مراسم تشییع و اربعین در عراق اهمیت و تاثیر گذاری اش از مراسم تهران و قم هم امسال بیشتر میتواند باشد ...
پرچمدار ایران قوی
قرار نبود ایران در مرزهای دانش حرکت کند؛ قرار بود همیشه خریدار باشد، نه سازنده.
فارس - خط رهبری: قدرت را میتوان خرید؛ اما نمیتوان به ارث برد. تاریخ، کشورهایی را به خود دیده که انبارهایشان از پیشرفتهترین تجهیزات پر بود اما با نخستین تکانه سیاسی، فرو ریختند. کشورهایی که ثروت داشتند اما اقتدار نداشتند؛ امکانات داشتند اما توانایی ساختن نداشتند. زیرا قدرت واقعی چیزی نیست که از بیرون وارد شود؛ قدرت ساخته میشود.شاید مهمترین پرسشی که سالها ذهن رهبر شهید انقلاب را به خود مشغول کرده بود، همین بود؛ چگونه میتوان ایرانی ساخت که قدرتش بر شانه دیگران تکیه نداشته باشد؟ ایرانی که اگر درهای جهان به رویش بسته شد، مسیر پیشرفتش نیز متوقف نشود. از همین پرسش، طرحی بزرگ برای «ایران قوی» آغاز شد.
قدرت، محصول کارخانهها و اندیشههارهبر شهید را گاه تنها با مواضع سیاسی یا سخنان ایدئولوژیک میشناسند؛ اما بخش مهمی از منظومه فکری او، نه درباره تقابل بلکه درباره ساختن بود. او میدانست استقلال بدون قدرت، دوام نمیآورد و قدرت نیز تنها در میدان نظامی تعریف نمیشود.قدرت از آزمایشگاه آغاز میشود؛ از دانشگاه، از کارخانه، از شرکتهای دانشبنیان، از اقتصاد تولیدمحور، از فناوریهای پیشرفته، از جوانانی که به جای انتظار برای واردات، دست به آفرینش میزنند.در نگاه او، هر اختراع، هر خط تولید، هر پیشرفت علمی و هر فناوری بومی، قطعهای از پازل اقتدار ملی بود. به همین دلیل، پیشرفت برای او یک شعار اقتصادی نبود؛ ستون اصلی حکمرانی بود.
ایرانی که باید میتوانستسالها این گزاره در فضای بینالمللی تکرار میشد که کشورهای در حال توسعه، مصرفکننده فناوری باقی خواهند ماند. قرار نبود ایران در مرزهای دانش حرکت کند؛ قرار بود همیشه خریدار باشد، نه سازنده.اما رهبر شهید، این تقدیر تحمیلشده را نپذیرفت. او با پافشاری بر نهضت تولید علم، حمایت از شرکتهای دانشبنیان، تأکید بر اقتصاد متکی بر تولید، تقویت صنایع راهبردی و توسعه فناوریهای بومی، تلاش کرد مسیر دیگری پیش پای کشور بگذارد.بارها بر پروژههایی ایستاد که در آغاز، دور از دسترس به نظر میرسیدند؛ زیرا باور داشت آینده را کسانی میسازند که پیش از دیگران، امکان آن را باور کرده باشند. در نگاه او، ایران باید «میتوانست.»
از موشک تا میکروسکوپقدرت، یک چهره ندارد. همان اندیشهای که بر توسعه توان دفاعی و فناوریهای راهبردی اصرار میورزید، همانقدر بر پیشرفت علمی، اقتصاد دانشبنیان، تولید ملی، فناوریهای نو، تربیت نیروی انسانی و گسترش مرزهای دانش نیز تأکید داشت.زیرا ایران قوی تنها با تسلیحات نظامی ساخته نمیشود؛ همانگونه که تنها با دانشگاه نیز ساخته نمیشود. اقتدار ملی حاصل پیوند امنیت، علم، اقتصاد، فناوری، فرهنگ و سرمایه انسانی است.رهبر شهید این منظومه را یکپارچه میدید. از همین رو، هرگاه از قدرت سخن میگفت، همزمان از تولید، نوآوری، علم، امید، جوانان و آینده نیز سخن میگفت. او نمیخواست ایران فقط در برابر تهدیدها دوام بیاورد؛ میخواست ایران در قلههای پیشرفت بایستد.
میراثی به نام «ایران قوی»امروز اگر ایران در بسیاری از حوزههای راهبردی، از فناوریهای دفاعی تا صنایع پیشرفته، از شرکتهای دانشبنیان تا ظرفیتهای علمی، بر توان داخلی خود تکیه دارد، این مسیر حاصل تصمیمهای مقطعی نیست. پشت این دستاوردها، سالها گفتمانسازی، نهادسازی، حمایت از پروژههای راهبردی و اصرار بر یک اصل قرار داشت؛ اینکه قدرت واقعی، وارداتی نیست.شاید بزرگترین ویژگی رهبر شهید در این عرصه، آن بود که آینده ایران را نه در اتاقهای انتظار جهان بلکه در توانایی ایرانیان برای ساختن میدید. او به جای آنکه کشور را به امید گشوده شدن درهای دیگران بنشاند، نسل جوان را به گشودن درهای تازه فراخواند.و همین، میراث مردی است که پیشرفت را یک برنامه اقتصادی نمیدانست؛ آن را راه رسیدن به عزت، استقلال و ایران قوی میدید. در نگاه او هر گام رو به جلو، تنها یک پیشرفت فنی نبود؛ ریشهای تازه بود که به درخت اقتدار ایران افزوده میشد، تا این سرزمین بیش از همیشه، بر پای خود بایستد.
15:57 - 16 تیر 1405
5 پاسخ
@user170910052741738698216 تیر 1405در پاسخ بهباید مسئولان، برای گرفتن انتقام، ساختار هایی ایجاد کنند که روی این موضوع به صورت جدی کار بشه.همزمان، #باید_بمب_اتم_بسازیم
@user17516727003316 تیر 1405در پاسخ به وایده و راهکاردخل و خرج شهرداریها شفاف و در دیدرس مردم قرار گیرد
. تحلیل وضعیت موجود و خلأها: در حال حاضر، فرآیند تدارکات و هزینهکرد شهرداریها در بسیاری از موارد به شکل غیرشفاف انجام میشود. سیستمهای فعلی (مانند ۱۳۷) صرفاً «واکنشی» هستند و شهروندان هیچ نقشی در «اولویتبندی بودجه» و «نظارت بر مخارج» ندارند. عدم دسترسی عمومی به جزئیاتِ دقیقِ قراردادها، قیمتهای خرید، هویت تأمینکنندگان و مسئولان خرید، فضای امنی را برای تخلف و صدور فاکتورهای صوری ایجاد کرده است. مردم در این ساختار، تنها تماشاگرِ نتیجه پروژهها هستند، نه ناظرِ فرآیندِ مالیِ آنها. ۲. راهکار عملیاتی و پیشنهادی: برای گذار از وضعیت فعلی به «حکمرانیِ شیشهای» در شهرداریها، ایجاد «سامانه جامع شفافیت مالی و بودجهریزی مشارکتی» با محوریت سه اقدام زیر ضروری است: بودجهریزی مشارکتی: اختصاصِ درصدی از بودجه عمرانی هر محله به تصمیم مستقیم مردم. شهروندان باید بتوانند از طریق پلتفرم آنلاین، اولویتهای شهرسازی محله خود را انتخاب کنند. شفافیتِ بیقید و شرطِ مالی: تمامی اسناد هزینهکردِ شهرداری (از خریدهای خرد تا پروژههای کلان) باید بهصورت آنلاین منتشر شود. این اطلاعات شامل: * نام دقیقِ کالا یا خدمات. * قیمت خرید و لیست قیمتهای پیشنهادیِ رقبا. * مشخصات دقیقِ تأمینکننده (فروشنده) و خریدار (مسئول مربوطه). * داشبورد پیشرفتِ لحظهای: هر پروژه عمرانی باید یک «شناسنامه دیجیتال» داشته باشد که پیشرفتِ فیزیکی و هزینهکردِ مالیِ آن را بهصورت آنلاین با ترازِ بودجه مصوب مقایسه کند. ۳. مخاطبان و مسئولان اجرایی: اجرایی شدن این مطالبه نیازمند ورود مستقیم نهادهای زیر است: * شورای عالی استانها: جهت تدوین و ابلاغ بخشنامه «استانداردِ شفافیت مالی شهرداریها». * کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی: جهت تصویب طرح الزامِ انتشارِ عمومیِ قراردادها و فاکتورهای خرید شهرداریها. * سازمان بازرسی کل کشور: جهت نظارت بر صحت ارقام و اسناد بارگذاری شده در سامانه شفافیت. نتیجه مورد انتظار: اجرای این طرح، شهرداریها را از «اتاقهای تاریکِ تصمیمگیری» خارج کرده و به «کارگزارِ پاسخگو» تبدیل میکند. این اقدام نه تنها تخلف و فاکتورهای صوری را به دلیل ترس از نظارت عمومی حذف میکند، بلکه با اولویتسنجیِ مردم، عدالت در توزیع منابع شهری را نیز محقق میسازد.
شورای عالی استانها، رئیس کمیسیون عمران مجلس جناب آقای رضایی کوچی، سازمان بازرسي كل كشور
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطه
@user17120741222516 تیر 1405در پاسخ بهجان عالم بود آقا. انشاءالله به حرمت خون پاکش ایران به جایگاه واقعیش خواهد رسید. با درایتهای امام و رهبر عظیم الشانمان آقای سید مجتبی حسینی خامنه ای.
@user17516727003316 تیر 1405در پاسخ به وجایگزینی پاسخهای کلی با زمانبندی دقیق؛ الزامی برای مسئولانایده و راهکارجایگزینی پاسخهای کلی با زمانبندی دقیق؛ الزامی برای مسئولان
یکی از مشکلات رایج در پاسخگویی برخی مسئولان، استفاده از عباراتی مانند «انشاءالله» بدون ارائه زمان، برنامه یا تعهد مشخص است؛ موضوعی که باعث کاهش شفافیت، بیاعتمادی عمومی و نامشخص ماندن روند پیگیری مطالبات مردم میشود. پیشنهاد میشود در مصاحبهها، وعدههای اجرایی و پاسخ به مطالبات مردمی، مسئولان موظف باشند بهجای پاسخهای کلی، زمان تقریبی اجرا، محل انجام، مسئول مستقیم پیگیری و مرحله فعلی اقدام را بهصورت شفاف اعلام کنند. برای مثال بهجای بیان «انشاءالله مشکل حل میشود»، گفته شود: «تا پایان شهریور ۱۴۰۵، توسط دستگاه مربوطه، مرحله اول این مشکل در منطقه موردنظر اجرا خواهد شد.» برای عملیاتی شدن این موضوع، میتوان از طریق سازمان اداری و استخدامی کشور و شورای عالی اداری دستورالعملی در قالب «نظام پاسخگویی زمانبندیشده مدیران» تدوین و به دستگاههای اجرایی ابلاغ کرد و همچنین سازمان بازرسی کل کشور بر اجرای آن نظارت داشته باشد. اجرای چنین سازوکاری موجب افزایش مسئولیتپذیری مدیران، امکان پیگیری دقیق مطالبات مردم، ارتقای بهرهوری مدیریتی و تقویت اعتماد عمومی خواهد شد.
سازمان استخدامی و اداری کشور، شورای عالی اداری، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، سازمان بازرسی کل کشور
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطه
