همسرت را محاکمه نکن؛ همسفرش باش!
شروع #زندگی_مشترک، فقط آغاز یک رابطه عاطفی نیست؛ آغاز شکلگیری یک خانواده جدید است. دو انسان با دو شخصیت، دو سبک تربیتی و دو خانواده متفاوت، کنار هم قرار میگیرند و باید بهتدریج «ما» را جایگزین «من» کنند.عشق لازم است، اما برای ساختن زندگی کافی نیست. زندگی مشترک به گفتوگو، اعتماد، تنظیم هیجان، حل تعارض، مرزبندی و گذشت نیاز دارد.یکی از خطاهای زوجهای جوان این است که خیلی زود قاضی یکدیگر میشوند؛ برای یک اشتباه پرونده میسازند و گاهی همان خطا را سالها بعد دوباره به رخ هم میکشند.اما همسر، متهم پرونده زندگی تو نیست؛ همسفر توست.زندگی مشترک؛ دادگاه نیستدر رابطه سالم، مسئله باید مقابل زن و شوهر قرار بگیرد، نه زن و شوهر مقابل یکدیگر.به جای اینکه بگوییم: «تو همیشه همینطوری هستی!» بگوییم:«این رفتارت من را ناراحت کرد؛ بیا با هم حلش کنیم.»در جمله اول، شخصیت انسان محاکمه میشود؛ در جمله دوم، رفتار مورد گفتوگو قرار میگیرد.از نگاه روانشناسی خانواده، سرزنش، تحقیر و انتقاد مخرب، امنیت عاطفی را فرسوده میکند. بنابراین باید رفتار را نقد کرد، نه شخصیت را.در آغاز زندگی، یکدیگر را اصلاح نکنیدهیچکس با نسخهای کامل وارد ازدواج نمیشود. زوجهای جوان در ماههای نخست، بیش از آنکه در فکر تغییر یکدیگر باشند، باید در فکر شناخت یکدیگر باشند.تفاوت در عادتها، شیوه خرجکردن، روابط اجتماعی، ابراز محبت و حتی نحوه حل اختلاف، لزوماً نشانه ناسازگاری نیست.همسر شما قرار نیست شبیه شما باشد؛ قرار است در کنار شما رشد کند.خانوادهها؛ حمایت کنید، مدیریت نکنیدپدر و مادر حق دارند نگران فرزندشان باشند؛ اما پس از ازدواج، زوج جوان باید فرصت پیدا کند خانواده مستقل خود را بسازد.انتقال هر اختلاف کوچک به والدین، مقایسه
عروس و داماد، دخالت در مسائل مالی، رفتوآمد و تصمیمهای شخصی، استقلال زوجین را تضعیف میکند.مشورت با خانواده خوب است؛ مدیریت زندگی زوج جوان توسط خانوادهها نه.پدر و مادر عزیز! گاهی بهترین حمایت از فرزند، یک قدم عقبتر ایستادن است؛ نه از سر بیتفاوتی، بلکه از سر اعتماد.زوجین نیز نباید هر اختلافی را به دو خانواده منتقل کنند. در مشکلات جدی، کمک گرفتن از مشاور متخصص بسیار عاقلانهتر از تبدیل یک اختلاف خانوادگی به بحران میان دو خانواده است.عیب همسرت را دیدی؛ آبرویش را حفظ کندر اخلاق و عرفان اسلامی، عیبپوشی از جلوههای اخلاق الهی است. عیبپوشی یعنی خطا را نبینیم؟ نه؛ یعنی خطا را ببینیم، اما شخصیت و آبروی انسان را نابود نکنیم.هر چیزی که لازم نیست دیگران بدانند، لازم نیست گفته شود.البته عیبپوشی به معنای پنهانکردن خشونت، خیانت مستمر یا آسیب جدی نیست؛ در این موارد، اقدام مسئولانه و کمک تخصصی ضروری است.اما بسیاری از اختلافات خانوادگی، فاجعه نیستند؛ سوءتفاهم، خستگی، تفاوت و خطاهای انسانیاند. برای اینها گاهی یک گفتوگوی آرام و گذشت صادقانه کافی است.گذشت؛ فراموشی نیستگذشت یعنی خطا شناخته شود، درباره آن گفتوگو شود، عذرخواهی و اصلاح صورت گیرد و سپس پرونده بسته شود.اگر هر خطای بخشیدهشده، در دعوای بعدی دوباره بهعنوان سلاح استفاده شود، هنوز بخشش واقعی اتفاق نیفتاده است.آدم بزرگ کسی نیست که هرگز خطا نمیکند؛ کسی است که هم شهامت عذرخواهی دارد و هم ظرفیت بخشیدن.چند توصیه به زوجهای جوان۱. در ماههای نخست، یکدیگر را بشناسید، نه اینکه یکدیگر را تغییر دهید.۲. درباره پول، خانوادهها، فرزندآوری و سبک زندگی، صریح و محترمانه گفتوگو کنید.۳. هنگام اختلاف، شخصیت همسر را هدف نگیرید.۴. در حضور
دیگران از هم انتقاد نکنید و رازهای خانه را بیرون نبرید.۵. خانوادهها را داور اختلافات خود نکنید؛ در مشکلات جدی از مشاور متخصص کمک بگیرید.۶. تشکر و عذرخواهی را از زندگی روزمره حذف نکنید. «ممنونم» و «ببخشید» گاهی یک رابطه را نجات میدهد.هر پدر و مادری، آرزوهایی برای فرزندان دارندو آرزو دارند خوشبخت شوند، ازدواج موفقی داشته باشند، روزی لباس عروسی و دامادیشان را ببینند و بعد از آن نیز آرامش و رضایتشان را در زندگی تماشا کنند.هر پدر و مادری دوست دارد فرزندش تغییر کند و بهتر شود؛ اما یک نکته مهم را نباید فراموش کنیم: تغییر واقعی با اجبار، سرزنش و دخالت دائمی اتفاق نمیافتد؛ با محبت، گفتوگو، اعتماد و فرصتدادن شکل میگیرد.من بهعنوان یک پدر، اگر روزی بخواهم به فرزندم توصیهای کنم، میگویم:همسر آیندهات را فقط برای روزهای خوب انتخاب نکن؛ برای روزهای سخت هم انتخاب کن.کسی را دوست داشته باش که وقتی خسته، بیمار، شکستخورده یا خطاکاری، هنوز بتواند کرامت انسانی تو را ببیند.و خودت نیز چنین همسری باش.به پدر و مادرها هم میگویم:فرزندتان را دوست داشته باشید، اما پس از #ازدواج به او اعتماد کنید. گاهی یک دخالت کمتر، یک قضاوت کمتر و یک توصیه کمتر، از دهها توصیه بیشتر برای خوشبختی او مفیدتر است.در عرفان، انسان بالغ کسی نیست که عیب دیگران را بیشتر میبیند؛ کسی است که در رفتار دیگری، فرصتی برای اصلاح خویش پیدا میکند.شاید همسر ما همیشه برای تغییر ما نیامده باشد؛ گاهی آمده است تا صبر، #محبت، #گذشت و مروّت را در ما بیدار کند.پس:همسرت را محاکمه نکن؛ همسفرش باش.زیرا زندگی مشترک مسابقه پیدا کردن مقصر نیست؛ هنر پیدا کردن راهحل است.و در نهایت، زندگی ماندگار را دو انسان
بیعیب نمیسازند؛ دو انسانی میسازند که عیبهای یکدیگر را میبینند، حرمت هم را حفظ میکنند، میبخشند و همچنان کنار هم میمانند.#ازدواج#محبت#گذشت#زندگی_مشترک
19:38 - 23 مرداد 1405