به یاد آنان که رفتند تا اسلام بماند
چند دهه قبل بود که هنگام بامدادان، دلدادگان عاشورایی -آن غواصان هفت بحر عشق- دلهای دریاییشان را به آبهای خروشان زدند و رفتند تا در آزمون عاشقی، همدوش با سرفرازان همیشه زندهی تاریخ، به مقتدای شهیدان شاهد، اقتداء کنند و تجسّم مظلومیّت جاری رزمندگان اسلام در کربلای چهار، این چهارمین مجلّد از کتاب شرح حماسه ایمان و شجاعت نینوائیان ایران قهرمان باشند. طلایهداران سپاه توحید، در برابر دیدگان خونبار رود، عزّت بیبدیل بندگی خدا را با جهاد جاویدان خود، به منصه ظهور رساندند و وارث بلاجویان عارفی شدند که سرلوحه اندیشه و عمل مؤمنانهشان، تأسّی به مکتب حیاتبخش شهادت و شعار شعورمند «هیهات منّا الذّله» است.پیکرهای پاک ستارگانی از منظومه کهکشانی کربلای چهار، به مزار شهدای شهر و دیار ما زینت بخشیدند و عدهای دیگر، در اعماق دریاها، همچون گوهران تابنده، تا صبح قیامت، مخاطب سلام فرشتگان مقرّب خدا شدند... گمنامان نامآشنای ملکوت آسمانها....و اما حکایت جانسوز ما، یادکرد ایستادگی و مقاومت دلیرانه مردانِ مردی است که با دستان بسته و بالهایی شکسته، در مصاف ظالمان، پیروزی حقیقی را رقم زدند و مشتاقانه، زبان دل به خواندن سرود دلآرای سعادتمندی گشودند.روحشان شاد و یادشان جاویدان.
10:53 - 2 آذر 1404