عاشورا؛ از زیارت وارث تا منطقِ هدایت و سعادت انسانی

مرتضی سلطانی تهرانیتقدیم به استاد وامام شهیدممدّرس و معلّم مکتب حسینی وعاشوراییدرقرون ۲۰ و۲۱ میلادیشهید امام خامنه ای واصحاب حسینی اشالسلام علی وارث ادم صفوه الله السلام علی وارث نوح نبی الله السلام علی وارث ابراهیم خلیل الله السلام علی وارث موسی نبی الله السلام علی وارث عیسی روح الله السلام علی وارث محمد نبی الله روز عاشورا روز همه انبیا است روز همه انبیا روز هدایت است وهدایت همه انبیا سعادت دنیوی واخروی است و شعار یاران امام زمان عج یالثارات الحسین است یعنی خونخواهان حسین و خون خواهی حسین یعنی پاسداری از مسیر سعادت انسانی روز عاشورا روز سعادت است یاحسین در تحلیلِ تاریخی و الهیاتیِ عاشورا، این واقعه را نمی‌توان صرفاً یک رخداد سوگ‌مندانه دانست؛ عاشورا یک بیانِ فشرده و ماندگار از منطقِ هدایت‌است. در متنِ زیارت وارث، حسین بن علی(ع) در امتدادِ میراثِ انبیای الهی معرفی می‌شود؛ یعنی او حاملِ یک سنتِ واحد است: سنتِ دعوت به حق، مقاومت در برابر باطل، و پاسداری از کرامت انسان.از این زاویه، عاشورا یک حادثه‌ی محلی یا صرفاً مذهبی نیست؛ بلکه یک نقطه‌ی مرجع در تاریخ اخلاق و معنویت بشر است. نامِ حسین(ع) در این روایت، نه فقط یادآور مظلومیت، بلکه نشان‌دهنده‌ی استمرارِ همان خطّی است که از نوح و ابراهیم و موسی و عیسی(ع) آغاز می‌شود و در پیامبر اسلام(ص) به اوج می‌رسد. این خطّ، خطّ هدایت است؛ هدایتی که غایت آن، به‌تصریح متن شما، سعادت دنیوی و اخروی انسان است.
آیه‌ی «وَهُدُوا إِلَى الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلِ»نیز در این زمینه معنادار است. در منطق قرآن، «قولِ طیب» صرفاً زبانِ زیبا یا بیانِ آراسته نیست؛ بلکه سخنی است که از حقیقت، پاکی، و حیات‌بخشی سرچشمه می‌گیرد. عاشورا را نیز می‌توان به‌مثابه‌ی یک قولِ طیبِ تاریخی فهم کرد: روایتی که از دلِ رنج و شهادت برآمد، اما محصول آن، نه نفرت، بلکه آگاهی؛ نه انفعال، بلکه مسئولیت؛ و نه فراموشی، بلکه بیداریِ وجدان بشری است.در همین چارچوب، شعار «یالثارات الحسین»را باید فراتر از تلقی سطحیِ انتقام فهم کرد. این شعار در عمق معنای خود، ناظر به مطالبه‌ی عدالت، صیانت از حقیقت، و استمرارِ تعهد اخلاقی در برابر ستم است. بنابراین، خون‌خواهی حسین(ع) به معنای پاسداری از مسیری است که انسان را به کرامت، معنا و سعادت می‌رساند.عاشورا از این منظر، نه روزِ پایان، بلکه روزِ آغازِ بازاندیشی در نسبتِ انسان با حقیقت است. روزی که به ما یادآوری می‌کند: کرامت انسان، عدالت، و وفاداری به حق، ارزش‌هایی تاریخی‌ـ‌دینی نیستند، بلکه مؤلفه‌های بنیادینِ حیاتِ انسانی‌اند.عاشورا روز هدایت است؛ روز سعادت است؛ و روزی است که تاریخ، در برابر وجدانِ انسان، دوباره معنا می‌شود.یا حسین بن علی ععصرعاشورای ۱۴۰۵ ه.ش ۱۴۴۸ه.ق
05:22 - 6 تیر 1405
جامعه
تاریخ
تحلیل و نظر

19٫2k بازدید