۱۳ ضربه بیکاریهای ناشی از جنگ به اجارهنشینها
موج بیکاری و دریافت نکردن به موقع حقوق سبب شده تا برخی ازمستاجران به دنبال دریافت زمان بیشتر برای پرداخت اجارهبهای ماهانه خود باشند.نمایش گزارش
مرهم زخم آسیبدیدگان جنگ باشیم
اگر دوستان و بستگانمان در جنگ متحمل آسیبهای روحی، روانی یا مالی شدهاند، ما چه وظیفهای در قبال آنها داریم و چگونه میتوانیم آنها را حمایت و یاری کنیم؟
گروه زندگی: اگر دوستان و بستگانمان در جنگ متحمل آسیبهای روحی، روانی یا مالی شدهاند، ما چه وظیفهای در قبال آنها داریم و چگونه میتوانیم آنها را حمایت و یاری کنیم؟دکتر «مریم فرضی» کارشناس تربیتی، پاسخ میدهد.
اولین قدم؛ حمایت عاطفی و همدلی
اولین و مهمترین اقدام ما باید حمایت عاطفی و همراهی و همدلیهای فیزیکی و روانی باشد.فرضی توضیح میدهد «اگر از نظر مسافت به این افراد نزدیک هستیم و آنها از لحاظ مالی آسیبی دیدهاند، منزل خود را از دست دادهاند، وسیلهای را از دست دادهاند یا از نظر روحی در معرض خطر قرار گرفتهاند، حتماً تلاش کنیم این ارتباط فیزیکی و همجواری با آنان را افزایش دهیم.»به گونهای نباشد که اگر در یک شهر یا یک محله هستیم، همدیگر را نبینیم یا به آنها سر نزنیم. سعی کنیم دیدارها را بیشتر کنیم و ساعاتی را با این عزیزان سپری کنیم که در بهبود و تلطیف شرایط روحی آنها بسیار مؤثر است.
حمایت از راه دور را کنار نگذاریم
به توصیهٔ فرضی «اگر فاصلهها زیاد است، تلاش کنیم ارتباط، تماس و گفتوگوهای تلفنی خود را، دستکم به صورت روزانه و متناسب با شرایط روحی این عزیزان، افزایش دهیم.»گاهی در چنین شرایطی تنها یکبار از افراد خبر میگیریم و بعد این ارتباط تا مدت طولانی، مثلاً یک ماه، قطع میشود.این کارشناس تربیتی میگوید «افرادی که چنین آسیبهایی دیدهاند، نیاز زیادی به ارتباط، همدلی و همراهی دارند. بنابراین، باید این ارتباط را بهصورت مستمر و منظم ادامه دهیم. بسیار مهم است که فاصلههای زمانی کوتاه باشد و ارتباط ما با آنها بهصورت ثابت و پایدار حفظ شود.»
از کمک مالی دریغ نکنیم
فرضی توصیه میکند «اگر در توانمان هست، از کمکهای مالی هم دریغ نکنیم. هر میزان که در توان داریم، از تهیهٔ یک وعدهٔ غذایی تا برطرف کردن بخشی از نیازهای آنان. اگر خود ما چنین امکانی نداریم، میتوانیم افراد خیر و نیکوکار را که در اینگونه شرایط همراهی میکنند، در جریان قرار دهیم تا به این خانوادهها کمک کنند.»
درکشان کنیم و از سختیها بگوییم
فرضی میگوید «برای این افراد، شرایط مشابه یا حتی دشوارتری را که سایر هموطنان با آن مواجه هستند، یادآوری کنیم. البته این به معنای نادیده گرفتن یا درک نکردن شرایط فعلی آنان نیست. فرد آسیبدیده باید بداند که ما در کنار او هستیم و شرایطش را درک میکنیم. اما میتوان به او یادآوری کرد که افراد بسیاری در وضعیتهای سختتر قرار دارند.»در همین جنگ شاهد بودهایم که برخی افراد چندین نفر از اعضای خانوادهٔ خود را از دست دادهاند و از نظر جانی، مالی و عاطفی آسیبهای جدیتری را متحمل شدهاند. مرور این موارد میتواند تا حدی به التیام وضعیت روحی افراد آسیبدیده کمک کند.
از مراکز تخصصی مشاوره کمک بگیریم
برای کمک به بهبود حال این افراد، ارتباط مؤثری با مراکز مشاوره برقرار کنیم.فرضی توضیح میدهد «این روزها، به دلیل شرایط جنگی، مراکز مشاورهٔ تخصصی متعددی که تحت نظارت سازمانهای مرتبط با روانشناسی و مشاوره فعالیت میکنند، گسترش یافتهاند و میتوانند کمکهای مؤثری به هموطنان ارائه دهند.»میتوانیم این عزیزان آسیبدیده را به این مراکز معرفی کنیم تا از خدمات تخصصی بهرهمند شوند. مشاورههای تلفنی و مباحث تخصصی مطرحشده توسط این مراکز میتواند در بهبود وضعیت روحی هموطنان آسیبدیده بسیار راهگشا و مؤثر باشد.
نصیحت، سرزنش و توبیخ، ممنوع!
نکتهٔ بسیار مهم در تعامل با افراد آسیبدیده این است که «این افراد به هیچ عنوان نباید مورد سرزنش قرار گیرند.»به گفتهٔ فرضی، گاهی افرادی که در جنگ آسیب میبینند، چه از نظر روحی و چه از نظر مالی، ممکن است «تحت تأثیر تجربیات تلخی که در دوران کودکی، نوجوانی یا بزرگسالی داشتهاند، با بروز مجدد رویدادهای تروماتیک مواجه شوند. این تروماهای حلنشده، در کنار تجربیات آسیبزایی که در بزرگسالی دارند، متأسفانه بهدرستی هضم نشده و پردازشنشده باقی میمانند.»برای مثال، بلاهای طبیعی، جنگها، تصادفات رانندگی یا مرگ عزیزان میتوانند از جملهٔ این تجربیات باشند. این کارشناس تربیتی توضیح میدهد «این موارد باعث میشوند افراد، در مواجههٔ دوباره با شرایط مشابه، بیقرارتر و کمطاقتتر شوند. بنابراین، باید توجه داشته باشیم که این افراد به هیچ عنوان مورد سرزنش قرار نگیرند.»استفاده از عباراتی نادرست مانند «چرا صبوری نمیکنید؟»، «این رفتار شما مناسب نیست»، «باید تحمل کنید» یا «باید شرایط را بپذیرید»، نهتنها کمکی نمیکند، بلکه حال این افراد را وخیمتر میکند.این افراد در چنین شرایطی نیازی به نصیحت یا سرزنش ندارند. بلکه بیش از هر چیز به همراهی و همدلی نیازمندند. این همدلی به هیچ وجه نباید با سرزنش یا توبیخ همراه شود. چون چنین برخوردی میتواند آسیبهای روحی آنها را تشدید، و اعتمادبهنفس و عزتنفسشان را خدشهدار کند.#دوران_پسا_جنگ#مهارت_های_جنگی#حمایت_روانی_جنگ#جنگ_آسیب_خانه#حمایت_همدلی_جنگمطالب مشابه را از صفحهٔ زندگی خبرگزاری فارس دنبال کنید.
15:52 - 27 فروردین 1405
1 پاسخ
@News_ir3 ساعت پیشدر پاسخ به
