شیفتگان خدمت
میراثی را در سالگرد شهادت آیتالله رئیسی و یارانش مرور میکنیم که سیاست را بار دیگر به دیانت پیوند زد؛ اسوهای مدیریتی که نشان داد بالاترین مقام اجرایی نیز میتواند شیفتۀ خدمت باشد، نه تشنۀ قدرت.
سیام اردیبهشت ماه، یادآور پرواز مردانی است که واژه «خدمت» را در عمل معنا کردند. در تاریخ جمهوری اسلامی، گاهی احساس میشد که میان آرمانهای اصیل و ارزشهای انقلاب با ساختار اجرایی و روزمره کشور فاصله افتاده است؛ گویی روح خدمتگزاری، عدالتمحوری و توجه به اقشار محروم، در سایه برخی کشمکشهای سیاسی، تشریفات و نگاههای دور از گفتمان انقلاب اسلامی، کمرنگ شده بود. در چنین فضایی، جامعه تشنه رویکردی بود که دوباره پیکره اجرایی و دیوانسالاری کشور را با روحیه جهادی، ولایت پذیری، صداقت و مردمداری پیوند دهد.
شهید آیتالله رئیسی، نماد بارز و عملی چنین پیوندی بود، او حضور در جایگاه ریاست جمهوری را نه برای کسب قدرت، بلکه به عنوان میدانی برای ادای تکلیف و کار بیوقفه میدید. سادگی در زیست، حضور بیواسطه در میان اقشار مختلف، پرهیز از تشریفات زائد و تمرکز بر گرهگشایی از مشکلات مناطق محروم، از او مدیری ساخته بود که پشت میزهای پایتخت متوقف نمیشد. او در برابر نامهربانیها و بیاخلاقیها تقوا پیشه میکرد تا وحدت و آرامش جامعه حفظ شود و تمام توان خود را با اخلاص و بدون ادعا، صرف پیشبرد پروژههای بر زمین مانده میکرد.
میراث ماندگار او برای جامعه ما، بازگرداندن یکپارچگی میان حرف و عمل در عرصه مدیریت کلان کشور بود. او نشان داد که میتوان بالاترین مقام اجرایی بود، اما همچنان با روحیهای خستگیناپذیر و انتقادپذیر، در دل مسائل واقعی مردم حضور یافت. مشکلات را گردن گرفت و مسولانه در پی حل آنها گام برداشت. سفرهای مستمر استانی و تلاش عملی برای تحقق عدالت اجتماعی، نه تنها بذر امید را در دلها پروراند، بلکه تراز جدیدی از مدیریت را به نمایش گذاشت که در آن، واقعیتهای تلخ با ارادهای تحولخواهانه به نفع مردم تغییر میکنند.
در سالگرد شهادت این خادم خستگیناپذیر و هیات همراهش، بیش از هر زمان دیگری نیازمند مرور این منش و روش هستیم. شهادت ایشان در مسیر خدمترسانی و رضایت قلبی امام شهید از او، مهر تاییدی بر یک عمر مجاهدت صادقانه بود و نشان داد که اگر مسیر مدیریت با خلوص نیت، ایثار و عشق به مردم گره بخورد، محبتی جاودانه در دلها به یادگار میگذارد. راه و رسم «شهدای خدمت»، امروز نه تنها یک خاطره، بلکه یک الگوی روشن، زنده و امیدبخش برای آینده کشور و تمامی خدمتگزاران واقعی جامعه در گام دوم انقلاب اسلامی است.
17:01 - 29 اردیبهشت 1405
