حکیمیان: گل‌کوچک بازی می‌کردم اما وزنه‌بردار شدم/ مصدومیت شانس حضور در المپیک مونترال را از من گرفت

حسن حکیمیان، پیش‌کسوت ورزش اصفهان از فعالیت خود در رشته وزنه‌برداری و وضعیت آن در اصفهان سخن گفت.
به گزارش خبرگزاری فارس از اصفهان، وزنه‌برداری از رشته‌هایی محسوب می‌شود که از ابتدای بازی‌های المپیک حضور داشته است و مدال‌های زیادی را به خود اختصاص داده است. در این رشته ورزشکاران با فولاد سرد سر و کار دارند و باید وزنه‌های موجود بر روی هالتر را با قدرت و سرعت کافی بالا سر ببرند و توان و قدرت بدنی کافی و سرعت و دقت زیاد از ملزومات این رشته محسوب می‌شود. وزنه‌برداری در ایران نیز جایگاه ویژه‌ای دارد و به همراه کشتی از مدال‌آورترین رشته‌ها محسوب می‌شود و وزنه‌برداری با 16 مدال پس از کشتی پر‌افتخار‌ترین ورزش ایران در المپیک است؛ محمد نصیری با کسب 5 طلا 1 نقره و 3 برنز پر‌افتخار‌ترین وزنه‌بردار ایران در مسابقات جهانی است. این رشته در اصفهان نیز جایگاه خوبی دارد و جوانان با‌استعداد خوبی در حال فعالیت در این رشته هستند و سال گذشته اولین مدال طلای اصفهان در المپیک در وزنه‌برداری و توسط سهراب مرادی کسب شد؛ از همین رو گپ و گفتی را با حسن حکیمیان داشته‌ایم که در زیر می‌خوانید. فارس: از چه زمانی ورزش را آغاز کردید؟ حکیمیان: ورزش را از 13 سالگی شروع کردم و بیشتر گل کوچک بازی می‌کردم و با دوستان بازی‌هایی مثل هفت‌سنگ بازی می‌کردیم؛ از 14 سالگی به ورزش وزنه‌برداری علاقه‌مند شدم و به ورزشگاه تختی می‌رفتم و از پشت شیشه تمرین ورزشکاران را مشاهده می‌کردم.
فارس: از کی و چگونه وزنه‌برداری را به صورت قهرمانی انتخاب کردید؟ حکیمیان: حسن نصیری از دوستان من بود و با دیدن ورزش کردن ایشان تشویق به حضور در وزنه‌برداری شدم؛ از سال 50 به صورت قهرمانی این رشته را ادامه دادم و در مسابقات قهرمانی کشور شرکت کردم و در اولین مسابقه در کرمانشاه به مقام نایب‌قهرمانی رسیدم و از همین مسابقه سیر پیشرفت من شروع شد و بیشتر از گذشته به وزنه‌برداری علاقه‌مند شدم فارس: مربیان شما چه کسانی بودند؟ حکیمیان: مرحوم رضا استکی در تمام طول ورزش من مربی من بود و زحمات بسیار زیادی برای من کشید و منوچهر برومند نیز در اردو‌های تیم ملی مربی من بود. فارس: مهم‌ترین افتخارات شما در وزنه‌برداری چیست؟ حکیمیان: حدود 2 سال بعد از شروع ورزش قهرمانی در دسته 52 کیلوگرم تمام رکورد‌های ایران را به اسم خودم ثبت کردم و در اولین دوره مسابقات قهرمانی جوانان جهان در فرانسه یک وزن بالاتر وزنه زدم و ششم شدم و اگر در وزن خودم شرکت می‌کردم راحت قهرمان جهان می‌شدم؛ در جام بندر اسکندریه مصر نشان نقره را کسب کردم و 4 ماه پس از انقلاب در مسابقات جهانی در لیبی حضور پیدا کردم و در مجموع بر سکوی دوم ایستادم، چندین دوره قهرمان بزرگسالان ایران بودم و در مسابقات آسیایی سوریه نیز نایب‌قهرمان شدم.
فارس: سابقه حضور در المپیک را دارید؟ حکیمیان: 2 روز مانده به سفر تیم ملی وزنه‌برداری برای حضور در المپیک مونترال و در اردوی تیم ملی از ناحیه دست دچار آسیب‌دیدگی شدم و به همین دلیل شانس حضور در المپیک را از دست دادم فارس: چه زمانی و به چه دلیل ورزش قهرمانی را کنار گذاشتید؟ حکیمیان: در سال 64 و زمانی که می‌خواستم رکورد‌شکنی کنم دچار شکستگی از 3 ناحیه دست شدم و پس از قهرمانی در مسابقات کشوری سال 65 در مسجد‌سلیمان ورزش قهرمانی را کنار گذاشتم. فارس: مشکلات ورزش وزنه‌برداری چیست؟ حکیمیان: وزنه‌برداری ورزشی بسیار پر‌هزینه است و ورزشکار باید هزینه‌های زیادی انجام دهد و مهم‌ترین مسأله در این ورزش تغذیه است و بسیاری از ورزشکاران با مشکل در این خصوص رو به رو هستند؛ اما هنوز هم در برخی شهرستان‌ها مشکل سالن تمرین و تجهیزات لازم از جمله میله و صفحه وجود دارد. فارس: نظر شما در خصوص قهرمانی اخیر ایران در مسابقات جهانی چیست؟ حکیمیان: تیم بسیار خوبی در مسابقات قهرمانی جهان حضور پیدا کرد و سعید علی‌حسینی پس از 8 سال محرومیت در این مسابقات حضور پیدا کرده بود و عملکرد خوبی داشت، بهداد سلیمی نیز در قابت با حریف مستقیم خود کم آورد و سهراب مرادی قهرمان ارزنده اصفهانی تیم ملی اما هیچ رقیبی ندارد و بسیار خوب و پر‌قدرت کار کرد؛ 10 تیم از بهترین‌های دنیا در این دوره حضور نداشتند و با این شرایط ایران قهرمان جهان شد.
فارس: اگر به گذشته بازگردید باز هم وزنه‌برداری را انتخاب می‌کنید؟ حکیمیان: شاید اگر به گذشته بازگردم وزنه‌برداری را انتخاب نکنم و به کشتی یا دو و میدانی بروم؛ وزنه‌برداری رشته‌ای سخت است و ورزشکاران باید از جان خود مایه بگذارند و در زمان پیری با مشکل مواجه می‌شوند فارس: توصیه شما به جوانان چیست؟ حکیمیان: به جوانان توصیه می‌کنم حتماً ورزش کنند و برای رسیدن به سطح قهرمانی هرگز از دارو و مواد نیرو‌زا استفاده نکنند و به صورت طبیعی ورزش کنند و با تلاش به قهرمانی برسند. فارس: بهترین و بدترین خاطرات شما چیست؟ حکیمیان: بد‌ترین خاطره من به شکستگی دستم از 3 ناحیه باز‌می‌گردد که سبب دوری من از ورزش شد و حضور در مسابقات بین‌المللی و کسب افتخار برای کشورم بهترین خاطرات من هستند. فارس: وضعیت وزنه‌برداری اصفهان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ حکیمیان: وضعیت اصفهان در وزنه‌برداری بد نیست اما حدود 5 سال است دچار افت شده‌ایم و در پشتوانه‌سازی ضعیف عمل شده است و جوانانی برای جایگزین شدن در رده بزرگسالان وجود ندارد اما ورزشکارانی خوب و قدرتمندی نیز وجود دارند؛ شهرستان‌هایی چون زرین‌شهر و نجف‌آباد در وزنه‌برداری خوب هستند اما با مشکل تجهیزات مواجه هستند.
فارس: وضعیت پیش‌کسوتان ورزش چکونه است؟ حکیمیان: شناخت خوبی از پیش‌کسوتان وجود ندارد و احترام لازم به آن‌ها گذاشته نمی‌شود و فقط بعضی اوقات از سوی کمیته پیش‌کسوتان برنامه‌های خوبی برگزار می‌شود؛ پیش‌کسوتان تجربیات ارزنده‌ای دارند که می‌تواند به پیشرفت ورزش کشور کمک کند اما به طور خاص فدراسیون وزنه‌برداری از آن‌ها برای سرمربی‌گری تیم ملی استفاده نمی‌کند انتهای پیام/63090/ک20/.
حکیمیان
08:47 - 11 دی 1396

1 بازنشر
69 بازدید



1 پاسخ