دکترین فتح؛ چهارگام نبرد در هندسهی وحی
✍️حسین انجدانینبرد سرنوشتساز امروز، نهفقط در جغرافیای خاک، که در ساحت «درک استراتژیک از کلامالله» جریان دارد. ما در تقابلی که تمامت کفر در برابر تمامت اسلام قد علم کرده است، الگوی رزمی خویش را نه از نظریههای فرتوت شرق و غرب، که از متن صریح شریعت و آیات قرآن کریم بویژه آیهی ۴ سورهی مبارکهی «محمد صلیاللهعلیهوآله » استخراج کردهایم؛ نقشهی راهی صلب و نفوذناپذیر که در چهار گام عملیاتی، فرجام دشمن را به کوبش و تسلیم گره میزند.گام نخست؛ «فَضَرْبَ الرِّقَابِ» منطق ابتدایی ما در مواجهه با جبههی کفر، قاطعیت حیدری در میدان است. پیش از هر سخن و سودایی، باید هیبت پوشالی دشمن را با ضربات خردکننده بر گلوگاههای استراتژیک و مراکز ثقل نظامیاش درهم کوبید. این تکلیفی است برای ابتر کردن سران فتنه و ائمهی کفر و نفاق و صهیونیسم بینالملل؛ تا چنگالهای متجاوز از پیکرهی امت اسلامی قطع نگردد، سخن از صلح، فریب محض است.گام دوم؛ «فَشُدُّوا الْوَثَاقَ» پس از درهمکوبیدن توان رزمی، نوبت به محصور کردن ارادهی دشمن میرسد. در مختصات امروز جهان، «فَشُدُّوا الْوَثَاقَ» یعنی انسداد شریانهای حیاتی و گلوگاههایی که تنفس استکبار به آنها وابسته است. بستن مقتدرانهی «تنگهی هرمز» و تبدیل آن به بنبست راهبردی برای متجاوزان، تجلی عینی این فرمان صریح قرآنی است تا دشمن در تنگنای محض، به استیصال کشیده شود.
گام سوم؛ «إِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً» در این مرحله، میز مذاکره و توازن قدرت، تنها بر مدار امتیازگیری حداکثری تعریف میشود. هرگونه گشایش در معابر تحت صیانت نظام اسلامی، مشروط به پرداخت هزینههای سنگین و عوارض راهبردی از سوی ترددکنندگانِ بینالمللی است. ما از موضع اقتدار و با تکیه بر «فداء»، حقالزحمهی امنیت منطقه را به نفع جبههی مقاومت نقد میکنیم تا موتور محرک کفر، هزینهی بقای خود را به جبههی حق بپردازد.گام چهارم؛ «حَتَّىٰ تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا» ایستادگی ما فصلی و مقطعی نیست؛ این قیام مستمر تا لحظهای که تهدید از بنوبنیاد ریشهکن شده و دشمن، بارهای سنگین تجاوزگری خویش را برای همیشه بر زمین بگذارد، تداوم خواهد داشت. فریاد پیروزی ما تنها آن زمان طنینافکن میشود که کانونهای فتنهی جهانی، توان بازتولید جنگ را از دست داده باشند.بگذارید بدخواهان بدانند که این ابتلایِ بزرگ، «لِيَبْلُوَ بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍ»، برای عیان شدن جوهرهی مردانی است که در راه حق، از نثار جان باکی ندارند؛ و آنان که در این مسیر سرخ و در رکاب ولایت به شهادت میرسند، بدانند که «فَلَنْ يُضِلَّ أَعْمَالَهُمْ» و خون مطهرشان، ضامن بقای این حرکت تمدنساز خواهد بود.
22:33 - 24 فروردین 1405
