ارتش نامرئی خداوند
✍️حسین سلطان محمدیآیه شریفه «إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ» نه تنها یک وعده الهی، بلکه حقیقتی ژرف و لایتغیر در سپهر هستی است؛ بذری که در زمین جانهای مؤمن کاشته میشود و به درختی تناور بدل میگردد که میوهی نصرت الهی و ثبات قدم را به ثمر مینشاند. این آیه، ندایی از عالم غیب است که در گوش جانهای بیدار طنینانداز شده و آنان را به قیام در برابر ظلمت و ایستادگی در برابر استکبار فرا میخواند.استکبار جهانی، چونان اژدهایی هفتسر، با دندانهای تیز تحریم، پنجههای خونین جنگهای نیابتی، و زبان چرب رسانه، در پی بلعیدن هویت، فرهنگ و استقلال ملتهاست. اما آنان غافلند از اینکه نیروهای خداوند، فراتر از محاسبات مادی و لشکرکشیهای زمینی است. یاری دین خدا، به معنای برکشیدن پرچم حقیقت در برابر تمامیت دروغ، زنده نگه داشتن شعلهی عدالت در دل تاریکی ستم، و پاسداری از کرامت انسانی در هنگامه تحقیر است.وقتی ملتی، چونان ملت سرافراز ایران، در برابر هیمنهی استکبار قد علم میکند، نه با اتکا به سلاحهای فانی، که با سلاح ایمان، وحدت و ارادهای پولادین، در واقع «خدا را یاری» میکند. این همان ارتش نامرئی است که در آیه به آن اشاره شده؛ لشکریانی که خداوند از عالم غیب برایشان فرود میآورد، نه با زره و شمشیر، بلکه با «ثبات قدم»؛ صلابتی که در برابر هیچ طوفانی فرو نمیریزد. مقاومت مردم ایران، داستان مقاومت در برابر شیاطین عصر است؛ داستانی که نشان میدهد چگونه ارادهی الهی، در پشت نقاب ارادهی مردمی، میتواند بنای استکبار را فرو ریزد.
ثبات قدم»، تنها توقف در یک نقطه نیست، بلکه حرکتی رو به جلوست؛ حرکتی با صلابت کوه، استقامت دریا و پویایی رود. مقاومت مردم ایران، چکیدهی همین «ثبات قدم» است. آنان در برابر سیل بنیانکن تحریمها، نه تنها فرو نریختند، که با ابتکار، خلاقیت و خودکفایی، چونان سدی پولادین، امواج خروشان را مهار کرده و حتی از دل طوفان، فرصتها آفریدند.این ثبات، نه از جنس لجاجت، که از جنس درک عمیق فلسفهی خلقت و جایگاه انسان در برابر خالق است. انسان مؤمن، چونان درختی است که ریشههایش در عمق ایمان فرو رفته و شاخههایش به سوی افقهای نورانی مقاومت برافراشته شده است. طوفانها و تندبادها، تنها برگهای خشکیدهی او را میریزند و او را برای فصل شکوفایی آمادهتر میسازند.در دنیای پرآشوب امروز، که اژدهای استکبار با مکرهای هزار رنگ، ملتها را به تسلیم میخواند، مقاومت مردم ایران، چونان فانوسی دریایی، راه را بر گمگشتگان نشان میدهد. این مقاومت، گواهی است بر اینکه وعدهی الهی، حقیقتی دستنیافتنی نیست، بلکه پاداشی است برای آنان که دل به دریا زده و در مسیر یاری دین خدا، گام در رکاب «ثبات قدم» نهادهاند. این حماسه، فریادی است از اعماق تاریخ به سوی آینده؛ فریادی که سر میدهد: «ما تسلیم نخواهیم شد، زیرا یاریکنندهی خداییم و اوست که قدمهایمان را استوار میدارد.»این مقاومت، نه تنها برای ایران، بلکه برای تمام آزادیخواهان جهان، الهامبخش نبرد با ظلمت و چراغ راهی برای رسیدن به فردایی روشن است؛ فردایی که در آن، تنها عدالت و حقیقت، حاکم خواهد بود.
07:40 - 2 فروردین 1405
3 واکنش
53٫5k بازدید
