منطق نگارنده این یادداشت این هست که افرادی مثل پدر و مادر صرف نظر از ویژگی های انسانی صرفا چون پدر و مادر و بزرگتر هستند باید در هر صورت بهشون احترام گذاشت. هر کی هم نذاره دستش بشکنه. حتی اگر پدر شما عملا زندگی همه فرزندان خودش رو گروگان توهمات و عقل ناقص خودش کرده بازم دستش بشکنه هر کی تو دهن این پدر بزنه.احمقانه ترین نوع احترام؛ احترام به جایگاه افراد هست نه ویژگی های انسانی اونها. یعنی یک پدر یا مادر اگر دارای بدترین صفات انسانی هم باشه با مستمسکی به نام "حرمت" تمام رفتار ها ونقایص این افراد رو باید ماله کشید و سر تعظیم به جایگاهشون فرو اورد.اتفاقا سیلی ترانه علی دوستی یک تو دهنی بود به نسل خشک مغز پدران و مادرانی که صرفا به خاطر سفید شدن مو و والد بودن پاشون رو بیخ خرخره نسل بعدی میذارند و امکان زندگی رو از اون ها می گیرند و البته تو دهنی بود به امثال شما آقا مهدیان که مشخصا خیلی هم دردتون گرفته.انقدر دردتون گرفته که حتی سکانس پایتخت رو هم درست ندیدید! ندیدید که هیچ کدوم از شخصیت ها برای صحبت های منطقی بهتاش جوابی به جز "ساکت شو زشته" نداشتند. مثل اینکه یادتون رفته حماقت ها و توهم نقی توی این قصه چه بلاهایی که سر این خانواده نیورد!! نقی بهانه است ! نقی نماینده یک نسله که حماقتدو توهمشون نه تنها آتیش به زندگی نسل و نسل های بعدی اشون زده بلکه با سلطه فرهنگی سنگینشون هیچ وقت قصد دست برداشتن از سر بهتاش و بهتاش ها ندارند !
18:11 - 25 فروردین 1404
