میدان های شهرها خانهی عشق به میهن
✍️راحیل دانشجوحماسه کجاست؟شاید بپرسید حماسه کجاست؟ حماسه همین است که در اوجِ طوفانها، چراغِ خانهای روشن بماند. حماسه همین است که مردم، با وجودِ همه خستگیها، در شبهای سرد شهر یادِ همدیگر را گرامی میدارند.این شبهای ایران، «مدرسه» است؛مدرسهی صبر، مدرسهی شفقت، و مدرسهی درکِ این حقیقت که هیچچیز، هیچچیز نمیتواند پیوندِ میانِ جانهای بیقرار را از هم بگسلد.ما در این شبهاست، که «روزهِ سکوت در برابر ظلم» را میشکنیم و «ندای همبستگی» سر میدهیم.شبهای عید، شبهای ایستادگی در میدانهای بهاری که شهرها به جشن مینشینند، مردمی با چهرههای خسته و دلی پرمهر کنار هم جمع می شوند.جوانانی که مال و جانشان در راه میهن می دهند، حالا مادرانشان در این میدانها می نشیتند و با چشمانی پرمهر به جمعیت مینگرند؛ حضورشان باعث رعب و وحشت دشمنان این مرز و بوم است.و بدانید که:حتی در تاریکترین ساعات، اگر در کنار هم باشیم، سپیدهدم، نه تنها یک اتفاقِ تقویمی، که یک «تحققِ ارادی» خواهد بود.میدان های شهرها، خانهی عشق به میهن است.و میهن، تنها با دلهای بیدار ساخته میشود.
10:14 - 9 فروردین 1405