سازش با طاغوت (2)
✍️اکبر روستاییدر طول تاریخ، رویارویی حق و باطل تنها در میدان قدرت نظامی رقم نخورده است؛ بلکه افزون بر آن سرنوشت این نبردها به اراده و پایداری مردم نيز گره خورده است. هرگاه جامعهای در کنار جبهه حق ایستاده و هزینه مقاومت را پذیرفت، پیروزی و عزت نصیب آن شد؛ اما هرگاه سستی، ترس یا دنیاطلبی در میان مردم راه یافت، نتیجه آن چیزی جز تقویت جبهه باطل و حاکمیت طاغوت نبوده است. از این رو، در مقاطع تاریخی، حضور یا عدم حضور مردم عامل اصلی پیروزی یا شکست جبهه حق به شمار ميآيد.این حقیقت را میتوان بهروشنی در دو حادثه مهم تاریخ صدر اسلام مشاهده کرد. در جنگ صفین، هنگامی که سپاه امیرالمؤمنین علیهالسلام در برابر لشکر معاویه قرار گرفت، با وجود آنکه سپاه حق در آستانه پیروزی بود و چیزی تا فروپاشی جبهه طاغوت باقی نمانده بود، ناپایداری بخشی از مردم سرنوشت جنگ را دگرگون ساخت. شامیان با نیرنگی حسابشده و با طرح دوگانه «حفظ جان» در برابر «ادامه جنگ»، خطاب به اهل عراق، شعار «البقیة البقیة» سر دادند؛ یعنی از کشتار دست بکشید و جانها را باقی بگذارید. همین فریب، جنگی را که در آستانه پیروزی بود به شکست کشاند و زمینه را برای استمرار قدرت معاویه فراهم کرد.[1]
پس از شهادت امیرالمؤمنین علیهالسلام نیز این آزمون تاریخی تکرار شد. امام حسن مجتبی علیهالسلام بار دیگر حقیقت طاغوتیِ حکومت معاویه را برای مردم آشکار ساختند و فرمودند: معاویه ما را به امری فرامیخواند که نه عزتی در آن است و نه انصاف. اگر آمادهاید جان خویش را در راه خدا فدا کنید، با او میجنگیم؛ و اگر چنین ارادهای ندارید، صلح را میپذیریم و رضایت شما را در نظر میگیریم. در آن هنگام، مردمی که میتوانستند با ایستادگی خویش بساط حکومت معاویه را برای همیشه برچینند، سازش را بر مقاومت ترجیح دادند و از هر سو فریاد «البقیة البقیة» بلند شد؛ یعنی زندگی را باقی بگذارید و از جنگ دست بردارید. بدین ترتیب، بسیاری از آنان زندگی ذلیلانه را بر سعادت و عزت ابدی ترجیح دادند و هنگامی که امام تنها ماندند، ناگزیر صلح با معاویه را پذیرفتند.[2]امروز نیز صحنهای دیگر از همان تقابل تاریخی پیش روی ماست. کارزار ملت ایران با قدرتهای سلطهگر جهانی و رژیم صهیونیستی، نمونهای معاصر از همان رویارویی دیرینه حق و باطل است. آنچه میتواند سرنوشت این تقابل را رقم بزند، بصیرت مردم و حضور آگاهانه آنان در حمایت از جبهه حق است. اگر جامعهای با ایمان، آگاهی و استقامت در کنار حق بایستد، هیچ قدرتی توان ایستادگی در برابر آن را نخواهد داشت؛ و همین حضور و ایستادگی است که میتواند زمینه شکست دشمنان و پایان سلطه آنان را فراهم سازد.[1] ابوالحسن اشعري، مقالات الإسلاميين، ص 4.[2] ابن عساكر، تاريخ مدينۀ دمشق، ج13، ص 268.
13:05 - 13 فروردین 1405
