مردم ِایران، ستارگان ِمردم ِ روی زمین اند
ستارگان به اقتضای صدر نشینی شان در بلندای آسمان، هم می درخشند و راه می نمایند، هم چشم می نوازند و مثال بر می انگیزنند، درست مانند مردم ایران ... تاریخ ِبی مثال و تکرار نشدنی مردم ایران در پایداری چهل و اندی شب، در حالیکه انتهایی هم برای آن متصور نیستند، پس از این، برای تمام مردم دنیا در حال و بعد، همچون ستاره ای فروزان، تاریکی گشای ترس ها و خوابم نمی بَرَدهاست .... تصویرْ نمایِ رشد و صنوبری.... تعبیر گردانِ معنای حقیقی حیات .... تمجیدْ نشان هایی از عزت و بزرگی .... و این اولین بار است در تاریخ بشری، که مردم ِایران بی آنکه بدانند، آخرین روز پاسداری شان در خیابان ها چه تاریخی است، سر ِوقت، تا پاسی از شب، با احتساب کسری که در خواب و خوراک پیش می اندازند، باز هم در خیابان ها حضور دارند و جانِ میادین ایران را گرم نگه داشته و با قدم هایشان اشعار میدارند: ایران ِجان، غمت مباد که قلندر بیدار است و زنان ریحانه طوری که پس از یک روز سخت و پرکار، تاره ساعت 8 شب، مادرانه هایشان را برای دلبندِ وطن، ایرانِ دردانه می سرایند .... نه یک شب، و نه یکساعت، و نه تنها، و نه یکی در میان، و نه کم بیار، بلکه پرتکرارِ با صلابت .... تو از این گونه زن، نه حتی در گوشه ای دیگر از زمین ، -که قطعا افسانه است - بلکه در رویاهای صادق خود حتی ندیده ای .... واقعیتی بیدار و بینظیر .... و مردانْ، شیرْ شجاعانی فرا زمینی که هیچ حریفی، حتی بمب های ظاهرْ قَدَر، نه تنها پای فرارشان را براه نمی کند، بلکه بر قرارشان تمرکز می بخشد و استوارتر و با صدای بلندتر الله اکبر می گویند .... مگر میشود نترسید، مگر میشود صدای بمب، تو را وادار به پناه گرفتن نکند، بلکه رساتر غرش کنی .... بله می شود، وقتی ملیت تو ایرانی باشد و از تبار امام خامنه ای باشی .... و کودکانی بی مانند، همانها که باید به اقتضای کودکی شان در اتاق های بازی و پارک ها بی رنج و زحمت، شادی را قهقهه زنند و شب زودهنگام بر بالین خواب رویاهای خود را نقاشی کنند، اما بالغانه و فهیمانه در برف و باران و ساعت های پایان شب، رجزخوان ، تاریکی و سردی میادین و خیابان ها را چراغ و گرمابخشند... و اینهمه نظم و ترکیب را که به هم وصل میکنیم، نقشه ای میشود که ابرقدرتی اش را، مساحت و زمینش تبیین نمی کند، بلکه، مردمِ آن هستند که گویای صریح و بلندی از ابرقدرتیِ این پهناورِ سترگ اند.... ایرانیان، ستارگان ِ مردم ِرویِ زمین اند، که هم ایران را فروغ و فرازند و هم بر کل زمین، سایه ی سربلندی .... و ایران ، با این مساحت از مردم، نقشه ای است آسمانی، که مکر زمینیان به آن راه ندارد....