فرمانِ ابدیت برای برچیدنِ سلطهٔ ظلمت
✍️حسین سلطان محمدیآنگاه که تاریخ در پیچهای تاریک خود فرو میغلتد و سایههای ظلم بر گسترهی جان انسانها سنگینی میکند، صدای آسمانی وحی همچون رعدی در دل شب میخروشد و حقیقتی تغییرناپذیر را فریاد میزند: نور خدا خاموشنشدنی است. هر که در برابر آن بایستد، در برابر خورشید ایستاده است؛ و خورشید را با دَم و دوده نمیتوان پوشاند. این آیه ندایی است برای همه عصرها؛ ندایی که به مؤمنان امید و به اهل ظلم هشدار میدهد. «یریدون أن یطفئوا نور الله بأفواههم» تصویری است پرهیجان از تلاشهای بیثمر صاحبان قدرتهای ظلمانی. اینان میپندارند که با تبلیغات، فشار، تحریف، جنگ روانی یا هر ابزار دیگری میتوانند جریان حق را خاموش کنند؛ گویی با دمی خاموشکردن خورشید را آرزو دارند. اما حقیقت عالم بر مدار دیگری میچرخد:«و یأبی الله إلا أن یتم نوره» خدای نور، نورش را به دست بندگان مؤمن، به واسطه حرکتها، بیداریها، ایستادگیها و آگاهیها کامل میکند؛ و هر چه فشار ظلم بیشتر میشود، درخشندگی نور نیز شدت میگیرد. این آیه اعلام میکند که تقابل میان نور و ظلمت یک تقابل سطحی یا کوتاهمدت نیست؛ سنت همیشگی تاریخ بشر است. نور الهی با ایمان، صدق، عدالت، صبر و آگاهی در جهان آشکار میشود؛ و ظلم، هرچند با زر و زور و هیاهو خود را بزرگ جلوه دهد، در برابر حقیقت چون سایهای است که با آمدن خورشید فرو میریزد.پیام این آیه وعدهای استوار برای همه دلهای حقخواه: نور خدا خاموششدنی نیست. تلاش هر نیرویی که بر پایه ظلم، تحریف و دشمنی با حق بنا شده باشد، در نهایت همچون شرارهای کوتاهعمر خاموش خواهد شد.
سنت الهی چنین است که نور در نهایت بر ظلم چیره میشود؛ و نسلهایی که بر محور عدالت و ایمان میایستند، مشعلداران این نور خواهند بود. آیه ما را به این یقین میرساند که مسیر تاریخ، نه به سوی خاموشی حق، بلکه به سوی کاملتر شدن آن است.
22:08 - 24 فروردین 1405
