در انتظار غافلگیری؟
از اولین ساعات اجرای آتشبس میان ایران و اسرائیل، بسیاری از تحلیلگران این وقفه در جنگ را موقتی ارزیابی کرده و معتقدند آتش جنگ به زودی شعلهور خواهد شد. فارغ از صحت و سقم این ادعاها و احتمال تعریف شدن آن در چارچوب جنگ روانی، تحرکات اسرائیل در روزهای اخیر و تجربیات قبلی این رژیم، مانع از خوشبینی و نادیده گرفتن این احتمال میشود.
هرچند که فروکش کردن شعلههای جنگ همیشه خوشایند و مغتنم است، اما با وجود چنین احتمالی عاقلانه آن است که در کنار سرخوشی پیروزی و صلح ظاهری، آمادگی خود را نیز حفظ کنیم. وضعیت بین جنگ و صلح همیشه خصومت میان طرفین را به لایههای مخفی منتقل میکند و مهمترین چالش در این مقطع زمانی، تلقی برقراری صلح است که بهتدریج و با عادیسازی امور، زمینه را برای غافلگیری و وارد کردن ضربات مؤثرتر یکی از طرفین آماده خواهد کرد.موضوع از آنجا خطرناکتر میشود که با توجه به سیاست انفعالی فعلی و توقف ضربات ما بر فعالیت و حملات دشمن، عملا این غافلگیری بهصورت یکطرفه امکان وقوع دارد. در نتیجه با یک گام عقبتر باید منتظر ضربه دشمن برای پاسخ دادن به آن باشیم و طبق رویههای موجود، امکان غافلگیر کردن دشمن را نخواهیم داشت! آتشبس، یکی از ابزارهای جنگ است و اسرائیل از جمله رژیمهایی است که سابقه زیادی در استفاده حداکثری از این ابزار دارد. موجودیت رژیم اسرائیل در خلال یکی از همین آتشبسها ایجاد شده و با هر آتشبس دیگری، توسعه سرزمینی پیدا کرده و بخشهای زیادی از سرزمینهای دیگر را ضمیمه خاک خود کرده است.چراکه همیشه آتشبس را محملی برای ضربات پیشدستانه و حملات غافلگیرانه قرار داده و طی چند جنگ با اعراب، ارتشهای عربی را در پایگاههایشان زمینگیر و جنگندههایشان را روی زمین بمباران کرده و موجب شکستشان شده است. البته همین رژیم بیشترین ضرباتی که تاکنون خورده است نیز از محل غافلگیریها بوده و در برابر ضربات پیشبینی نشده تابآوری زیادی نداشته است.
جنگ یوم کیپور که نتایج نسبتا موفقی برای مصر داشت و به استعفای نخستوزیر اسرائیل انجامید، جنگ 33 روزه که با پیروزی حزبالله لبنان به پایان رسید و عملیات طوفانالاقصی در هفتم اکتبر که بیسابقهترین ضربات را به رژیم صهیونیستی وارد کرد، همگی حاصل ضربات پیشدستانه و غافلگیر کردن دشمن اسرائیلی بودند. چنین ضربات دست اولی در طول بیست ماه پس از طوفانالاقصی از سوی جبهه مقاومت تکرار نشد و یا امکان تکرار نداشت، اما بهنظر میرسد امروز نیز وارد کردن ضربات مهلک به رژیم تنها از راه غافلگیری و کنشهای پیشبینی نشده ممکن است. بههرحال تدوام سیاست واکنشی موجود که دلایلش برای ما روشن نیست، مستلزم افزایش سطح هوشیاری و آمادگی صددرصدی است. این امر در میانمدت ممکن است به استهلاک و خستگی قوا و بهتدریج عادیسازی منجر شود که نیازمند بازتعریف دائمی شرایط جنگی و آمادگیها بهویژه در سطح عمومی است؛ چراکه پشتوانه مردمی در این جنگ، نقش تعیینکنندهای برای ما داشته و برای تداوم این نقش، باید آمادگی مردمی را نیز حفظ کرد. از سوی دیگر آتشبس معمولا با هدف تنفس، بازآرایی و تقویت سیستمهای دفاعی و تهاجمی از سوی هریک از طرفین پذیرفته میشود؛ اما کسی در این کارزار خاموش برنده است که امکان بازسازی و کمکرسانی بیشتری داشته باشد. این را نباید از نظر دور داشت که حمایت همهجانبه آمریکا و ناتو از اسرائیل و تقویت سریع سیستمهای آفندی و پدافندی این رژیم، که خود را در ترافیک پروازهای باری و نظامی غرب به مقصد تلآویو نشان میدهد، نیازمند تدبیری همسطح و تمهیدی مقتضی برای مقابله است.#جنگ #آتش_بس #ایران #اسرائیل #وعده_صادق۳ #غافلگیری
09:32 - 11 تیر 1404