مسئول مربوطه