مثلث «زن، ایمان و امنیت»
در ادبیات سیاسی و اجتماعی معاصر، واژهی «امنیت» غالباً با مفاهیمی چون مرز، سلاح، بازدارندگی نظامی و تجهیزات سختافزاری گره خورده است. اما اگر لایههای عمیقتر ثبات یک کشور را واکاوی کنیم، به حقیقتی انکارناپذیر میرسیم: امنیت پیش از آنکه امری «سخت» باشد، پدیدهای «نرم» و ریشهدار در لایههای فرهنگی و خانوادگی است. در مرکز این دایره، نقش «زن» به عنوان پیونددهنده دو عنصر بنیادین «ایمان» و «امنیت»، نقشی بیبدیل و راهبردی است.
در ادبیات سیاسی و اجتماعی معاصر، واژهی «امنیت» غالباً با مفاهیمی چون مرز، سلاح، بازدارندگی نظامی و تجهیزات سختافزاری گره خورده است. اما اگر لایههای عمیقتر ثبات یک کشور را واکاوی کنیم، به حقیقتی انکارناپذیر میرسیم: امنیت پیش از آنکه امری «سخت» باشد، پدیدهای «نرم» و ریشهدار در لایههای فرهنگی و خانوادگی است. در مرکز این دایره، نقش «زن» به عنوان پیونددهنده دو عنصر بنیادین «ایمان» و «امنیت»، نقشی بیبدیل و راهبردی است.امنیت در نخستین لایه خود به معنای سکینه و آرامش است. خانه، به عنوان کوچکترین و حیاتیترین واحد اجتماع، زمانی منبع امنیت میشود که زنی در آن حضور داشته باشد. زن، معمارِ اتمسفرِ روانی جامعه است. اوست که با مدیریت عاطفی خود، اضطرابهای ناشی از تلاطمهای سیاسی و اقتصادی را مهار کرده و خانه را به پناهگاهی امن بدل میسازد. جامعهای که در آن خانهها ناامن و متزلزل باشند، حتی با پیشرفتهترین تسلیحات نیز رنگِ امنیتِ پایدار را نخواهد دید. از این منظر، زن نه تنها بهرهبردار امنیت، بلکه تولیدکننده اصلی آن است.اما چه چیزی به زن این قدرت را میدهد تا در برابر طوفان حوادث بایستد؟ پاسخ در عنصر «ایمان» نهفته است. ایمان برای زن، صرفاً یک باور شخصی نیست؛ بلکه یک «نیروی محرکه» است. زنی که قلبش به نور ایمان روشن است، در مواجهه با سختیها دچار فروپاشی نمیشود. او با تکیه بر توکل، صبوری و بصیرت را به اطرافیانش تزریق میکند. ایمان، به کنشگریِ زن جهت میدهد و او را از انفعال خارج میسازد.
زنِ باایمان، بنبستها را میشکند و با تربیت نسلی شجاع و مسئولیتپذیر، زیربنای انسانیِ امنیت ملی را پیریزی میکند.زنان ما ثابت کردهاند که وارثان حقیقیِ قلههای شکوه تاریخاند. در شرایطی که جبههی کفر و استکبار، امنیت و ایمان ما را نشانه رفته است، زنان ایرانی با الگوبرداری از بزرگزنان صدر اسلام، میدانداری میکنند:۱. خدیجههای زمان: همانگونه که حضرت خدیجه (س) با ایثار مال و اعتبار خود، تکیهگاه پیامبر در سختترین روزهای شعبابیطالب بود، امروز شیرزنانی را میبینیم که در میانهی تحریمها و فشارهای اقتصادی نبرد رمضان، با قناعت، انفاق و پشتیبانیِ مالی و بذل طلا برای حمایت از رزمندگان، اجازه نمی دهند معیشت و روحیهی جامعه آسیب ببیند.۲.پیروان راستین حضرت فاطمه: حضرت زهرا (س) محور ولایتپذیری و دفاع از حق بود. مصداق امروزین ایشان، مادران و همسرانی هستند که با تقدیم جگرگوشههای خود در مسیر دفاع از حریم ولایت و میهن، استواری خانه و خانواده را حفظ کردهاند. آنها در سنگرِ «تربیت»، مدافعان غیوری را برای فردای ایران ساختهاند که لانچرهای اقتدار را با ذکر یازهرا (س) فعال میکنند.۳. زینبهای زمان: حضرت زینب (س) روایتگرِ جانفشانی فرزندان و حقیقت در تندبادِ حوادث بود. امروز زنان بصیر ما با «جهاد تبیین»، زینبگونه در فضای رسانهای و اجتماعی میایستند. آنها با صبر بر شهادت همسران و برادران و به میدان اوردن فرزندان خردسال، روایت درست را خلق میکنند . زنانی که با صبرِ جمیل، شهادتِ عزیزانشان را به پلی برای بیداری جامعه تبدیل میکنند، همان زینبِ زمانه است که کاخ پوشالیِ استکبار را با رفتارش و کلامش میلرزاند.
00:29 - 25 فروردین 1405