عالیییییییی👌👌
عاشقانههای خانم دکتر با فرزند اوتیسمیاش
فرزند من، با آن نگاه ژرف و هوشی که گویی ستارهها در آن نقش بستهاند دنیا را از دریچهای میبیند که من هرگز ندیدهام، و با تمام وجود حس میکنم که او با یک کروموزومِ بیشتر نه یک چالش که موهبتی الهی است.
به گزارش خبرگزاری فارس از اصفهان؛ مادری با همه سختیها و مشکلاتش، شیرینترین حس یک زن است، حسی که جز با تجربه به دنیا آوردن و بزرگ کردن بچه، قابل درک نیست، حسی که تمام احساسات و کارهای مادر را تحتالشعاع قرار میدهد، حسی که تفاوتش بازمانی که هنوز مادر نشده بود، از زمین تا آسمان که هیچ، از انسان مادی زمینی تا آدم آسمانی است.روز تولد بهترین زنان هستی را به نام مادر گذاشتند تا بدانیم و بماند که مادری، بهترین و مهمترین کار دنیا برای زنان است، یعنی به دنیا آوردن یک انسان و تربیت او برای حرکت از خاک به افلاک، در این راه بعضی کارها و تصمیمات مادر، با عقل دنیا دوست و دربند خاک همخوانی ندارد، سقط جنین از ترس فلان بیماری شاید با عقل دنیا دوست بخواند اما به دل مادر که بسیار بالاتر از خاک ایستاده، راهی ندارد.شنیدن قصه مادری از زبان یک متخصص زنان، زایمان و نازایی، آن هم با فراز و نشیب های خاص خود، شنیدن دارد، پس دعوت میکنم به عنوان عیدی این روز بزرگ، گفتوگو ما با خانم زهرا نوری متخصص زنان، زایمان و نازایی و عضو هیئت علمی دانشگاه و البته مادر یک فرزند اوتیسمی را بخوانید.
۱۱ MB
فارس: نظر شما در مورد سقطجنین بر اساس نتایج غربالگری چیست؟نوری: من معتقدم اگر صرفاً بر اساس نتایج غربالگری و به دلیل وجود یک نقص احتمالی، اقدام به سقطجنین کنیم و مسائل متعددی که به تبع آن پیش میآید را در نظر نگیریم، درخواهیم یافت که بسیاری از این جنینهایی که سقط میشوند، ضرورت چندان جدی برای سقط ندارند. اگر این کودکان متولد شوند، لزوماً زندگی را تا حدی ناتوانکننده نمیکنند، زندگی آنها میتواند با کیفیت و معنادار باشد.فارس: پس راهکار جامعه در قبال این موضوع چیست؟نوری: فراتر از این، جامعه ما باید به سمتی حرکت کند که به جای آنکه به فکر این باشیم که اگر کودک ناقصی وجود دارد، او را از بین ببریم، هزینهها را صرف کشتن کودکان ناقص نکند؛ بلکه این هزینهها را صرف نگهداری و حمایت بهینه از آنان کند. اینها نیازهای پنهان جامعه ما هستند که راه حل آن، کشتن کودک نیست. ما نباید از یک کودکی که نقصی دارد، امکان ادامه حیات را سلب کنیم و سپس در دنیا شاهد وجود افرادی مانند نتانیاهو و صدام باشیم! این کودکان، کودکان توانایی هستند که در صورت دریافت کمکهای ممکن، توانمند میشوند و پتانسیلهای کوچکشان بزرگ میشود.
فارس: آیا مواردی از سقطهای غیرضروری را دیدهاید؟نوری: بله، به نظر من در بسیاری از موارد، سقطها بیجهت است. در بسیاری از بررسیهای تشخیصی که البته در این چند سال اخیر نسبت به گذشته کمتر انجام میشود؛ ما مثلاً آمنیوسنتز انجام میدهیم و متعاقب آن، کودک سقط میشود. من خودم موردی داشتم که خانمی ۳۶ ساله بود که دو دختر داشت؛ جواب غربالگری او مشکوک آمده بود. در مرحله اول، در حدود هفته هفدهم بارداری، آمنیوسنتز انجام شد و در همان روز، کودک سقط شد اما بعداً جواب آزمایش آمد که فرزندش کاملاً سالم بوده است حالا سؤال اینجاست که آیا این مادر دیگر میتواند بچهدار بشود یا نه؟ این یک تراژدی است. فارس: آیا با غربالگری مخالفید؟نوری: خیر، مثلاً حدود دو ماه پیش، پیرمردی مبتلا به سندرم داون را دیدم که شاید بالای ۴۰ سال سن داشت و صورتش پر از چین و چروک بود؛ او با مادر پیرش به بیمارستان آمده بودند. البته قصد ندارم بگویم که غربالگری برای سندرم داون نباید باشد، اما اینقدر نباید موضوع را بزرگ کنیم که گویی اگر یک مورد سندرم داون وارد زندگی ما شود، ما نابود شدهایم! چنین نگاهی گزینه درستی نیست، ایشان با خانم پیری که مادرش بود به بیمارستان آمده بودند. من رفتم و از آن خانم پرسیدم: «این آقا چه نسبتی با شما دارد؟» گفت: «پسرم است.» چند خانم دیگر نیز همراه او بودند. سپس من پرسیدم: «آیا از این که او را دارید، ناراحت هستید؟» گفت: «نه، من بسیار خوشحالم. بچههای دیگرم همه رفتهاند و فقط من و او در خانه هستیم. شوهرم هم سالهاست که فوت کرده است».
گفتم: «او شما را اذیت نمیکند؟» پاسخ داد: «نه، در خانه کاری نمیکند و حتی به من کمک هم میکند.» البته که امروز نیز غربالگری انجام میشود، اما شاید آن حالت افراطی دهه گذشته را ندارد. تا حدی هم به این دلیل که تکنیکهای جدیدتری داریم که کمتر به روشهای تهاجمی نیازمند هستند.
فارس: شما خودتان تجربه شخصی در این زمینه دارید؟نوری: بله، من خودم فرزندی دارم با سندرم آسپرگر. سندرم آسپرگر یکی از انواع اوتیسم است انواعی که هوش بالایی دارند. من با چالشهای بسیار زیادی روبهرو بودم، اما از داشتن این فرزند بسیار خوشحالم و با تمام وجود حس میکنم که او موهبتی الهی است، هدیهای از آسمان که برای رشد من و اطرافیانش فرستاده شده است چرا که فرزند من، با آن نگاه ژرف و هوشی که گویی ستارهها در آن نقش بستهاند دنیا را از دریچهای میبیند که من هرگز ندیدهام؛ گاه پر از جزئیاتِ ریز و درشت، گاه پر از سوالهایی که مرزهای عادت را درمینوردد.از طرفی احساس میکنم این کودکان نیازهای بسیار زیادی دارند که اگر برآورده شود، انسانهای بزرگی هستند و خواهند شد؛ ما باید در این زمینه، تلاشهای اجتماعی و آگاهی فردی خود را بیشتر کنیم.
فارس: در مورد کرامت مادر بودن و اساساً روندی که یک زن در مسیر مادر شدن تجربه میکند برایمان توضیح دهید. نوری: این، بدون شک، یکی از نیازهای ذاتی زنی است که مادر میشود. این یک نیاز درونی برای خانمها است و دست خودشان نیست. ما در نظام آفرینش قرار داریم. «الذی خلقنی»؛ کسی ما را در این مسیر قرار داده، هدایتمان میکند و تمام مراحلی که برایمان ایجاد میشود، بر اساس نیازهای خود ما است. او شرایط بسیار سنگین را در موقعیتی که لازم است، برای ما خواستنی و شیرین میکند، خداوند بزرگ میتوانست ما را مثلاً مانند میوه روی درخت بیافریند، اما او از روح خود در وجود ما دمید، به ما کرامت بخشید و هر یک از ما کار و مسیر خاصی داریم. وقتی فردی مادر میشود و به کودکش محبت میکند، در حالی که ممکن است کودکش حتی آن محبت را درک نکند، من در ذهنم خداوند بزرگ را تصور میکنم که چقدر دائماً به ما نعمت میبخشد و ما همیشه میپرسیم «چرا؟». برای فرزندت، بهترین چیزها را میخواهی و بهترین کارها را انجام میدهی، اما در بسیاری از مواقع، کودک نمیپذیرد و فکر میکند راه خودش بهتر است. مادر و پدر بودن، یک نیاز بسیار اساسی برای هر انسانی است و وقتی به هر دلیلی این نیاز برآورده نشود، یک خلأ بزرگ در زندگی ایجاد میشود. مسلماً دستورات خداوند، بهترین راهنمای زندگی برای انسان است. خداوند به این دلیل که ما را بسیار دوست دارد، ما را به صورت انسان آفریده است.
فارس: این احساس را در حین سونوگرافی هم دارید؟ نوری: دقیقاً. من در سونوگرافیهایی که انجام میدهیم مخصوصاً برای جنینهای کوچک در سنین حدود ۱۲ هفتگی یک انسان کامل را میبینم، با اندازهای بسیار کوچک، در محیطی که برای خودش دارد. شناگر کوچک رحم او تنفس میکند، دست و پایش را تکان میدهد و از بند ناف باریکی به دیواره رحم مادر آویزان است. میبینیم که چگونه در آنجا، مانند یک شناگر کوچک در اقیانوس آرام رحم برای خودش در حرکت است. گاهی احساس میکنم شرایطی که خدا برای من فراهم کرده، برای هیچکس دیگر نیاورده است. در آن لحظه که این موجود کوچک را میبینی که چگونه حیات کوچک خود را در خانهای امن سپری میکند و سپس بیمار به سمت من برمیگردد و میپرسد: «خانم دکتر، چه چیزی بخورم تا خوب شود؟ چه چیزی بخورم تا مشکلی پیش نیاید؟ اگر من ناقص باشم، بچهام را نمیخواهم.» آدم فکر میکند، آیا خداوند بزرگ ناقص است؟ او هم انسان را میخواهد و هم مادر مهربان را. من [خودم] ناقص هستم، پس بچه نمیخواهم. آیا اینجا خداوند مهربان است یا مادر؟ بدون شک، این خدای مهربان است که چنین موجود کوچک و زیبایی را از نیستی به وجود میآورد. او حتی قبل از مسأله ناقص یا سالم بودن، این جنین را میخواهد، به او حیات میبخشد و ارزش میدهد. او پیش از ورود این کودک به دنیا، دو عاشق برایش میآفریند: مادر و پدر، که حاضرند تمام سختیهای موجود را با عشق تحمل کنند.
فارس: آیا این عشق را خود مادر برای خودش ایجاد میکند؟ نوری: من واقعاً فکر میکنم اگر مسأله غربالگری که ساخته جامعه به اصطلاح پیشرفته ماست و به شکلی نسنجیده در جامعه تزریق شده نبود، هیچکس اصلاً به این فکر نمیافتاد که اگر کودکش ناقص باشد، او را نابود کند. همچنان که امروز میبینیم در موارد غربالگری، برخی کودکان با مشکل به دنیا میآیند و خانوادهها هزینه میکنند تا آنان را به توانایی بالاتری برسانند. این ایده که «اگر بچهام اشکالی داشته باشد، باید او را بکشم»، نتیجه اشتباهی است که از سر علم ناقص در این زمینه، به اشتباه به جامعه القا شده است. فارس: بهترین سن برای مادری و ترکیب آن با تحصیل را چه میدانید؟ نوری: بهترین سن برای مادری، ۲۰ تا ۲۴ سالگی است. اما امکان ادامه تحصیل در دوران مادری، وقتی که عشق پایه و اساس باشد، فراهم است. وقتی عشق وجود داشته باشد، حتی در سنین یائسگی یا پس از دوران زاد و ولد، فرد میتواند شروع به درس خواندن یا کار کردن کند. اداره کردن کار خانه، مادری و... وقتی که پشتوانه آن محبت باشد، همگی امکانپذیر هستند. شاید ده سال پیش، کسی از بارداری سومش خجالت میکشید، اما امروز این امر توصیه میشود و در عمل، ما که با زایمان سر و کار داریم، میبینیم که این توصیهها بسیار مؤثر بودهاند.
برای عاقل شدن باید مادر شوییعنی وضعیت کنونی جامعه ما با وضعیت پنج سال پیش و ده سال پیش کاملاً متفاوت است. این همراهیهایی که مجلس شورای اسلامی دارد میکند، بسیار تأثیرگذار است. وقتی فردی مادر میشود، اساساً عاقلتر میشود.یک زندگی سعادتمند، همیشه با مدارک تحصیلی بالا امکانپذیر نیست. اینطور نیست که اگر پول بسیار زیادی داشته باشم، حتماً بسیار موفق خواهم بود؛ بلکه حتی گاهی برعکس این قضیه صادق است. دنیای غرب، زشتیهای خود را زیبا جلوه میدهد و متأسفانه ما نتوانستهایم زیباییهای خودمان را به درستی نمایش دهیم. زیباییهای ما، زشت معرفی شدهاند. تصمیم برای باردار شدن باید در زمان مناسب خود گرفته شود. اما توصیه من این است که این تصمیم را به تأخیر نیندازند، وقتی فرد سعی کند خود را زودتر وارد زندگی واقعی کند، بسیاری از مسائل؛ مسأله فرزند، به مادر بسیار بیشتر از پدر تعلق دارد، همچنین ارتباط سنی مادر با فرزند، بسیار مهم است، امروز در تمام رشتهها، فوقتخصص وجود دارد و امکان دسترسی به همه چیز فراهم است.#مادری #خانواده_ایرانی #اوتیسم #روز_مادر
08:22 - 20 آذر 1404