روزه ی شهادت

✍️مینو سلیمی زندگی این روزهای ما چقدر شبیه فیلم «پهلوانان هرگز نمی‌میرند» شده..هر صبح که با صدای زنگِ گوشی بلند می شویم سحری ما می شود خبر شهادت عزیزی...وما تا افطار می سوزیم و از درد و اندوه در خود می پیچیم وهی پشت سر هم، غصه می خوریم؛ اما نمی دانم چرا هنوز روزه ایم...؟این خون ها اما سکوت را می شکنند؛ روزه را نه، و در تاریخ افتخارات جاری می شوند...طوفان بپا می کنند و دنیا را از جهالت و ظلم به کشتی امنِ امام زمان (عجل)می رسانند...وجهان را درحیرت و حسرت فرو می برند...این خون ها فدایِ خاک سرزمینِ فرشته ها می شوند...این خون ها روی تمام خطاهای انسانی خط بطلان می کشند...
05:26 - 29 اسفند 1404
جامعه
حماسه و مقاومت
روایت‌های مردمی

2 واکنش
42٫5k بازدید