درد دل دانش‌آموز مخاطب فارس از معلمان

گاهی پیش از فرمول و فعل و تاریخ، روایت‌هایی از ناامیدی، بدبینی و بی‌اعتمادی روی تختهٔ کلاس نقش می‌بندد. وقتی معلم به جای آموزش، جهان‌بینی شخصی‌اش را به دانش‌آموز منتقل می‌کند، این پرسش جدی‌تر می‌شود که مدرسه قرار است دانش‌آموز تربیت کند یا ذهن او را به میدان کشمکش‌های اعتقادی و سیاسی بکشاند؟
گروه زندگی: یکی از مخاطبان ما ذیل گزارش «گُلی که مدارس بر سر هویت دانش‌آموزان می‌زنند» درد دل خود را در قالب یک کامنت کوتاه درج کرده که نشان می‌دهد نکات مطرح‌شده در گزارش، تنها انتقاد والدین و تحلیل خبرنگار نیست. بلکه دانش‌آموزان هم از فضای موجود در بعضی مدارس گلایه دارند و ترجیح می‌دهند معلمانشان نگاه و اعتقاد متفاوتی را به آنها انتقال دهند.این دانش‌آموز دبیرستانی در گفت‌وگو با خبرنگار فارس از عده‌ای از معلمانش می‌گوید که اعتقاداتشان دگرگون شده و می‌کوشند این عقاید زیر و زبر شده را با دانش‌آموزان خود به اشتراک بگذارند.

معلمی که از زمان شاه، گل و بلبل می‌سازد

این مخاطب دانش‌آموز می‌گوید «معلمی داریم که حدوداً ۶۰ ساله است و در زمان شاه درس خوانده. کلاً عقایدش همان شکلی است و با دین و مذهب رابطهٔ خوبی ندارد. مثلاً همین امروز می‌گفت بعضی مراجع تقلید پول از دولت می‌گیرند و چه کارها که نمی‌کنند. یا می‌گوید ایران پول‌هایمان را خرج خودمان نمی‌کند و می‌ریزد دور. یا می‌گوید ایران خیلی عقب‌مانده شده و ما از ۳ هزار سال پیش هم عقب‌مانده‌تریم. یک بار هم سر کلاس از آزادی و دموکراسی حرف می‌زد.»به گفتهٔ او خیلی از معلم‌های دیگر هم مشابه این حرف‌ها را می‌زنند و معلمی که ایده‌آل او باشد و واقعیت‌های ملی و دینی را همان‌طور که هست بگوید، خیلی کم پیدا می‌شود.

«دانش‌آموزان را نباید در هر موضوعی وارد کرد»

این دانش‌آموز در مقابل از معلم دیگری می‌گوید که سعی می‌کند ذهن دانش‌آموزان را آرام نگه دارد؛ «برعکس خیلی از معلم‌ها که فکر می‌کنند دانش‌آموز را باید وارد هر موضوعی کنند، این معلم سعی می‌کند ما را از حاشیه دور نگه دارد.»به بیان این مخاطب، معلمی که با تمرکز کامل بر روی درس و محتوا، تلاش می‌کند تا دانش‌آموزان را از هر گونه حواس‌پرتی و انحراف از مسیر آموزشی دور نگه دارد، عملکرد مناسب‌تر و منطقی‌تری دارد نسبت به معلمی که می‌کوشد دیدگاه‌های دینی و سیاسی خود را به دانش‌آموزانش القا کند.در واقع، این معلم با این رویکرد هوشمندانه، فضای کلاس را به گونه‌ای مدیریت می‌کند که دانش‌آموزان تمام توجه خود را به مفاهیم درسی معطوف کنند و از درگیر شدن با مسائل حاشیه‌ای خودداری کنند.این روش به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا به جای پراکنده‌سازی انرژی و وقت، درک عمیق‌تری از مطالب پیدا کنند و بتوانند به طور مؤثرتری در فرآیند یادگیری پیشرفت کنند.

پرورش دانش‌آموزان ایرانی برای مهاجرت؟!

او با دیدهٔ تردید به سبک گزینش معلمان می‌نگرد و می‌گوید «نمی‌دانم آموزش و پرورش چگونه معلمان را انتخاب می‌کند، اما بسیاری از معلم‌ها زیاد سعی نمی‌کنند دانش‌آموز را به آینده و به ایران امیدوار کنند و به او روحیه بدهند. انگار بیشتر سعی می‌کنند دانش‌آموزان را برای مهاجرت آماده کنند، نه اینکه از او شخصیتی بسازند که واقعاً به خودش ایمان داشته باشد، امیدوار باشد و برای این مملکت تلاش کند.»این مخاطب نوجوان، از هم‌سن و سالان اطرافش می‌گوید که اکثراً ناامیدند، مدام به خودشان و دیگران انرژی منفی می‌دهند و می‌گویند «ما بیچاره‌ایم.»او می‌گوید «صددرصد معلم‌ها در این زمینه تأثیر دارند، اما فضای مجازی هم پر است از چنین محتواهایی.»البته این دانش‌آموز معتقد است بسیاری از معلم‌ها نیت‌شان دشمنی یا بدخواهی برای ایران نیست و می‌خواهند وضع بهتر شود؛ اما آگاهانه یا ناآگاهانه باعث ناامیدی دانش‌آموزان می‌شوند و آنها را به مهاجرت ترغیب می‌کنند.

کلاس درس، مرز باریک آموزش و القای باورها

آنچه این دانش‌آموز روایت می‌کند، فقط گلایه‌ای شخصی نیست؛ نشانه‌ای است از یک چالش جدی در برخی کلاس‌ها؛ مرز میان آموزش و انتقال باورهای فردی کجاست؟ وقتی معلم ناخواسته یا آگاهانه تحلیل‌های سیاسی و اعتقادی خود را به متن درس می‌آورد، کلاس از مسیر اصلی‌اش فاصله می‌گیرد و ذهن نوجوان به جای تمرکز، درگیر دوگانگی و تردید می‌شود.مدرسه اگر قرار است امید، هویت و قدرت تحلیل بسازد، باید میان آگاهی‌بخشی و القای جهت‌دار تفاوت بگذارد؛ چون آیندهٔ دانش‌آموزان نه در هیجانِ روایت‌های سیاه یا سفید، بلکه در آموزش مسئولانه، منصفانه و امیدآفرین شکل می‌گیرد.#عملکرد_مدارس_معلمان#درددل_دانش_آموزان#روایت_های_مدرسه#شیوه_گزینش_معلمان#آزمون_کیفیت_بخشیمطالب مشابه را از صفحهٔ زندگی خبرگزاری فارس دنبال کنید.
20:59 - 28 بهمن 1404

0 بازدید