ایستادگی در میدان؛ وقتی ابرقدرت، همدمِ ماست!
✍️راحیل دانشجوشاید بپرسید در برابرِ چه ایستادهایم؟ آیا در برابرِ ابرقدرتهایِ زمین، با تمامِ زر و سلاح و هیاهویِ خود ایستادهایم؟ خیر؛ ما در برابرِ هیچ نیستیم. حقیقتِ میدان این است که ما در برابرِ ابرقدرتها نیستیم، بلکه «ابرقدرتِ مطلق»، در کنارِ ما ایستاده است! وقتی دستِ خدا با جماعت گره میخورد، معنایِ قدرت تغییر میکند؛ دیگر مسئلهیِ «تعداد» نیست، مسئلهیِ «تجلیِ حق» است.میدانهایِ شهر، میدانهایِ نبردِ قدرتهایِ مادی نیستند؛ آنها میدانهایِ «اثباتِ حضورِ خدا» هستند. دشمن میآید با غرورِ تکنولوژی و تکبرِ سیاسی، تا سایهیِ خود را بر ما بگستراند، اما او نمیداند که وقتی یک ملت، در مسیرِ حق، یکدل و یکپارچه میشود، «حضورِ خداوند» به قدرتی بدل میشود که از تمامِ اقیانوسها و آسمانها فراتر است. ما در این میدانها، با خودمان نیامدهایم؛ ما با «یاریِ آسمانی» آمدهایم.بدانید که: ایستادگی در کوچهها و میدانها، تنها یک «کنشِ سیاسی» نیست؛ یک «عبادتِ جانانه» است. هر قدمی که در برابرِ ظلمِ آمریکا و هر ایستادنی که در برابرِ دشمنانِ این مرز و بوم است، تلاشی است برایِ حفظِ آن «نورِ الهی» که در رگهایِ این میهن جاری است. ما در این میدانها، نشان میدهیم که «ابرقدرتِ واقعی»، نه در واحه هایِ نفت و نه در انبارهایِ سلاح، بلکه در قلبهایِ مؤمنی است که میدانند: «اگر خدا با ما باشد، هیچکس بر ما نمیتواند غلبه کند.»
میدانهایِ شهر، مهدِ تولدِ قهرمانانِ جدید هستند. جایی که ترس، در برابرِ یقینِ ما ذوب میشود. ما در این میدانها، نه برایِ جنگ، که برایِ «حفاظت از معنا» ایستادهایم. بدانید که: وقتی ما در کنارِ هم، یکصدا و یکدل، در میدانها مستقر میشویم، در واقع «ابرقدرتِ زمین» را در برابرِ «ابرقدرتِ آسمان» قرار میدهیم. و این، پیروزیِ از پیش نوشته شدهیِ تاریخ است.ایستادهایم؛ چون ابرقدرتِ ما، یار و یاورِ ماست!
21:44 - 7 خرداد 1405