هفت روز است که پیشوند اسمت شده است شهید...

✍️فاطمه کاظمیامروز می‌شود هفت روز که نیستی...من که نبودت را باور نمی‌کنم.نمی‌خواهم باور کنم که یتیم شدیم.توی خیابان، صفحات مجازی هر جا را نگاه می‌کنم عکس توست. و من مدام گلوله بغضم را محکم قورت می‌دهم. گاهی هم بغضم تا حد خفگی در گلولم گیر می‌کند و اشک می‌شود :) هفت روز است که پیشوند اسمت شده است شهید... هفت روز است که رهبر نداریم. نه تنها ما ایرانی ها بلکه هر آزاده ای در جهان که دوستت داشت رهبر ندارد. ما مانده ایم و وحشت دنیای بعد سید علی... با دیدن خنده هایت می‌گرییم، با اشک هایت می‌میریم، با شنیدن حرف هایت حسرت می‌خوریم که چرا نداریمت تا برایمان پدری کنی. من، منتظرم بیایی و پیام تصویری بدهی. بگویی، مردم ما پیروزیم، غصه نخورید. بگویی، دمتان گرم میدان را خالی نکردید. بگویی، خدا با ماست و دشمنمان به زودی نابود خواهد شد.راستش این روز ها تمام امیدمان به خدایی است که زنده است، ما را می‌بیند، دلداری‌مان می‌دهد، به خدایی که مطمئنم دوستمان دارد وگرنه چگونه زنده می‌ماندیم بعد شما...آه چقدر عاشق حسین بودی و حسین وار زندگی کردی و آخر حسین وار هم شهید شدی...من نمیدانم چه بر سرت آورده اند یزیدیان زمان، ولی می‌گویند روزه بودی و تو را تشنه شهید کردند. می‌گویند همراه خانواده ات تو را بی هوا زدند. آنقدر مهربان بودی که طاقت نداشتی زیر سقف باشی و مردم مقابلت زیر باران بایستند. چه رسد به اینکه مردم در پناه نباشند و خودت بروی در پناهگاه. ولی عزیز جانم می‌گویند تورا توانسته اند از نشانه ها بشناسند. بمیرم برای حسینی که هرچه داشت در راه خدا داد و حتی خواهرش هم او را نشناخت. نه انگشتری، نه پیرهن کهنه ای، نه سری ...
این حرف ها را با تو می‌گویم تا قلبم از جایش کنده نشود، آخر خیلی دل تنگ توست و بی‌قراری می‌کند. وگرنه آقاجان ما این روزها مدام اشک هایمان را با گوشه آستین پاک می‌کنیم و وسط میدانیم. این شب ها برایمان شب های قدر انقلاب اسلامی است. هیچ‌گاه از حافظه تاریخ پاک نخواهد شد که با دلی خون، خون‌خواه توایم و انتقامت را می‌گیریم.این اتحاد ماست که سوخت موشک هایمان است. و حالا چه جای نشستن و زانوی غم بغل گرفتن است؟ وقتش که برسد می‌نشینیم یک دل سیر از دوست داشتنت برای هم می‌گوییم و اشک می‌ریزیم. نه اصلا منتظریم نفس تازه کنی و با رفقای شهیدت برگردی :)غم نبودنت خیلی برای ما بزرگ است. ولی شما آدمی بودید که همیشه سرشار از امید بودید برایمان. همیشه به توانمندی هایمان ایمان داشتید. شاید راز از پای نیوفتادن‌مان همین است؛ فرمانده ای که نفس به نفسش را خرج این انقلاب و خدا کرد و همیشه امید را به جامعه تزریق می‌کرد، ثمره‌اش حضور امروز ماست. وگرنه من می‌دانم زور ما به غمت نمی‌رسید و زمین گیرمان می‌کرد.امروز که جسمتان از پیشمان رفته دست شما بازتر است.آقا جان در کنار سیدالشهدا دعایمان کنید که نصرت و پیروزی نصیبمان شود :)
23:19 - 17 اسفند 1404
امام و رهبری
اندیشه
روایت‌های مردمی

2 واکنش
40٫4k بازدید