تاب آوری، روانشناسی روایتهای ملتهب در بحران
✍️الهام قاجار🔸تاب آوری ، توانایی ذهنی ،عاطفی، فیزیکی و اجتماعی فرد برای مقابله مؤثر با فشارها، چالشها و بحرانهای زندگی است. این مهارت به فرد کمک میکند در برابر مشکلات دچار فروپاشی نشود، بلکه با حفظ تعادل روانی، از شرایط سخت عبور کرده و حتی گاهی قویتر از قبل ظاهر شود.بهعبارتی دیگر، در پاسخ به سوال تاب آوری چیست؟ میتوان گفت تابآوری همان ظرفیت درونی برای خم شدن بدون شکستن است؛ توان ماندن و برخاستن در برابر ضربههای ناگهانی زندگی.🔸از عوامل موثر بر افزایش تاب آوری افراد میتوان به موارد زیر اشاره کرد:۱_خودکارآمدی و تقویت خودآگاهی۲_توسعه مهارت های مدیریتی و تنظیم هیجان۳_ شناخت و تعریف و توصیف احساسات۴_توصیف و تعریف نگرش مثبت و امیدواری ۵_هدف گذاری ۶_قدرت تحمل ابهام و عدم قطعیت۷_معناداری تجربیات۸_حمایت اجتماعی۹_توانایی حل مساله 🔸 میتوان گفت افراد و جوامع زمانی میتوانند تاب آوری بیشتری در مقابل حوادث روزگار از خود نشان دهند که توانایی های فوق را در خود پرورش داده باشند و آستانه شکست هیجانی، ذهنی و اجتماعی آنها بالاتر از حد تنش در بحرانها باشد.🔸با همین تعریف میتوان فهمید بسیاری از واکنشهای افراد و عدم توانایی تحمل ابهام ناشی از پیچیدگی و محرمانگی بسیاری از اطلاعات جنگ ارتباط مستقیمی با تاب آوری ذهنی و هیجانی آنها دارد. در این شرایط هر تاخیر در انتشار اخبار و یا اخبار غیرقابل پیش بینی و ناخوشایند میتواند منجر به واکنشهای افراطی افراد شود. همین واکنشهای هیجانی شدید تاثیر مستقیمی بر تاب آوری اجتماعی یک جامعه میگذارد و آنها را در برابر تکانههای ذهنی و هیجانی بعدی آسیب پذیرتر میکند.
🔸قطعا ارتقای مهارتهایی نظیر شناخت احساسات و کنترل عواطف، خودکارآمدی، حل مساله، تحمل ابهام و معنابخشی به حوادث میتواند کمک بسزایی در بالا رفتن سطح تاب آوری افراد و اجتماع شود. شاید مهمترین بین تمام موارد نامبرده توانایی کنترل هیجانات منفی باشد که با ایجاد فاصله زمانی معنادار بین ورود تکانه منفی (شامل شنیدن یا خواندن خبر یا تحلیلی ناخوشایند) و اقدام عملی درباره آن میشود.
16:25 - 10 اردیبهشت 1405
3 واکنش
291٫7k بازدید
