اشک برای میمون، سکوت برای غزه

جهان برای یک بچه‌میمون اشک ریخت، عروسکش را ترند کرد و تصاویرش را میلیون‌ها بار بازنشر داد؛ اما در برابر تصاویر کودکان زیر آوار در غزه، ظرف‌های خالی غذا و چشم‌های اشکبار آنها اغلب به سکوتی سنگین بسنده کرد. «پانچ» فقط یک سوژهٔ وایرال نیست؛ آینه‌ای از تناقض همدلی در عصر شبکه‌های اجتماعی است.
گروه زندگی: در عصر شبکه‌های اجتماعی، فاصلهٔ میان یک تصویر و یک موج جهانی، تنها چند ثانیه است. گاهی توجه انسان‌ها به مسائل عاطفی به جایی می‌رسد که خود را در برخورد با تصاویری ساده از رنج حیوانات یا انسان‌ها می‌یابد.یکی از این مثال‌ها، «پانچ» است؛ بچه‌میمونی در باغ‌وحش شهر «ایچیکاوا» در ژاپن که در شبکه‌های اجتماعی به نماد رنج و نیاز تبدیل شده است. چون مادرش، پس از تولد پانچ، او را طرد و رها کرد.جهانیان با دیدن تصاویری از این بچه‌میمون که خودش را در آغوش عروسکش می‌اندازد، واکنش‌های احساسی گسترده‌ای نشان دادند. اما این همدلی، وقتی در برابر رنج کودکان غزه قرار می‌گیرد، ناپیدا می‌شود.این تضاد میان همدلی با یک حیوان و بی‌توجهی به رنج‌های گستردهٔ انسانی در جغرافیایی مثل غزه، پرسش‌هایی جدی دربارهٔ اولویت‌های عاطفی، مسئولیت‌پذیری و نگاه ما به مسائل اجتماعی و انسانی مطرح می‌کند.
۸ MB

ماجرای «پانچ»؛ کودکی که مادرش را از دست داد

در روزهای اخیر، ویدئویی از میمونی به نام «پانچ» در فضای مجازی منتشر شده که به دلیل بی‌توجهی مادر در دورهٔ نوزادی به او، اکنون به یک عروسک به شدت وابسته شده و آن را از خود جدا نمی‌کند.«زهرا شاه‌محمدی» مشاور و روان‌درمانگر کودک در این باره می‌گوید «این تصویر برای بسیاری احساسی و حتی عجیب به نظر می‌رسد؛ اما اگر از منظر نظریهٔ دلبستگی به آن نگاه کنیم، رفتاری قابل فهم و حتی قابل‌ پیش‌بینی است. سیستم دلبستگی در پستاندارانِ عالی یک سازوکار زیستی برای بقاء و تنظیم استرس است؛ وقتی مراقب اولیه در دسترس و پاسخگو نباشد، این سیستم فعال می‌ماند و به‌ دنبال هر منبع جایگزینی برای ایجاد احساس امنیت می‌گردد.»به گفتهٔ او در چنین شرایطی، موجود زنده به دنبال «جایگزین پایگاه امن» می‌گردد؛ «چسبیدن به عروسک را می‌توان معادل یک شیء انتقالی دانست؛ چیزی شبیه آنچه “دونالد وینیکات” در مفهوم انتقال شئ توضیح می‌دهد. عروسک برای پانچ نقش تنظیم‌کنندهٔ هیجان و کاهش‌دهندهٔ اضطراب جدایی را بازی می‌کند؛ نه به این معنا که واقعاً مادر را جایگزین کرده، بلکه به این معنا که سیستم دلبستگی برای بقاء یک راه‌حل جایگزین ساخته است.»
شاه‌محمدی معتقد است «در غیاب دلبستگی ایمن، رفتارهای چسبندگی شدید، وابستگی افراطی به شئ و مقاومت در برابر جداسازی می‌تواند نشانهٔ فعال بودن مزمن سیستم دلبستگی باشد. این دقیقاً همان الگویی است که در کودکان با محرومیت عاطفی هم دیده می‌شود. وقتی پایگاه امن انسانی در دسترس نیست، کودک یا حیوان به یک شئ یا رفتار تکراری پناه می‌برد تا تعادل هیجانی خود را حفظ کند. بنابراین داستان پانچ بیش از آنکه عجیب باشد، از نظر تحولی یک پاسخ قابل پیش‌بینی به فقدان مراقب اولیه است.»
۲ MB

بازار داغ عروسک پانچ

اما آنچه این روایت را پیچیده‌تر می‌کند، واکنش انسان‌هاست. موج احساسات جهانی نسبت به پانچ، خیلی زود به یک بازار تازه تبدیل شد.شرکتی مانند IKEA از این موج احساسی برای تقویت فروش محصولات مشابه بهره برده است. به طوری که قیمت عروسک پولیشی مشابه آنچه در آغوش پانچ است، به حدود ۲۰ دلار رسیده و حتی خارج از حراج فروخته می‌شود.فارغ از صحت و سقم جزئیات تجاری، اصل ماجرا روشن است؛ حتی رنج یک نوزاد حیوان هم می‌تواند به کالایی قابل معامله بدل شود.اما آیا نگاه ما به رنج، بیش از آنکه مسئولانه باشد، مصرف‌گرایانه نیست؟ جهانی که اشک می‌ریزد، هم‌زمان خرید هم می‌کند؛ آن هم دقیقاً چیزی را که یادآور آن رنج است.
۲ MB

نیاز به مادر، نیاز به وطن

داستان پانچ ما را به واقعیتی تلخ‌تر می‌برد؛ کودکانی که در جنگ، مادران خود را از دست می‌دهند.در سرزمینی مثل غزه، تصاویر کودکان بی‌پناه بارها وجدان جهانی را به چالش کشیده است. کودک، چه در آفریقا، چه در غرب آسیا، چه در هر نقطهٔ دیگر، پیش از هر چیز به «مادر» نیاز دارد؛ به امنیت، آغوش و ثبات.اما این نیاز، فقط زیستی نیست؛ اجتماعی و هویتی هم هست. همان‌گونه که کودک به مادر وابسته است، انسان نیز به وطن خود تعلق دارد. وطن، برای یک ملت، چیزی شبیه همان آغوش اولیه است؛ محل امنیت، هویت، زبان و خاطرهٔ جمعی. جدا شدن از آن، مهاجرت اجباری یا ویرانی آن، می‌تواند اثری شبیه فقدان مادر بر روان جمعی بگذارد.در غزه، کودکی که خانه‌اش ویران شده، نه فقط سقف، که «آغوش وطن» را از دست داده است. همان‌گونه که پانچ عروسک را به جای مادر گرفته، آوارگان نیز ناچارند اردوگاه‌ها و سرزمین‌های موقت را به جای خانه بپذیرند؛ اما این جایگزینی، هرگز معادل اصل خانه نیست.

پیوندی که جایگزین ندارد

داستان پانچ، به‌رغم ظاهر ساده‌اش، دو تصویر متضاد را کنار هم می‌گذارد. از یک سو، نیاز اصیل و عمیق به مادر؛ از سوی دیگر، نگاه مادی جهانی که حتی این رنج را به فرصت اقتصادی بدل می‌کند.همین دوگانگی را می‌توان در واکنش‌های جهانی به بحران‌های انسانی نیز دید؛ همدردی گسترده در شبکه‌های اجتماعی، در کنار تداوم ساختارهایی که رنج را بازتولید می‌کنند.مادر، چه حیوان باشد چه انسان، برای کودک یک نیاز اساسی است؛ منبع محبت، امنیت و شکل‌گیری هویت. و وطن، برای انسان، امتداد همان احساس تعلق است.عروسک پولیشی می‌تواند اشک‌ها را برای لحظه‌ای آرام کند؛ همان‌گونه که سرزمین موقت می‌تواند پناهی اضطراری باشد. اما هیچ‌چیز، نه کالا و نه قرارداد سیاسی، جای پیوند اولیه را پر نمی‌کند.

این آغوش تکرار نمی‌شود

پانچ، فراتر از یک سوژهٔ وایرال، نماد حقیقتی ساده است. اینکه برخی پیوندها، جایگزین ندارند. مادر برای کودک، و وطن برای انسان، نه کالایی قابل خریدند و نه مفهومی تزئینی.جهانی که این حقیقت را فراموش کند، دیر یا زود با نسلی روبه‌رو می‌شود که در آغوش عروسک‌ها بزرگ شده است؛ بی‌آنکه گرمای واقعی را تجربه کرده باشد.#عروسک_میمون_پانچ#پیوند_انسان_وطن#ارتباط_مادر_کودک#احساس_تعلق_وطن#عروسک_پولیشی_پانچمطالب مشابه را از صفحهٔ زندگی خبرگزاری فارس دنبال کنید.
13:39 - 6 اسفند 1404
زندگی
خانواده
کودک

6 بازنشر25 واکنش
39٫2k بازدید


21 پاسخ

تصویر نمایه‌ی ‌رضا حسینی‌
@reza_hosseini6 اسفند 1404
در پاسخ به
اونا که برای میمونه گریه کردند، برای هم نوع خودشون گریه کردند؛ اونهایی هم که دلشون از رنج و محنتی که بر مردم مظلوم فلسطین خون هست،‌ بر هم نوع خود اشک میریزند؛ قطعا رفتار صحیح با حیوانات، نشان از جوانمردی است، اما هرگز نباید جایگزین نوعدوستی و تلاش برای مبارزه با تجاوزگری، توحش و ظلم صهیونیسم و وحوش …نمایش بیشتر

تصویر نمایه‌ی ‌سید حسینی‌
@Hossini6 اسفند 1404
در پاسخ به
دنیای وارونهِ وارونه!

تصویر نمایه‌ی ‌شقایق اشک‌
@Shaghayegh1ashk6 اسفند 1404
در پاسخ به
این قیاس از اساس غلط است. هم آن عروسک برای مردمی که هنوز احساس درون‌شان زنده‌ست ارزشمند است، هم کودکانِ ایران که پشت چراغ قرمزند.وقتی عروسک میمون را با کودکان غزه در ترازو میگذارید این یک دهان‌کجی به شعور مخاطب است. کاش یک بار جای عروسک و غزه، از بچه‌های‌مان که معنای "آرزو" را نمیدانند بنویسید.

@user17091017066576899816 اسفند 1404
در پاسخ به
آهان الا شما تعیین میکنید واسه کی گریه کنیم؟؟؟؟؟

تصویر نمایه‌ی ‌نی نی سایتی‌
@ninisiti6 اسفند 1404
در پاسخ به
ظلمی که به زنا و کودکای غزه و مدافعان امنیت ایران شد ما رو پیر کرد دلم پر از کینه و خشمه

تصویر نمایه‌ی ‌امیر شاهدار1:20😭‌
@Yaheidarkarar6 اسفند 1404
در پاسخ به
الان مد شده غذا برای گربه میگیرن میریزن توی خیابون ها تا گربه ها بخورن درسته ثواب داره ولی میشه با این پولها شکم بچه یتیم سیر کرد

تصویر نمایه‌ی ‌شهریار بارانی‌
@Payandeh_Iran76 اسفند 1404
در پاسخ به
جوانان وطن رو چرا نمیگید؟اینهمه جوانِ رعنایِ غرق در خون.هیچکدام از کشورهای دنیا ( خارجی ها) برای اینها تظاهرات نکردند و مراسم نگرفتند..برای غزه ،حداقل ماه‌ها تظاهرات در خیلی از کشورهای اروپایی و آمریکایی برقرار بود.

@user1768767825846 اسفند 1404
در پاسخ به
نظرتون در مورد یک قطره اشک یا حتی یک بغض برای کودک بلوچی که شناسنامه نداره و البته هیچ امکاناتی،چیه؟البته اگر از نظر شما ایرادی نداره.

@user1769079045156 اسفند 1404
در پاسخ به
کسی که تنها به خاطر اغراض سیاسی تصمیم میگیره هم صدا با آمریکا و اسرائیل بمباران وطنش رو طلب کنه خودش رو از شرافت تهی کردهو کسی که جنایات اسرائیل در غزه رو به چشم میبینه و به هر دلیل سیاسی تصمیم میگیره که از این نسل کشی حمایت کنه خودش رو از انسانیت تهی کرده

تصویر نمایه‌ی ‌منفی = بلاک‌
@motevaselian6 اسفند 1404
**** خدا بر آمریکا و اسرائیل

تصویر نمایه‌ی ‌فجازی نویس‌
@fajazinevis6 اسفند 1404
در پاسخ به
احساسات و انسانیت مردم در هیچ کجای دنیا به طور کلی ایرادی پیدا نکرده، منتهی این کنترل رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی هست که اجازه نمی‌ده تصاویر کودکانی که در رنج هستند به درستی منتشر و همه‌گیر بشن، اما برای انتشار رنج یک میمون هیچ محدودیتی نمی‌گذارند (که البته قطعا آن هم به اندازه‌ی خودش مایه‌ی برانگیخ…نمایش بیشتر

@user17091006206583610876 اسفند 1404
در پاسخ به
من احساس میکنم خود ما کاری برای غزه نکردیمباید اون موقع که نصرالله زنده بود و سوریه دستمون بود ، با یک عملیات کار اسرائیل رو میساختیمالان داریم تقاص اون بی عملی رو پس میدیمفاصله ی سلیمانی به جانشینانش به اندازه ی عرش تا فرش هستخدیا از گناهانمان در گذر و ما را بر گروه کافران پیروز کن

@user17091006206583610876 اسفند 1404
در پاسخ به
وهنگامی را که خدا پیروزی بر یکی ازدو گروه [سپاه دشمن یا کاروان تجارتی قریش] را به شما وعده داد، و شما دوست داشتید بر کاروان تجارتی قریش دست یابید، ولی خدا می خواست پیروزی در میدان جنگ را با فرمان نافذی [که دایر بر پیروزی مؤمنان و شکست دشمنان جاری ساخته بود] تحقّق دهد و ریشه کافران را قطع کند.

@user17091006206583610876 اسفند 1404
در پاسخ به
هنگامی را که [در حال مشاهده دشمنِ تا دندان مسلح با دعا و زاری] ازپروردگارتان یاری خواستید، و او درخواست شما را اجابت کرد که من مسلماً شما را با هزار فرشته که پی در پی نازل می شوند، یاری می دهماحساس میکنم توی شرایط آیات بالا هستیم و الان وقت یه لشگر کشی بزرگ هست

تصویر نمایه‌ی ‌گنجشک درنده‌
@Gonjeshk_darandeh6 اسفند 1404
در پاسخ به

این خبر حذف شده است.


@Aramesh906 اسفند 1404
در پاسخ به
ببخشید که دیگه ما اشکی نداریم که برای دیگران بریزیم، تا ابد چشمانمان خونبار و عزادار فرزندان ایران و جان فدایان وطنمان هست...🖤

@user1760187060227 اسفند 1404
از نشانه های قیامت، تضییع نماز، پیروی از شهوات، تمایل به هواپرستی، گرامی داشتن ثروتمندان، فروختن دین به دنیا است، و در این هنگام است که قلب مومن، از این همه زشتی‌ها که می بیند، و توانائی بر تغییر آن را ندارد، در درونش آب می شود، چنان که نمک در آب

@user1760187060227 اسفند 1404
در پاسخ به
در آن زمان، زمامدارانی ظالم، وزرائی فاسق، کارشناسانی ستمگر، و امنائی خائن بر مردم حکومت می کنندزشتی‌ها زیبا، و زیبائی‌ها زشت می شود، امانت به خیانتکار سپرده می شود، و امانتدار خیانت می کند، دروغگو را تصدیق می کنند و راستگو را تکذیب!

@user1760187060227 اسفند 1404
در پاسخ به
چیزی از مشرق چیزی از مغرب می آورند (قوانینی از شرق و قوانینی از غرب) و امت من، متلوّن می گردد! وای در آن روز بر ضعفای امت از آنها، و وای بر آن‌ها از عذاب الهی، نه بر صغیر رحم می کنند، نه احترام به کبیر می گذارند، و نه گنهکاری را می بخشند، بدن هایشان همچون آدمیان است، اما قلوبشان قلوب شیاطین!