تصویر سربرگ نمایه‌ی ‌محسن جشنی‌
تصویر نمایه‌ی ‌محسن جشنی‌

محسن جشنی

@MohsenJashni
تاریخ پیوستن: بهمن 1402
تصویر نمایه‌ی ‌محسن جشنی‌
@MohsenJashni4 روز پیش
ایده و راهکار

هر درخواست مردمی در ادارات باید کد رهگیری داشته باشد

۱. دغدغه، ایده و مطالبه یکی از دغدغه‌های جدی مردم در مراجعه به ادارات، شهرداری‌ها و دستگاه‌های خدمات‌رسان، بی‌پاسخ ماندن درخواست‌ها، شکایت‌ها و نامه‌های مردمی است. بسیاری از شهروندان بعد از ثبت درخواست، نمی‌دانند پرونده‌شان در چه مرحله‌ای است، چه واحدی مسئول رسیدگی است و چه زمانی باید پاسخ نهایی دریافت کنند. مطالبه اصلی این است که حق پیگیری شهروندان در تمام دستگاه‌های عمومی و اجرایی به رسمیت شناخته شود؛ یعنی هر درخواست مردمی باید دارای کد رهگیری، زمان پاسخ مشخص، مسئول رسیدگی، وضعیت قابل مشاهده و پاسخ نهایی مستند باشد. هدف این طرح، پایان دادن به سرگردانی مردم، پاس‌کاری اداری، پاسخ‌های مبهم و بی‌مسئولیتی در برابر مطالبات شهروندان است. . راهکارهای اجرایی پیشنهادی ۱. ایجاد کد رهگیری واحد برای هر درخواست هر نامه، شکایت یا مطالبه مردمی باید از لحظه ثبت، دارای کد رهگیری مشخص باشد تا شهروند بتواند روند رسیدگی را پیگیری کند. ۲. تعیین مهلت پاسخ برای هر نوع درخواست برای هر موضوع، زمان پاسخ مشخص تعیین شود؛ مثلاً ۷ روز، ۱۵ روز یا ۳۰ روز. دستگاه‌ها نباید بتوانند درخواست مردم را بدون زمان‌بندی رها کنند. ۳. اعلام واحد و مسئول رسیدگی در سامانه باید مشخص باشد پرونده نزد کدام اداره، کدام واحد و کدام مسئول در حال بررسی است. ۴. نمایش مرحله رسیدگی به مردم شهروند باید بتواند ببیند درخواستش در چه مرحله‌ای است؛ ثبت اولیه، بررسی کارشناسی، ارجاع، تصمیم‌گیری یا پاسخ نهایی. ۵. الزام به پاسخ نهایی مستند پاسخ دستگاه نباید مبهم باشد. هر پاسخ باید روشن، مستند و قابل فهم باشد؛ چه درخواست پذیرفته شود، چه رد شود. ۶. ارجاع خودکار درخواست‌های بی‌پاسخ اگر دستگاه در مهلت مشخص پاسخ ندهد، پرونده باید به‌صورت خودکار به مقام بالاتر یا نهاد نظارتی ارجاع شود. ۷. ثبت بی‌پاسخ گذاشتن مردم به‌عنوان تخلف اداری پاس‌کاری، تأخیر غیرموجه و بی‌پاسخ گذاشتن درخواست‌های مردم باید در پرونده عملکرد دستگاه و مدیر مربوطه ثبت شود. ۳. نهادهای مسئول و دلیل انتخاب آن‌ها سازمان اداری و استخدامی کشور چون مسئول اصلاح ساختارها، فرآیندها و استانداردهای اداری کشور است و می‌تواند الگوی واحد پاسخگویی زمان‌دار را برای دستگاه‌ها تدوین کند. شورای عالی اداری چون مصوبات این شورا برای دستگاه‌های اجرایی لازم‌الاجراست و می‌تواند الزام رسمی برای ثبت، پیگیری و پاسخ‌دهی زمان‌دار ایجاد کند. سازمان بازرسی کل کشور چون وظیفه نظارت بر حسن اجرای قوانین و برخورد با ترک فعل اداری را دارد و می‌تواند بر بی‌پاسخ ماندن درخواست‌های مردم نظارت کند. مجلس شورای اسلامی چون می‌تواند «حق پیگیری شهروندان» را به قانون الزام‌آور تبدیل کند و برای دستگاه‌های متخلف ضمانت اجرایی تعیین کند. وزارت کشور و استانداری‌ها چون بخش مهمی از مراجعات مردم مربوط به شهرداری‌ها، فرمانداری‌ها، بخشداری‌ها و دستگاه‌های محلی است و اجرای این طرح در سطح استان و شهر نیاز به هماهنگی این نهادها دارد. جمع‌بندی : مردم نباید برای گرفتن یک پاسخ ساده، بارها میان اداره‌ها سرگردان شوند. هر درخواست مردمی باید مسیر مشخص، زمان پاسخ، مسئول رسیدگی و نتیجه نهایی قابل پیگیری داشته باشد؛ و بی‌پاسخ گذاشتن مردم باید به‌عنوان تخلف اداری ثبت و پیگیری شود.


تصویر نمایه‌ی ‌محسن جشنی‌
@MohsenJashni4 روز پیش
شناسنامه‌دار شدن تصمیمات مسئولان
ایده و راهکار

دولت سامانه ملی شفافیت و پاسخگویی مدیران را راه‌اندازی کند

۱. مقدمه و تبیین مسئله (وضعیت موجود و شکاف اصلی) بزرگ‌ترین منشأ نارضایتی‌های عمومی و اتلاف منابع ملی، اتخاذ تصمیمات مدیریتیِ بدون پشتوانه کارشناسی و عدم پاسخگویی نسبت به پیامدهای منفی آن‌هاست. در حال حاضر، ساختارهای نظارتی موجود (نظیر کمیسیون‌های مجلس، سازمان بازرسی یا گزارش‌های دیوان محاسبات) فاقد یک بستر «پیشینی»، «یکپارچه» و «قابل فهم برای عموم» هستند که به واسطه آن بتوان قبل و بعد از اجرای یک تصمیم، فرآیند را پایش کرد. خلأ اصلی، عدم وجود «شناسنامه تصمیم» است که مشخص کند کدام مدیر یا نهاد، با چه استدلال، هزینه، زمان‌بندی و شاخص موفقیتی تصمیمی را اتخاذ کرده و مسئول مستقیم شکست یا موفقیت آن کیست. ۲. راهکار اجرایی (سامانه ملی شفافیت تصمیمات) پیشنهاد عملیاتی، الزام دولت و تمام دستگاه‌های اجرایی به راه‌اندازی و استفاده از «سامانه ملی شفافیت تصمیمات و پاسخگویی مدیران» است. بر اساس این طرح، هر تصمیم یا مصوبه اثرگذار بر زیست عمومی یا بودجه کشور باید دارای دو بخش الزامی باشد: ۳. ثبت پیشینی (قبل از اجرا): • شناسنامه تصمیم: موضوع دقیق، دلایل علمی و توجیه فنی/اقتصادی تصمیم. • مسئول تصمیم‌گیر: نام، نام خانوادگی و سمتِ امضاکنندگان و متولیان اصلی. • برآوردها: بودجه پیش‌بینی‌شده، زمان‌بندی دقیق اجرا، و ذی‌نفعان یا آسیب‌دیدگان احتمالی. • شاخص‌های موفقیت: تعریف معیارهای مشخصِ عددی که نشان دهد این تصمیم چطور و چه زمانی موفق ارزیابی می‌شود. ثبت پسینی (پس از اجرا): • گزارش عملکرد واقعی: ثبت میزان تحقق اهداف پیش‌بینی‌شده بر اساس شاخص‌های موفقیت اعلامی. • هزینه نهایی: مقایسه بودجه برآوردی با بودجه صرف‌شده واقعی. • ثبت انحرافات: گزارش توجیهی در صورت بروز خطا، تاخیر یا شکست پروژه. • مشارکت و بازخورد مردمی: امکان ارزیابی، ثبت نظرات کارشناسی و گزارش آسیب‌های میدانی هر تصمیم توسط شهروندان (با احراز هویت ملی). ۴. نهادهای مسئول جهت تصویب و نظارت سازمان اداری و استخدامی کشور: تدوین آیین‌نامه اجرایی ثبت تصمیمات و اصلاح فرآیندهای ارزیابی عملکرد مدیران بر اساس خروجی تصمیمات. مجلس شورای اسلامی (کمیسیون امور داخلی کشور و شوراها): قانون‌گذاری و ایجاد الزام حقوقی برای ثبت تصمیمات دولتی و عمومی در سامانه. سازمان بازرسی کل کشور: نظارت بر صحت گزارش‌های ثبت‌شده و پیگیری ترک فعل‌ها یا انحرافات شدید تصمیمات از پیش‌بینی‌های اولیه. دیوان محاسبات کشور: انطباق هزینه‌کردهای تصمیمات با برآوردهای اولیه اعلام‌شده در سامانه

سازمان اداری و استخدامی کشور، مجلس شورای اسلامی ایران، سازمان بازرسی کل کشور، دیوان محاسبات کشور


تصویر نمایه‌ی ‌محسن جشنی‌
@MohsenJashni4 روز پیش
ایده و راهکار

دخل و خرج شهرداری‌ها شفاف و در دیدرس مردم قرار گیرد

. تحلیل وضعیت موجود و خلأها: در حال حاضر، فرآیند تدارکات و هزینه‌کرد شهرداری‌ها در بسیاری از موارد به شکل غیرشفاف انجام می‌شود. سیستم‌های فعلی (مانند ۱۳۷) صرفاً «واکنشی» هستند و شهروندان هیچ نقشی در «اولویت‌بندی بودجه» و «نظارت بر مخارج» ندارند. عدم دسترسی عمومی به جزئیاتِ دقیقِ قراردادها، قیمت‌های خرید، هویت تأمین‌کنندگان و مسئولان خرید، فضای امنی را برای تخلف و صدور فاکتورهای صوری ایجاد کرده است. مردم در این ساختار، تنها تماشاگرِ نتیجه‌ پروژه‌ها هستند، نه ناظرِ فرآیندِ مالیِ آن‌ها. ۲. راهکار عملیاتی و پیشنهادی: برای گذار از وضعیت فعلی به «حکمرانیِ شیشه‌ای» در شهرداری‌ها، ایجاد «سامانه جامع شفافیت مالی و بودجه‌ریزی مشارکتی» با محوریت سه اقدام زیر ضروری است: بودجه‌ریزی مشارکتی: اختصاصِ درصدی از بودجه عمرانی هر محله به تصمیم مستقیم مردم. شهروندان باید بتوانند از طریق پلتفرم آنلاین، اولویت‌های شهرسازی محله خود را انتخاب کنند. شفافیتِ بی‌قید و شرطِ مالی: تمامی اسناد هزینه‌کردِ شهرداری (از خریدهای خرد تا پروژه‌های کلان) باید به‌صورت آنلاین منتشر شود. این اطلاعات شامل: * نام دقیقِ کالا یا خدمات. * قیمت خرید و لیست قیمت‌های پیشنهادیِ رقبا. * مشخصات دقیقِ تأمین‌کننده (فروشنده) و خریدار (مسئول مربوطه). * داشبورد پیشرفتِ لحظه‌ای: هر پروژه عمرانی باید یک «شناسنامه دیجیتال» داشته باشد که پیشرفتِ فیزیکی و هزینه‌کردِ مالیِ آن را به‌صورت آنلاین با ترازِ بودجه‌ مصوب مقایسه کند. ۳. مخاطبان و مسئولان اجرایی: اجرایی شدن این مطالبه نیازمند ورود مستقیم نهادهای زیر است: * شورای عالی استان‌ها: جهت تدوین و ابلاغ بخشنامه «استانداردِ شفافیت مالی شهرداری‌ها». * کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی: جهت تصویب طرح الزامِ انتشارِ عمومیِ قراردادها و فاکتورهای خرید شهرداری‌ها. * سازمان بازرسی کل کشور: جهت نظارت بر صحت ارقام و اسناد بارگذاری شده در سامانه شفافیت. نتیجه مورد انتظار: اجرای این طرح، شهرداری‌ها را از «اتاق‌های تاریکِ تصمیم‌گیری» خارج کرده و به «کارگزارِ پاسخگو» تبدیل می‌کند. این اقدام نه تنها تخلف و فاکتورهای صوری را به دلیل ترس از نظارت عمومی حذف می‌کند، بلکه با اولویت‌سنجیِ مردم، عدالت در توزیع منابع شهری را نیز محقق می‌سازد.

شورای عالی استان‌ها، رئیس کمیسیون عمران مجلس جناب آقای رضایی کوچی، سازمان بازرسي كل كشور


تصویر نمایه‌ی ‌محسن جشنی‌
@MohsenJashni4 روز پیش
ایده و راهکار

پایان عصر «فاکتورهای صوری»؛ الزامی برای شفاف‌سازی خریدهای خرد دولتی

«این مطالبه خطاب به وزارت امور اقتصادی و دارایی، دیوان محاسبات کشور و کمیسیون اصل ۹۰ مجلس شورای اسلامی تنظیم شده است تا با اصلاح رویه‌های فعلی تدارکات، مسیر فساد و فاکتورهای صوری مسدود گردد.» متن ایده و راهکار: ۱. تحلیل وضعیت موجود و شکاف قانونی: در حال حاضر «سامانه تدارکات الکترونیکی دولت (ستاد)» برای مدیریت مناقصات و مزایدات دولتی وجود دارد. اما مشکل اصلی اینجاست که این سامانه عمدتاً بر «خریدهای کلان» متمرکز است و برای «خریدهای خرد» (که منشأ اصلی بیشترین تخلفات، زدوبندهای مسئولان خرید و صدور فاکتورهای صوری است)، سازوکار چابک و نظارت‌پذیری وجود ندارد. در واقع، خریدهای روزمره ادارات همچنان به شکل سنتی و خارج از دید ناظران انجام می‌شود. ۲. راهکار عملیاتی و پیشنهادی: برای مسدود کردن مسیر فساد در خریدهای خرد، پیشنهاد می‌شود «نظام شفافیت خریدهای خرد» جایگزینِ فرآیندهای دستی شود: ایجاد «تابلو شفافیت» در سایت هر اداره: تمامی ادارات و شهرداری‌ها ملزم شوند نیازهای تدارکاتی خود (اعم از ملزومات اداری، خدمات فنی و غیره) را قبل از خرید، به‌صورت آنلاین در یک صفحه عمومی در وب‌سایت خود منتشر کنند. امکان رقابت عمومی: این تابلو باید برای تمامی اصناف و تأمین‌کنندگان محلی قابل مشاهده باشد تا بتوانند «پیش‌فاکتور رقابتی» خود را ثبت کنند. انتشار نتیجه خرید: اداره موظف است پس از خرید، نام فروشنده و قیمت نهایی پرداخت‌شده را در همان سامانه منتشر کند تا عموم مردم و نهادهای نظارتی به قیمت‌های واقعی دسترسی داشته باشند. ۳. نتیجه مورد انتظار: با اجرای این مدل، خرید دولتی از انحصار «مسئول خرید و فروشنده خاص» خارج شده و به یک «مزایده شفاف و کوچک» تبدیل می‌شود. این کار علاوه بر حذف فاکتورهای ساختگی، باعث صرفه‌جویی چشمگیر در بودجه‌های جاری و عدالت در توزیع فرصت‌های اقتصادی بین اصناف مختلف هر شهر خواهد شد.

دیوان محاسبات کشور، وزارت امور اقتصادی و دارایی، کمیسیون اصل نود مجلس، سازمان اداری و استخدامی کشور


تصویر نمایه‌ی ‌محسن جشنی‌
@MohsenJashni4 روز پیش
ایده و راهکار

جایگزینی پاسخ‌های کلی با زمان‌بندی دقیق؛ الزامی برای مسئولان

یکی از مشکلات رایج در پاسخگویی برخی مسئولان، استفاده از عباراتی مانند «ان‌شاءالله» بدون ارائه زمان، برنامه یا تعهد مشخص است؛ موضوعی که باعث کاهش شفافیت، بی‌اعتمادی عمومی و نامشخص ماندن روند پیگیری مطالبات مردم می‌شود. پیشنهاد می‌شود در مصاحبه‌ها، وعده‌های اجرایی و پاسخ به مطالبات مردمی، مسئولان موظف باشند به‌جای پاسخ‌های کلی، زمان تقریبی اجرا، محل انجام، مسئول مستقیم پیگیری و مرحله فعلی اقدام را به‌صورت شفاف اعلام کنند. برای مثال به‌جای بیان «ان‌شاءالله مشکل حل می‌شود»، گفته شود: «تا پایان شهریور ۱۴۰۵، توسط دستگاه مربوطه، مرحله اول این مشکل در منطقه موردنظر اجرا خواهد شد.» برای عملیاتی شدن این موضوع، می‌توان از طریق سازمان اداری و استخدامی کشور و شورای عالی اداری دستورالعملی در قالب «نظام پاسخگویی زمان‌بندی‌شده مدیران» تدوین و به دستگاه‌های اجرایی ابلاغ کرد و همچنین سازمان بازرسی کل کشور بر اجرای آن نظارت داشته باشد. اجرای چنین سازوکاری موجب افزایش مسئولیت‌پذیری مدیران، امکان پیگیری دقیق مطالبات مردم، ارتقای بهره‌وری مدیریتی و تقویت اعتماد عمومی خواهد شد.

سازمان استخدامی و اداری کشور، شورای عالی اداری، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، سازمان بازرسی کل کشور


تصویر نمایه‌ی ‌محسن جشنی‌
@MohsenJashni10 بهمن 1401
مطالبه

برخورد بازدارنده و فوری با مولوی عبدالحمید

فکر نمیکنم به توضیح نیاز باشه ! امروزه همه ما مردم ایران با شخصیت و اظهارات شخص ( مولوی عبدالحمید ) آشنایی کامل داریم و بسیار خشمگین هستیم از اینکه چرا برخورد بازدارنده با این فرد نمیشه ؟ مگر این شخص کیست و چه سهمی از این کشور و انقلاب دارد که اینچنین با گستاخی تمام راجب تمام مسائل مهم کشور اظهار نظر میکنه ؟   در سخنان اخیر ایشون هم که کلیپش در سرتاسر فضای اینترنت پخش شده ، با صراحت کامل اسرائیل رو به رسمیت شناخته و از طرف مردم ایران و فلسطین خواستار صلح با اسرائیل میشن ! واقعا دیگه این فرد چیکار باید بکنه و چی بگه که مسئولان کشور باهاش برخورد جدی بکنن ؟   ما این همه سختی نکشیدیم و شهید ندادیم که ایشون بیان از طرف مردم ایران و فلسطین درخواست صلح با اسرائیل رو بدن ! همین 2 روز پیش حمله اسرائیل رو به مراکز مهم کشور شاهد بودیم بعد فردی مثل ایشون با گستخای تمام از اسرائیل حمایت میکنه .


تصویر نمایه‌ی ‌محسن جشنی‌
@MohsenJashni17 تیر 1401
مطالبه

جلوگیری از قیمت‌های نجومی پوشاک در کشور

مدت‌هاست شاهد افزایش روز به روز قیمت پوشاک در ایران هستیم و متاسفانه این افزایش قیمت هیچ وقت تضمین کیفیت را به همراه نداشته، این مساله در پاساژها و مجتمع‌های تجاری شدت بیشتری داره به نحوی که به فرض اگر یک پیراهن در یک مغازه معمولی شهر ۵۰۰ هزار تومان به فروش میرسد، همان جنس در یک مجتمع تجاری ۷۰۰ هزار تومان به بالا قیمت‌گذاری می‌شود! و متاسفانه اکثر پوشاک تولیدی یا وارداتی قاچاق نسبت به مبلغ پرداختی کیفیت مناسبی ندارند و عمر بسیار پایینی دارند، اگر دنبال اجناس با کیفیت هم باشیم باید مبالغ چند میلیونی را در نظر بگیریم. به راستی چه کسی مسئول بازرسی نحوه قیمت‌گذاری بر پوشاک است؟ چه کسی مسئول مقایسه بین کیفیت پوشاک و قیمت‌گذاری پوشاک است؟ آیا ما مردم مسئول پرداخت اجاره بهای مغازه‌های لوکس‌نشین هستیم و باید گرانی در اجاره بهای مغازه داران را ما پرداخت کنیم؟ در شرایطی که حقوق و مزایا در کشور ما پایین‌ترین سطح ممکن رو دارد، یک جوان باید برای خرید یک دست لباس بی‌کفیت چند میلیون تومان هزینه کند! واقعا خیلی از خانواده‌ها توان خرید پوشاک را ندارند!


تصویر نمایه‌ی ‌محسن جشنی‌
@MohsenJashni10 فروردین 1401
پیشنهادها

انتقاد نسبت به بهای ارزان آب شرب شهری

مشکلات پیش‌رو را خیلی خلاصه و در چند خط توضیح می‌دهم. ما بصورت ذاتی در سرزمینی گرم و خشک زندگی می‌کنیم، از قدیم تا به حال در کشور ما آب برای مردمان ایران زمین مسأله حیاتی بوده و نگاه ویژه‌ای به مدیریت منابع آبی وجود دارد . مخصوصا در این چند سال که حتی یک فرد خردسال هم به اهمیت آب و کمبودش پی برده و آگاه شده است. حالا مسأله اصلی که ذهن من را نه تنها مشغول خودش کرده بله بسیار ناراحت و عصبی هم هستم و آن مسئله عدم مدیریت صحیح منابع آب مخصوصا در قیمت گذاری آن است. یک مثال واقعی برای شما می‌زنم و اینکه قبض آبی که امروز به دست من رسیده ( استان خوزستان ) و تاریخ مصرف این قبض برای 45 روز به مبلغ 58200 تومان است. حالا سوال اصلی اینجاست : چطور می‌شود بگوییم اهمیت آب خیلی زیاد است، با کمبودش مواجهه هستیم و در وضعیت اضطراری هم قرار داریم، کلی از شهرهای ما تنش آبی را در سالهای گذشته تجربه کرده‌اند ولی قبضی که برای من آمده به ازای هر روز مصرف فقط و فقط 1293 تومان بوده است! اینجا این ابهامات پیش می‌آید، یا آب است ولی به مردم می‌گویند نیست و کم است! یا آب اهمیت زیادی در کشور ندارد و فقط به مردم استرس وارد می‌شود! و یا اینکه واقعا در قیمت‌گذاری هیچ مدیریت عقلانی وجود ندارد. چطور می‌شود برای هر روز صرفا 1293 تومان آب مصرف شده باشهددر صورتی که شاید صدها لیتر آب در روز در یک خانه با جمعیت کم یا متوسط مصرف می‌شود در صورتی که یک بطری کوچک آب معدنی یا آب شرب قیمتش بالای 2000 هزار تومان می‌باشد! واقعا من نمی‌دانم چه باید گفت! کار ما به جایی رسیده که قیمت هر لیتر آب از هر لیتر بنزین ارزان‌تر است! بعد قیمت هر لیتر شیر از آب و بنزین بیشتر. بعد قیمت هر لیتر نفت با آن فراوانی از همه اینها گرانتر می‌باشد! نمی‌دانم قرار است به چه سمتی برویم. قضاوت و تفکر بیشتر با شما هموطنان عزیز است. با این روال فکر نمی‌کنم الگوی مصرف مردم بهبود پیدا کند و یا اینکه امیدی به مدیریت بهتر و یا بقای بیشتر منابع آبی وجود داشته باشد! وای به حال 10 - 15 سال آینده . تشکر فراوان از تمامی افرادی حامی پویش هستند و همینطور نظر و مطلب بنده را مطالعه می‌کنند، این دغدغه فعلی بنده نیست بلکه دغدغه آینده کشور و مردمان این سرزمین نیز می‌باشد.


تصویر نمایه‌ی ‌محسن جشنی‌
@MohsenJashni23 فروردین 1400
مطالبه

حملات تروریستی به تاسیسات هسته ایی

در خصوص خبر منتشر شده با عنوان قطع برق در تاسیسات غنی‌سازی نطنز و همچنین تایید شدن عمل خرابکارانه در این اتفاق توسط علی‌اکبر صالحی رئیس سازمان انرژی اتمی این دومین مورد از حمله به تاسیسات هسته ایی در یکسال گذشته است که پاسخ روشنی به چگونگی و پیگیری این حملات منتشر نشده است و همچنین هیچوقت نام مشخصی از عاملان برده نشده است و هیچ خبری مبنی بر پاسخ مناسب در خصوص این اتفاقات هم به گوش نرسیده است . در اتفاق قبل هم که یکی از سیلوهای سایت هسته ایی نطنز منفجر شد ، هیچوقت خبری از چگونگی پاسخ به این حملات داده نشد و هیچوقت جزئیات بیشتری از چگونگی این خرابکاری ها داده نشده و نامی از عاملان برده نشد در صورتی که برای همه روشن است چه کسانی پشت این حملات هستند . ولی ما مردم این مطالبه را داریم که لطفا پاسخی شفاف بدهید که این همه ملاحضه برای چیست ؟ چرا ما نمیتوانیم همانگونه که سیلی محکمی به آمریکا زدیم رو به عاملان این حملات بزنیم ؟ چرا هیچوقت شفاف و محکم و با جزئیات ، این حوادث برای مردم بازگو نشده و نخواهد شد ؟ همانطور که دشمن با شفافیت و پرویی تمام به این حملات افتخار میکنید چرا ما نمیتوانیم پاسخی کوبنده و مشخص و شفاف بدهیم ؟ بدون شک به دلیل حساسیت بالا و مهم بودن بعضی موضوعات امکان بازگویی همه اتفاقات امکان پذیر نخواهد بود ولی در این موارد که ما دشمنانی روشن و مشخص داریم و همگی از منشاء این حملات خبر داریم ، چرا پاسخ مشخص و کوبنده ایی به این حملات داده نمیشود و صرفا در حد یک محکومیت به فراموشی سپرده میشود ؟