بازار و محرم؛ دو میراث درهمتنیده آذربایجان
محرم در آذربایجان تنها روایت اشک و سوگ نیست؛ روایت همبستگی، اعتماد و مشارکت مردمی نیز هست. و بازار، یکی از مهمترین راویان این روایت تاریخی است؛ نهادی که اگرچه کمتر در قاب رسانهها دیده میشود، اما سهمی بزرگ در تداوم فرهنگ عاشورایی این سرزمین داشته و همچنان دارد.
بازار تبریز آنلاین - موسی کاظمزاده : هر سال با فرارسیدن ماه محرم، نگاهها بیش از هر چیز به دستههای عزاداری، آیینهای سنتی و جلوههای سوگواری حسینی در شهرها و روستاهای آذربایجان معطوف میشود. از طشتگذاری گرفته تا شاهحسینگویان و دستههای منظم عزاداری، همگی بخشی از هویت مذهبی و فرهنگی این خطه را به نمایش میگذارند. با این حال، در میان انبوه گزارشها و تصاویر منتشرشده، یک واقعیت مهم کمتر مورد توجه قرار میگیرد؛ نقشی که بازارهای تاریخی آذربایجان در حفظ، تداوم و انتقال فرهنگ عاشورایی ایفا کردهاند.بازار در فرهنگ آذربایجان صرفاً مکانی برای خرید و فروش کالا نبوده است. این نهاد ریشهدار اجتماعی در طول تاریخ، کارکردهایی فراتر از اقتصاد داشته و به عنوان یکی از مهمترین کانونهای تعاملات اجتماعی، همبستگی مردمی و فعالیتهای فرهنگی و مذهبی شناخته شده است. از همین رو، پیوند بازار و محرم را نمیتوان صرفاً در قالب حمایت مالی از هیئتها یا تعطیلی حجرهها در روزهای سوگواری تحلیل کرد؛ بلکه باید آن را به عنوان بخشی از سرمایه اجتماعی و حافظه تاریخی جامعه آذربایجان مورد مطالعه قرار داد.
در گذشته، بسیاری از هیئتهای مذهبی و دستههای عزاداری در دل بازارها شکل میگرفتند. کسبه و اصناف، نه تنها در تأمین هزینههای مراسم مشارکت میکردند، بلکه در سازماندهی، مدیریت و حفظ سنتهای عزاداری نیز نقش محوری داشتند. این مشارکت، فراتر از یک اقدام مذهبی، نوعی مسئولیت اجتماعی تلقی میشد که نسل به نسل منتقل میشد و به بخشی از هویت صنفی بازاریان تبدیل شده بود.بازارهای تاریخی تبریز، اردبیل، مراغه، خوی و دیگر شهرهای آذربایجان، در طول دههها و حتی سدهها، بستری برای شکلگیری شبکهای از اعتماد، همدلی و همکاری اجتماعی بودهاند. همین سرمایه اجتماعی در ایام محرم به شکلی آشکارتر خود را نشان میدهد. هنگامی که بازاریان به صورت داوطلبانه در برگزاری مراسم مشارکت میکنند، در حقیقت نوعی فرهنگ مشارکت عمومی را بازتولید میکنند؛ فرهنگی که امروزه بیش از هر زمان دیگری به آن نیازمندیم.نکته قابل تأمل آن است که بسیاری از پژوهشها و گزارشهای رسانهای، آیینهای محرم را تنها از منظر مذهبی بررسی میکنند، در حالی که این آیینها دارای ابعاد اجتماعی، فرهنگی و حتی اقتصادی نیز هستند. بازار در این میان نقشی بیبدیل ایفا میکند؛ زیرا حلقه اتصال میان سنت و جامعه معاصر است. بسیاری از ارزشهایی که در فرهنگ عاشورا مورد تأکید قرار میگیرند، از جمله ایثار، مسئولیتپذیری، همدلی و کمک به نیازمندان، در بستر روابط اجتماعی بازار فرصت ظهور و تداوم پیدا میکنند.
با این حال، تحولات سالهای اخیر پرسشهای تازهای را پیش روی ما قرار داده است. گسترش مراکز تجاری مدرن، تغییر سبک زندگی، توسعه تجارت الکترونیک و کاهش نقش سنتی بازارها، موجب شده بخشی از کارکردهای تاریخی این نهاد اجتماعی نیز دستخوش تغییر شود. اگر بازارهای سنتی روزگاری مهمترین مرکز تعاملات اجتماعی بودند، امروز بخشی از این نقش به فضاهای جدید منتقل شده است.این تحول، ضرورت توجه بیشتر به میراث فرهنگی و اجتماعی بازارهای تاریخی را دوچندان میکند. پرسش اینجاست که آیا با کمرنگ شدن جایگاه سنتی بازار، بخشی از آیینها و سنتهایی که در این فضاها شکل گرفتهاند نیز در معرض فراموشی قرار خواهند گرفت؟ آیا نسلهای آینده همان پیوند عمیق میان فعالیت اقتصادی، مسئولیت اجتماعی و فرهنگ عاشورایی را تجربه خواهند کرد که نسلهای گذشته تجربه کردهاند؟پاسخ به این پرسشها نیازمند نگاهی فراتر از مناسبتهای تقویمی است. محرم تنها فرصتی برای سوگواری نیست؛ بلکه مجالی برای بازخوانی سرمایههای فرهنگی و اجتماعی جامعه نیز به شمار میرود. بازارهای آذربایجان در طول تاریخ نشان دادهاند که میتوانند فراتر از کارکرد اقتصادی خود، نقش مؤثری در حفظ هویت فرهنگی و انسجام اجتماعی ایفا کنند.
18:47 - 1 تیر 1405