کلامی که میسازد : کلامی که میسوزاند : پرچمدارانِ بصیرت در میدانِگفتار
✍️حسین سلطان محمدیاز دلِ تاریخ، از فرازِ قرون، بانگِ حقّ سر داده میشود؛ ندایی که در سکوتِ زمان میپیچد و جانهای بیدار را به خروش میخواند. امروز، در عصرِ شتاب و ارتباطات، جایی که کلام، تیغی دو دم است و اندیشه، سپری پولادین، وظیفهای سترگ بر دوشِ هر انسانِ آزاده نهاده شده است. وظیفهٔ حفظِ صلابتِ روح و پایداریِ اندیشه در برابرِ امواجِ فتنهها و وسوسههایی که آرامشِ جامعه را بر هم میزنند. این، حکایتِ سربازانِ نادیدهای است که در جبههٔ جنگِ نرم، با سلاحِ بصیرت و تقوا، از کیانِ حقیقت پاسداری میکنند.در هنگامهٔ نبرد، نه تنها سنگرها و خاکریزها، که قلبها و اندیشهها نیز میدانِ کارزارند. همانگونه که بزرگانِ دین و پیشوایانِ اخلاق آموختهاند، گاه خطرناکتر از شمشیرِ دشمن، آن سخنانی است که از دهانِ دوستان یا ناآگاهان بیرون میآید؛ سخنانی که چونانِ آتشی بر جانِ امید میافتد و دلهرهای ویرانگر در دلها میافکند.«ارجاف» را شنیدهای؟ زلزلهای روانی که در پسِ پردهٔ واژگانِ هراسانگیز نهفته است. این، نه فریادِ شجاعت، که نجوایِ تسلیم است؛ نه ندایِ مقاومت، که پژواکِ شکست. کسانی که قدرتِ دشمن را بزرگنما میکنند، یا شایعاتی را چونانِ سمّی مهلک در جامعه پراکنده میسازند، ناخواسته یا شاید هم دانسته، در صفِ دشمن قرار میگیرند. آنها، بدونِ آنکه تیری اندازند یا شمشیری برکشند، به سستشدنِ پایههایِ ایمان و امیدِ جامعه کمک میکنند.
خداوند متعال در قرآن کریم در آیه ۶۰ سوره احزاب، این افراد را «مُرجِفون» مینامد و در کنار منافقین قرار میدهد و به پیامبر (ص) دستور برخورد شدید و حتی اخراج آنها از شهر را میدهد. در فقه نیز این کار مصداق بارز «کمک به دشمن» (اعانت بر اثم) است و حاکم شرع میتواند این افراد را مجازات کند.این، گواهی است بر عمقِ فاجعه؛ چرا که تضعیفِ روحیهٔ عمومی، همسنگِ خیانت به آرمانهاست و همانگونه که اشاره شد در فقهِ پویایِ اسلام، این عمل، مصداقِ «کمک به دشمن» (اعانت بر اثم) شمرده شدهاست؛ چرا که یأس و ناامیدی، خود بزرگترین سلاحِ دشمنان است. پس، مراقب باشیم که کلامِ ما، تیغِ تیزِ دشمن بر تنِ جامعه نگردد.ای یارانِ اندیشه و ای دلیرمردانِ عرصهٔ نبردِ حق علیه باطلبه هوش باشیم که هر سخن، چون بذری است؛ یا در زمینِ پاکِ امید مینشیند و جوانهٔ مقاومت میزند، یا در دلِ تاریکِ ترس، ریشه میدواند و درختِ یأس را بارور میسازد. سلاحِ ما، قلم و بیانِ ما، گفتارِ ماست. بیایید با بصیرتی آسمانی و عزمی پولادین، کلامِ خود را آینهٔ صداقت، سلاحِ راستی و سپرِ امید سازیم.به جایِ سخنانی که لرزه بر اندامِ جامعه میاندازد، از قدرتِ اراده، از شکوهِ مقاومت و از امیدِ پیروزی سخن بگوییم. نگذاریم «ارجاف» دشمن، در دلهایِ ما لانه کند. سربازِ بصیرت باشیم؛ سربازی که نه با ترس، که با عشق به حقیقت میجنگد و با هر کلامِ شجاعانه، سنگری مستحکم در برابرِ هراسِ دشمن بنا میکند.پیروزی از آنِ کسانی است که دلشان از ایمان لبریز است و زبانشان، ترجمانِ صلابت. سلحشورانه بایستیم و با قدرتِ کلامِ حق، دشمن را درهم شکنیم!منبع: قران کریم
18:50 - 1 مرداد 1405
15٫7k بازدید