چه کسی برنده شد؟ (کنکاشی در یک تصمیم سید شهید امام علی خامنهای)
✍️علی شفیعی اغلب مردم خوشبختی را در دسترسی میدانند. دسترسی به پول، قدرت، مقام، پارتی، شهرت و در نهایت رسیدن به هرچه میلشان اقتضا میکند. تقریبا تمام انسان ها، بهترین دوران عمر را سرمایه رسیدن به آسایش میکنند و زمانی به این مهم میرسند که به خاطر فرسایش روح و جسم، امکان بهرهمندی حداکثری از داشته ها وجود ندارد. تمام این مطلب را شاعر به زیبایی در یک مصرع خلاصه کرده است: «عمر گرانمایه در این صرف شد تا چه خورم صیف و چه پوشم شتا». سرمایه تضمین شده ما در زندگی عمر است و ما این فرصت تکرار نشدنی را خرج اندکی بهتر شدن کیفیت این بقای تضمین شده میکنیم و این عجیب ترین ویژگی بشر است که میتوان یافت.انسان هایی در طول تاریخ ماموریت یافتند تا این چرخه به غایت ابلهانه را در هم شکنند و یادآوری کنند که استعداد انسان برای چیزی فراتر از مسیر «رختخواب- غذا- کار- رختخواب» به انسان اعطا شده است. عدهای نیز پیامبران را تصدیق کردند و تصمیم گرفتند تا گوهر وجودشان را ارزان نفروشند و «خور و خواب و خشم و شهوت» را که مشترک میان انسان و حیوان است هویت انسانیت خود قرار ندهند. در روزگار ما سرآمد لبیک گویان به دعوت انبیا، کسی بود که در جوانی به آراسته شده ترین شهوت دست ردّ زد. در میان علما، علم حجابی از جنس نور به شمار می آید. علمِ بدون عمل، علمِ بدون خودساختگی اخلاقی، خطرناک ترین سلاحی است که بشر به آن دست یافته چه آنکه گفته اند: «آن دزد که با چراغ آید، سنجیده تر برد کالا».
امام شهید خامنهای(ره)، در جوانی در ابتدای مسیر پر هواخواه اجتهاد و مرجعیت قرارگرفت. دست کشیدن از این مسیر برای طالب علم آسان نیست. تمام آیات و روایات سترگ در مدح علم و علما اینجا به میدان می آیند و انسان به آسانی تصمیم میگیرد که این سعادت عظیم را برگزیند. اما این نفْس خودساخته، به جای زیبایی مسیر و مقصد، به وظیفه شناسی خود تکیه میکند و فراهم آوردن اسباب را به مسبب اصلی عالم می سپارد. از خیر تحصیل در قم می گذرد و برای نگهداری از پدر بیمار خود به مشهد برمیگردد و در امتحان فرزندی به پیروزی عظیمی دست مییابد. پروردگار عالم نیز در برابر این عمل بزرگ او را به زیبایی یاری میکند و مرجعیت که مقصد نهایی علوم حوزوی است تبدیل به یکی از موفقیت های عادی کارنامه کم نظیر این مرد بزرگ میشود. سنت های الهی، بار دیگر تخلف ناپذیر بودن خود را نمایان میکنند و مردی که شاید در نظر کوتاه بینان، با رها کردن مسیر علمی خود در ابتدا بازنده به نظر میرسید، در نهایت بَرندهترین شخص در تمام معادلات دنیایی و اخروی میشود و رهبر جاودان ملت ایران لقب میگیرد.
20:53 - 26 فروردین 1405
17٫9k بازدید