شغل نوظهور «داگ واکر» در ایران

قانون پشت درهای پارک؛ وقتی گاز گرفتن سگ «جرم» نیست!در حالی که تقویم‌های جهانی به ۳ اسفند (روز جهانی پیاده‌روی با سگ) رسیده‌اند، خیابان‌های کلان‌شهرهای ایران شاهد پارادوکس عجیبی است؛ از یک سو سگ‌هایی که به عنوان «فرشته‌های نجات» و «همدمان وفادار» ستایش می‌شوند و از سوی دیگر، تبدیل شدن آن‌ها به ابزاری برای سلب آسایش عمومی و ایجاد مشاغل کاذبی که امنیت روانی جامعه را هدف گرفته‌اند. اما مقصر کیست؟ صاحبان حیوانات، خلأهای قانونی یا حقوق‌دانانی که با فرار رو به جلو، واقعیت‌های کف خیابان را نادیده می‌گیرند؟
به گزارش خبرنگار اجتماعی باشگاه خبرنگاران توانا، رابطه انسان و سگ قدمتی به طول تاریخ دارد. از سگ‌های زنده‌یاب که در آوار پلاسکو و زلزله‌های مهیب، چشم امید امدادگران بودند تا سگ‌های راهنما که چشمان بینای نابینایان هستند. اما این تصویر رمانتیک، این روزها در پارک‌های شهری جای خود را به صحنه‌هایی گزنده داده است. ورود نژادهای خطرناک (مانند پیت‌بول یا روتوایلر) بدون قلاده و پوزه‌بند به محوطه بازی کودکان، عملاً حق استفاده از فضای عمومی را از خانواده‌ها سلب کرده است.کاسبی با طعم قلاده؛ شغل جدید دانشجویان!مشاهدات میدانی خبرنگار ما نشان می‌دهد که پدیده «سگ‌گردانی» (Dog Walking) دیگر صرفاً یک تفریح شخصی نیست. با افزایش مشغله صاحبان حیوانات در مناطق مرفه، حالا با لشکری از «سگ‌گردان‌های اجاره‌ای» روبرو هستیم. بسیاری از دانشجویان و جوانان جویای کار، با دریافت مبالغی بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ هزار تومان برای هر ساعت، چندین سگ را همزمان در معابر می‌گردانند. این افراد که اغلب آموزش لازم برای کنترل حیوان در مواقع خطر را ندیده‌اند، ریسک درگیری و حملات احتمالی را دوچندان می‌کنند.دوئل حقوقی بر سر «نظم عمومی»محسن برهانی و برخی دیگر از چهره‌های حقوقی مدعی‌اند چون واژه «سگ‌گردانی» صراحتاً در قانون مجازات نیامده، پس برخورد با آن وجاهت ندارد. اما تحلیل‌گران اجتماعی معتقدند این یک «مغالطه حقوقی» است.ماده ۶۱۸ قانون مجازات: هر کس با هیاهو و جنجال یا حرکات غیرمتعارف موجب اخلال در نظم و آسایش عمومی شود، مستوجب مجازات است.ماده ۶۱۹: مزاحمت برای اطفال و زنان در اماکن عمومی.آیا رها کردن یک سگ ۶۰ کیلویی در مسیر پیاده‌روی سالمندان، مصداق «حرکت غیرمتعارف» و «سلب آسایش» نیست؟
تجربه‌های جهانی؛ از «آزادی مطلق» تا «انضباط آهنین» در قلب غرببرخلاف ادعای برخی چهره‌های فضای مجازی که محدودیت‌های سگ‌گردانی را رفتاری سلیقه‌ای یا مختص ایران می‌دانند، نگاهی به قوانین شهری در کشورهای توسعه‌یافته، حکایت از یک «انضباط سخت‌گیرانه و بدون تعارف» دارد. در واقع، در این کشورها حقِ داشتن حیوان خانگی، هرگز بالاتر از «حقِ آرامش و بهداشت عمومی» قرار نمی‌گیرد.اروپا؛ جریمه‌های سنگین در انتظار خاطیاندر آلمان (برلین) قانون «سگ‌های برلین» (Berliner Hundegesetz) یکی از دقیق‌ترین‌هاست. در این شهر، سگ‌گردانی بدون قلاده در اماکن عمومی جریمه‌ای تا ۵۰۰ یورو دارد. جالب‌تر اینکه برای نژادهای خاص، صاحب سگ باید «گواهی صلاحیت» یا همان گواهینامه رانندگی با سگ داشته باشد تا ثابت کند توانایی کنترل حیوان را دارد.در فرانسه (پاریس) نیز، پایتخت مد جهان با متخلفان شوخی ندارد. رها کردن فضولات سگ در معابر عمومی یا حضور نژادهای خطرناک بدون پوزه‌بند، با جریمه‌های نقدی سنگینی روبروست که بلافاصله توسط پلیس شهری اعمال می‌شود. فرانسوی‌ها معتقدند پیاده‌رو، حریم عمومی است و نباید به بهداشت عابران لطمه‌ای وارد شود.آمریکای شمالی؛ پارک‌های ممنوعه و جریمه‌های دلاریدر آن سوی اقیانوس، در کانادا (تورنتو) ورود سگ‌ها به بسیاری از بخش‌های حساس پارک‌ها، به‌ویژه محوطه بازی کودکان و سواحل حفاظت‌شده، مطلقاً ممنوع است. عبور از این خط قرمزها می‌تواند تا ۱۰۰۰ دلار جریمه روی دست صاحب سگ بگذارد.
پیام واضح قوانین بین‌المللیدر پیشرفته‌ترین شهرهای جهان، «سگ‌گردانی» یک رفتار رها شده نیست؛ بلکه فرآیندی است که با سه ابزار «قلاده الزامی»، «محدودیت مکانی» و «جریمه‌های بازدارنده» مدیریت می‌شود تا امنیت روانی و فیزیکی سایر شهروندان تضمین گردد.
چه باید کرد؟ از «تابو» تا «انضباط شهری»کارشناسان معتقدند راهکار نه در «برخورد قهری صرف» است و نه در «رهاسازی مطلق». سگ‌گردانی در ایران نیازمند یک نظام‌نامه صنفی و شهری است که شامل موارد زیر باشد:۱. ثبت رسمی و میکروچیپ‌گذاری تمامی حیوانات خانگی.۲. تعیین پارک‌های محصور (Dog Parks) برای تخلیه انرژی حیوان.۳. جریمه‌های سنگین و بازدارنده برای ورود حیوان به زمین بازی کودکان.۴. الزام به داشتن گواهی سلامت و واکسیناسیون.صیانت از آرامش روانی شهروندان نباید قربانی دوقطبی‌سازی‌های سیاسی شود. سگ به عنوان موجودی زنده حقوقی دارد، اما حقوق انسان‌ها برای قدم زدن در شهر بدون ترس از «گزش» یا «آلودگی»، بر هر حق دیگری مقدم است. وقت آن رسیده که شورای شهر و قوه قضائیه، به جای سکوت، آیین‌نامه‌ای شفاف تدوین کنند تا خیابان‌های شهر، نه میدان جنگ باشد و نه حیاط خلوتِ بی‌قانونی.
07:48 - 3 اسفند 1404
جامعه
آسیب‌های اجتماعی
باشگاه توانا