بعد از جنگ جهانی دوم آمریکا مازاد ثروت انبوهی پیدا کرد و سیاست اقتصادی مصرف کننده گی را برای پیشبرد اهداف اقتصادی خود (مصرف بیشتر، پول بیشتر در جیب سهامداران شرکت ها) پیش گرفت. نسل آن دوره که به "بیبی بومرز" معروف هستند، رفاه مصرف گرایانه تکرار نشدنی را تجربه کردند. فیلم هایی که از سبک زندگی آن نسل …Show more
جای همبازی را با اسباببازی پر نکنید!
یک کمد پر از اسباببازی، در اتاقی که در و دیوارش با کاغذدیواری و اکسسوری چوبی تزیین شده، اما هیچکس در این کمد را باز نمیکند! خانه پر از صداست. اما صدای نفسکشیدن بزرگسالانه یک کودک! یک تکفرزند که حق بازی دلچسب از او گرفته شده است.
گروه زندگی: بسیاری از والدین تکفرزندی فکر میکنند اگر برای بچهها اسباببازی تهیه کنند و آنها را غرق در امکانات رفاهی بنمایند مسئولیت والدگری را بهخوبی پیش برده و جای خالی همبازی را برای فرزندشان پر کردهاند. اما تحقیقاتی که بهتازگی صورتگرفته نشان میدهد بچههای تکفرزند نهتنها رغبتی به اسباببازی انبوه خود ندارند بلکه حتی نظریات روانشناسی تأیید میکند که داشتن اسباببازی بیشتر، رشد بیشتری را رقم نخواهد زد.
فرزند کمتر، اسباب بازی بیشتر؟!
«پیمایش آمارفکت نشان میدهد که تک فرزندان بیشتر از بقیه کودکان اسباببازی دارند و حدود ۶۰ درصد کودکان با نصف یا کمتر از نصف اسباببازیهایشان بازی میکنند و تنها حدود ۱۵ درصد سراغ همه اسباببازیها میروند. طبق بررسیهای پژوهش دانشگاه ایالتی میشیگان کودکانی که اسباببازی انبوه ندارند، تمرکز بیشتری نشان میدهند، تخیلشان فعالتر است و مهارتهای اجتماعی و حل مسئله در آنها سریعتر رشد میکند.در واقع محدود بودن انتخابها باعث عمق گرفتن تجربه بازی میشود و کودک زمان بیشتری با یک وسیله درگیر میماند و انبوه اسباببازی به فرایند رشد کودکان کمک نمیکند.»
اسباب بازی بیجان و خلاقیت!
بر اساس تحقیق دیگری کودکانی که اسباببازیهای بیشماری دارند پریشانتر هستند و از بازی لذت نمیبرند. این تحقیق توسط محققان دانشگاه Toledo در اوهایو Ohio در ایالات متحده آمریکا با مشارکت ۳۶ کودک نوپا صورت گرفت. در این تحقیق به مدت نیم ساعت تا یک ساعت کودکان با چهار و یا شانزده اسباببازی در اتاق بازی کردند.آنان دریافتند وقتی نوباوهها با اسباببازیهای کمتری بازی میکردند بسیار خلاقتر بودند. همچنین با افزایش دو برابری زمان بازی، استفاده از هر اسباببازی نیز افزایش یافت.
یاد تیله بازی به خیر!
اگر به گذشته برگردیم و شرایط بچهها را در نظر بگیریم، کودکان در قدیم با یک توپ چندلایه دهها بازی راه میانداختند و چند تا تیله بس بود تا بتوانند ساعتها مشغول باشند. دلیلش هم حضور همبازی در کوچه و داخل خانه بود. تیلهها حتی بخشی از دارایی ارزشمند بچهها به شمار میآمدند که تا بزرگسالی با خودشان نگه میداشتند. دختربچهها هم عروسک پارچهای یا پولیشی داشتند که ساده بود اما کار بازی نقشها را بهخوبی راه میانداخت و خیلی از مفاهیم در همین بازی ردوبدل میشد.
انگیزه بازی کجا رفته؟!
زهرا عطاریها، درمانگر تخصصی کودک و خانواده، دکتری روانشناسی تربیتی از دانشگاه تهران در همین خصوص میگوید: «والدین تکفرزندی گاهی تصور میکنند با فراهمکردن اسباببازی میتوانند جای همبازی را پر کنند اما باید توجه کنیم اسباببازی بهتنهایی باعث رشد بچهها نمیشود بلکه کیفیت بازی و حضور عامل انسانی برای انگیزه دادن به کودک و بازی عمیق او بسیار اهمیت دارد.» این درمانگر متخصص ادامه میدهد: «وقتی بچهها اسباببازی ساده و کمتری دارند، ذهن خلاقتری پیدا میکنند چرا که با همان چندتکه انواع بازی را میسازند و لذت میبرند و از خرابکردن و ساختن دوباره، حس خوبی دارند.» زهرا عطاریها همچنین به ازبینرفتن احساس قدرشناسی در کودکان در صورت داشتن اسباببازی زیاد و ویترین پر از هدیه، اشاره میکند.
جایی برای خنده باز کنید!
همه مامانهای قدیمی صحنه خالهبازی بچهها در حیاط خانه را به یاد میآورند. وقتی روی یک حصیر، پاهای کوچکشان را دراز میکردند و روی یک متکای کوچک دستدوز، عروسکشان را میخواباندند و در قوری و فنجان پلاستیکی یکعالمه مامانبازی میکردند. حالا چهطور؟!دختربچهای که از صبح تا شب با کمد اسباببازیاش تنها مانده و پسربچهای که اندازه یکمشت تیله هم شاد نیست، ارمغانی است که تفکر تکفرزندی برایمان آورده است. جالب است که اگر از همین خانوادهها بپرسید چرا تکفرزند؟! به اوضاع مالی و رسیدگی مطلوب به یک فرزند اشاره میکنند اما چه میشد اگر یک کمد اسباببازی را با یک همبازی عوض میکردیم و به جایش صدای خنده و دعوای بچهها خانه را پر میکرد؟!#اسباب_بازی#فرزند_آوری#بحران_جمعیت
10:44 - 16 آذر 1404