کربلا و راز گوشهای ناشنوا
✍️حسین سلطان محمدیدر منطق قرآن و سیره اهلبیت(ع)، اقتصاد تنها یک ابزار معیشت نیست، بلکه آیینهای از سلامت یا بیماری جان و جامعه است. وقتی روزیِ انسان از راه پاک به دست آید، دل نیز روشن میشود؛ اما اگر مال از مسیر حرام و ناحق فراهم شود، آرامآرام عقل را میپوشاند، وجدان را تیره میکند و گوش جان را از شنیدن حقیقت بازمیدارد. از همینروست که در کربلا، یکی از ریشههای اصلی رویگردانی سپاه باطل از سخن امام حسین(ع)، تنها تعصب سیاسی نبود؛ بلکه آلودگی اقتصادی و تغذیه از مال حرام بود که آنان را به جایی رساند که در برابر حجت خدا ایستادند و صدای حق را نشنیدند.مال حرام، فقط یک لغزش مالی نیست؛ یک بیماری تمدنی است. وقتی جامعهای بر پایه ظلم، غارت، رشوه، تبعیض، چپاول و تصرف اموال دیگران شکل بگیرد، دیگر انتظار شنیدن حق از آن جامعه بیجا نیست. زیرا لقمه حرام، دل را سخت میکند، فهم را میگیرد و انسان را به جایی میرساند که به جای حقیقت، از منافع خود دفاع کند.در روز عاشورا، امام حسین(ع) با صداى بیدارگر خود میخواست وجدانها را تکان دهد؛ اما سپاهیان باطل، به جای شنیدن سخن حق، غوغا کردند تا صدای امام به گوششان نرسد. این همان حقیقتی است که در روزگار ما نیز جلوهای دیگر یافته است. امروز اگر استکبار جهانی از پذیرش سخن حق سر باز میزند، ریشه آن را باید در چپاول ثروت ملتها، استعمار، استثمار و سودجویی از رنج دیگران جستوجو کرد. آنان برای آنکه ندای عدالت، آزادی و حقیقت به گوش مردم نرسد، تنها به قدرت نظامی تکیه نمیکنند؛ بلکه از ابزارهای تبلیغاتی، رسانهای و جنگ روانی بهره میگیرند تا حقیقت را تحریف کنند و فریاد مظلوم را خاموش سازند.
پس همانگونه که در کربلا مال حرام، گوشها را بر سخن امام بست، امروز نیز ثروتهای نامشروع و نظامهای سلطه، گوشِ قدرتهای استکباری را بر حقایق انسانساز میبندد. کسی که بر سفره ظلم نشسته باشد، طبیعی است که زبان عدالت را برنمیتابد. و هر جا ثروتِ ناحق با تبلیغاتِ فریبنده همراه شود، آنجا حقیقت بیش از پیش در محاصره قرار میگیرد.درس بزرگ عاشورا این است که پاکی اقتصاد، مقدمه بیداری دل و پذیرش حق است. جامعهای که مال حرام در آن ریشه بدواند، دیر یا زود در برابر حق میایستد؛ و قدرتی که بر غارت و استعمار بنا شود، هرگز با حقیقت آشتی نخواهد کرد. از اینرو، مبارزه با حرامخواری، ظلم اقتصادی، چپاول ملتها و ابزارهای تبلیغاتیِ تحریفگر، فقط یک وظیفه اخلاقی نیست؛ بلکه یک مسئولیت تمدنی و اسلامی است. اگر میخواهیم جامعهای حسینی داشته باشیم، باید از لقمه تا سیاست، از اقتصاد تا رسانه، همهچیز را بر محور حق و عدالت بنا کنیم. زیرا دل پاک، حقیقت را میشنود؛ و شکم آلوده، حتی صدای امام را هم برنمیتابد.
07:06 - 5 تیر 1405
12٫4k بازدید
