تغییر معادله قدرت آمریکا را عقب راند
روزهای گذشته فضای رسانهای آمریکا و رژیم صهیونیستی شبیه یک تئاتر پرتنش بود. چند روز متوالی، خبرهایی از احتمال حمله مجدد به ایران منتشر میشد؛ در برخی از کشورهای همسایه جنگندههای آمریکایی آماده باش گرفته بودند و برخی تحلیلگران رسانههای معاند و نظامی نویسها از گزینههای نظامی میگفتند و اینطور القا میشد که کاخ سفید به نقطه تصمیم رسیده است. اما مانند چند تجربه قبل، رئیس جمهور تروریست ایالات متحده عقب نشست و مدعی شد کشورهای منطقه از او خواستهاند جنگ نکند و به مذاکره ادامه دهد. حالا سؤال این است: چرا؟رئیس جمهور تروریست ایالات متحده در پست اخیرش تلاش کرد اینطور نشان دهد که تحت خواست دیپلماتیک متحدان منطقهای خود عملیات را به تعویق انداخته حال آنکه واقعیت میدانی چیز دیگری است. نیویورک تایمز که اخیراً دست به انتشار مطالب مهمی از محافل سیاسی و امنیتی آمریکایی زده و در چند وقت اخیر هم حسابی با رئیس جمهور درگیر بوده، در خبری نوشت، فرماندهان ایرانی موفق شدهاند الگوهای پروازی جنگندههای آمریکایی را تحلیل کرده و بر اساس آن شبکه پدافندی خود را تقویت کنند؛ این یعنی ایران از دو جنگ قبلی درس گرفته و حالا دیگر آن کشور آسیبپذیر قبل در حوزه آسمان نیست.
پیام سقوط یک فروند اف-۳۵ و یک اف-۱۵ توسط سامانههای بومی شبکه یکپارچه پدافندی کشور در جنگ چهل روزه، فارغ از شکستن هیمنه ادعایی آمریکاییها اثبات توانمندی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی در قابلیت رهگیری و اخلال در پرواز پیشرفتهترین جنگندههای رادارگریز دنیا بود؛ این مساله یعنی حالا دیگر معادله قدرت در نبرد نظامی تغییر کرده است.آن هم در شرایطی که رئیس جمهور تروریست ایالات متحده در گذشته بارها ادعا کرده بود که قدرت تهاجمی و تدافعی ایران از بین رفته است. اما آن چیزی که در میدان اتفاق افتاد، گزارش اخیر نیویورک تایمز و سایر رسانههای رسمی و غیر رسمی، اثبات کرد که واقعیت عکس این ادعاست. آنچه باعث شد ترامپ و تیمش از حمله جدید منصرف شوند، نه حسن نیت کشورهای منطقه و نه حتی نگرانی آنها از نابودی چاههای نفت و ظرفیت انرژی شان، که بازدارندگی فعال ایران بود؛ دشمن آمریکایی فهمید که جنگندههایش قابلیت شناسایی و هدف قرار گرفتن هستند بنابراین نمیتواند با اطمینان قبلی دستور حمله را صادر کند.از این نکته هم نباید غافل شد که تقویت پدافند بر اساس تحلیل الگوهای پروازی دشمن، یک راهبرد کلاسیک اما هوشمندانه است. نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، با سرمایهگذاری روی سامانههای بومی، اتخاذ راهبرد هوشمندانه حفظ همین تجهیزات در جنگ اخیر، جذب فناوریهای راداری پیشرفته و توسعه شبکه یکپارچه پدافندی، توانستند تهدید هوایی را به یک ریسک متقابل تبدیل کنند؛ جایی که دشمن فهمید دیگر روزهایی که حمله هوایی بدون تلفات را انجام دهد، گذشته است.
در واقع، آنچه رسانههای غربی سعی کردند شکست دیپلماسی ایران یا ضعف نظامی نشان دهند، دقیقاً نقطه قوت تهران قرار گرفت. مانور رسانهای قبل از پست ترامپ در شبکه اجتماعی وی، تلاشی برای پوشاندن این واقعیت بود که گزینه نظامی به بنبست خورده است. از طرفی کشورهای منطقه هم به خوبی میدانند که هرگونه ماجراجویی نظامی جدید، منطقه را به آتش میکشد و امنیت خودشان را هم تهدید میکند. به همین دلیل است که از ترامپ خواستهاند جنگ نکند.در جمع بندی باید گفت عقبنشینی ترامپ کاملا از روی محاسبه دقیق هزینههای دور جدید جنگ با ایران بود. قدرت پایداری و تثبیت توان دفاعی ایران، همان عاملی است که بارها انکار شد اما حالا در عمل خود را نشان داده است. این جنگ اثبات کرد که در معادلات جدید خاورمیانه، حرف اول را دیگر نه پستهای تهدیدآمیز، که واقعیتهای میدانی میزنند و این واقعیتها، برای مستکبرانی که هنوز با محاسبات دهههای قبل پیش میروند، گران تمام خواهد شد.
09:39 - 29 اردیبهشت 1405