از «اجتماعات پولی» تا «پوزهای جهادی»!
طنز: در دنیای فانتزی و تخیلی رسانههای آنورِ آبی، آنها با چنان جدیتی از «توزیع شبانهی تراول» در اجتماعات مردمی حرف میزنند که آدم وسوسه میشود با یک گونیِ بزرگ در راهپیمایی شرکت کند؛ بلکه فرجی شود و بارِ خود را ببندد! اما وقتی پا به میدان میگذاری، میبینی اونی که میگفت «شبها پول پخش میکنند»، یا آدرس را از «ویز» اشتباه گرفته بود یا بنده خدا دچار توهماتِ اقتصادیِ حاد شده بود.چون واقعیتِ میدانی، نه تنها بوی پولِ مفت نمیدهد، بلکه دقیقا عکس است.
ماجرا از آنجا شروع میشود که با تصورِ آن شایعاتِ قشنگ، بادی به غبغب میاندازی و وارد جمعیت میشوی. اما هنوز اولین شعار را نداده، با پدیدهای روبرو میشوی که در هیچ کجای دنیا تعریف نشده: «کارتخوانها». یکی ایستاده برای «کمک به بازسازی فلان مسجد»؛ تا میآیی با یک «انشاءالله درست میشود» لایی بکشی، دومی با کاورِ «کمک به هیئت و نذریِ دهه بعد» مثلِ مدافعانِ خطِ مقدم، راه را بر تو میبندد. هنوز کارت را به جیبِ بغل منتقل نکردهای که برادری با نگاهی نافذ که تا عمقِ حسابِ کوتاهمدتت را میبیند، میگوید: «داداش! برای پیروزی رزمندگان حزبالله، هر چه در توان داری کارت بکش...» و اینجاست که میبینی پوزِ سوم، مثلِ یک تکتیراندازِ دیجیتال، موجودیِ حسابِ تو را هدف گرفته است!این تراژدیِ خندهدار وقتی به اوج میرسد که میبینی تنوع گزینهها از منویِ کافههای گرانقیمتِ شمیران هم بیشتر است. هر طرف که میچرخی، یک دستگاه پوز با لبخندی ملیح منتظر است تا حساب تو را «سبکبال» کند: «کمک به جنگزدهها»، «خیراتِ نان»، «جهیزیه محرومین»، «کمیته امداد»، «آزادی زندانیان» و احتمالا به زودی «کمک به هزینه استهلاکِ کفشِ راهپیمایان!». جالب اینجاست که اینجا «نه» گفتن، سختتر از گذشتن از میدونِ مینه! رودربایستیِ انقلابی و غیرتِ ایمانی طوری دست به دست هم میدهند که تو ناخودآگاه کارت میکشی و بعد با لبخندی ملیح، پیامکِ کسرِ وجه را مثلِ مدالِ افتخار تماشا میکنی.گاهی آدم با خودش فکر میکند: «ای کاش حداقل یکی از این دستگاههای پوز، یک گزینه اشتباهی به اسم "واریز به حسابِ مشتری" هم داشت!» اما خیر؛ اینجا جاده یکطرفه است.
این همان «دفاع مقدسِ جیبی» است که در آن، تیر و ترکشها به صورتِ «تراکنش موفق» به قلبِ موجودیِ بانک اصابت میکنند. تا به حال بالای ده میلیون تومان از من «کمکِ اجباریِ اختیاری» جمع کردهاند و حالا هر کسی را در خیابان میبینم که دستش در جیبش است، ناخودآگاه گارد میگیرم که نکند همین الان یک دستگاه پوزِ بیسیم بیرون بیاورد!راستش را بخواهید، آن رسانهها یا افراد ساده لوحی که میگفتند «مردم برای پول میآیند»، راست میگفتند؛ منتها فعلِ جمله را اشتباه صرف کرده بودند! مردم میآیند که پول «بدهند»، نه اینکه «بگیرند». این است قدرتِ نظامی که به جای دلارهای نفتی، به قطرهقطرهیِ تراکنشهای مردمی تکیه کرده که کارتِ بانکیشان زیر فشارِ پوزها ذوب شده، اما ارادهشان آخ نگفته است. اونی که فکر میکرد ما با «ساندیس» شارژ میشویم، لابد ندیده که ما چطور با «پیامکِ برداشتِ حساب»، حماسهآفرینی میکنیم! این حضور، یک حقیقتِ بزرگ دارد: در این جبهه، همه آمدهاند تا «بدهند» و بروند، و این دقیقا همان فرمولی است که تمامِ محاسباتِ مادیِ دنیا را ضربدرِ صفر کرده است.#شایعه_دلاری_واقعیت_ریالی#ماراتنِ_کارتخوانها#ساندیسِ_پولی_تراولِ_خیالی#جیبتکانیِ_حماسی#تراکنش_در_خط_مقدم#شکارچیان_موجودی#جیبتکانی_انقلابی#آدرس_غلط#تراکنش_به_وقت_ایثار#کمک_به_حزبالله#موکب_کارتخواندار#خیرین_خودجوش#سفره_کرامت#جهاد_مالی#واقعیت_میدانی#کارت_بکش_ثواب_ببر#ده_تومن_ماندگار_شد#ایران_همیشه_بخشنده#آدرس_غلط#پوز_در_کمین#ایران_همدل#امامزادگان#ایران_عزیز#بقاع_متبرکه#سازمان_اوقاف#انقلاب_اسلامی#مرگ_بر_آمریکا#مرگ_بر_اسرائیل #رضا_معممی_مقدم#سنت_حسنه_وقف
15:03 - 4 اردیبهشت 1405
