زنان ایران در مرکز جنگ دفاعی منطقه ای
نرجس رودگر هیأت علمی جامعه المصطفی العالمیه و دانشگاه باقرالعلوم و سردبیر دوفصلنامه مطالعات اسلامی زنان و خانواده پژوهشگاه مطالعات اسلامی جامعه الزهرا(س)، یادداشتی با عنوان «زنان ایران در مرکز جنگ دفاعی منطقه ای» در ویژه نامه نخبگانی "دفاع رمضان، بعثت مردم" منتشر کرد.
جایگاه زنان در جامعه و سیاست از دغدغههای مهم جهان معاصر است؛ موضوعی که اغلب با افراط و تفریط همراه میشود. در نگاه سنتی و متحجرانهای که گاه به دین نیز نسبت داده میشود، زن در حاشیه جامعه و سیاست قرار میگیرد و حتی در بالاترین سطح، نقش او به مشارکتهایی محدود و در حاشیه، تقلیل مییابد. در چنین نگاهی، زن فاقد نظریهپردازی سیاسی مستقل تلقی میشود و بیشتر تابع و مقلد دیدگاههای مردان معرفی میگردد .حضور او در جامعه نیز حضوری سایه وار و یا درسایه محسوب می شود. در الگوی مدرن، هرچند ادعای اعطای منزلتی برابر با مردان درعرصه اجتماعی و سیاسی وجود دارد، اما این منزلت بخشی، اغلب به صورت نمایشی و صوری و همراه با نوعی انحراف یا بی توجهی به سایر ابعاد هویتی و تمدنی شخصیت زن است. در عمل، همچنان زنان بهعنوان تابعانی فاقد استقلال رأی و کنشگری غیرمستقل دیده شدهاند. علاوه بر آنکه از عرصه خانواده که مهمترین عرصه حیات زنانه است و محل ظهور بیشترین ابعاد هویتی زن است غفلت و یا بی اهمیت و یا حتی مخرب انگاشته شده است.
در روزهای اخیر و در جریان جنگ دفاعی ایران—که میدان نبرد به خیابانها، فضاهای عمومی و تجمعات سیاسی کشیده شده است—جامعه بینالملل از حضور آگاهانه، منسجم و هدفمند ملت ایران شگفتزده شده است. در این میان، زنان ایران نقشی مستقل و مرکزی ایفا میکنند.در بسیاری از شهرها، زنان حتی با درصد مشارکتی بالاتر از مردان، پرچم به دست میگیرند، خانوادهها را همراه میکنند و عرصه خانوادگی را با فضای اجتماعی و سیاسی پیوند میدهند. مادران، با درک اهمیت ملی، منطقهای و جهانی این اجتماعات، برنامههای خانواده را با محوریت حضور در تجمعات تنظیم میکنند. زنان با حساسیت نظری به ابعاد روانشناختی و ارتباطی فرزندان و حتی گاه، همسران، زمینه حضور خانوادگی در تجمعات را فراهم می کنند.رفتارهای به ظاهر ساده مانند تأمین خوراکی برای فرزندان برای اینکه حال خوشی را در پیاده روی تجربه کنند، تجهیز کودکان و نوجوانان به اقلام نمادین مانند پرچم و چفیه، برای اینکه بااین اقلام و اعلام، به هویت انقلابی نزدیکتر شوند، ترغیب به حضور کودکان و نوجوانان پشت تریبون های شعار دهی، برای رشد عزت نفس آن هم در مجرای انقلابی، از جمله فعالیت های تمدنی زنان محسوب می شود که هویت انقلابی را به نسل های بعد انتقال می دهند.
همچنین بانوان در طول روز کلاسهای هلالاحمر و امداد برگزار کرده، جامعه را برای مخاطرات جنگ آماده مینمایند. زنان فرهیخته در فضاهای مجازی محتوا تولید میکنند و جامعه ایران و افکار عمومی جهان را با روایتهای واقعی از جنگ دفاعی کشور آشنا میسازند. مجموع این فعالیت ها زنان ایرانی را به عنوان عاملان و کنشگران فعال عرصه جنگ مطرح ساخته است. زنان ایران در عرصه این جنگ منطقهای، نه حضوری حاشیهای یا تقلیدی، بلکه حضوری آگاهانه، اندیشمندانه و عقلانی دارند و بخشی حساس و مهمی از میدان را در کنار مردان—و گاه پرشورتر از آنان—پیش میبرند.
جمع بندیاین همان الگویی است که دو رهبر انقلاب اسلامی—امام خمینی و آیتالله خامنهای—بهعنوان «الگوی سوم زن مسلمان» برای زنان ایران ترسیم کرده اند؛ الگویی که در آن، زن با حفظ حریم عفت و حیا و توجه به اولویت مدیریت خانواده، در مرکز جامعه حضور دارد و نقشآفرین است.همانطور که رهبر معظم انقلاب اسلامی آیت الله سید مجتبی خامنهای در بیانیه اخیرشان فرمودند « از مهمترین هنرهای رهبر شهید، هنر تربیت و پرورش اجتماع از طریق ساخت افکار و روحیات و عواطف توده های عظیم مردم بوده است» که معرفی الگوی سوم زن مسلمان یکی از این مقولات تربیتی اجتماعی بوده است که جامعه زنان ایران را برای نقش آفرینی های خطیر سیاسی اجتماعی و حضور در مرکز جامعه، در عین پاسداشت حریم خانواده، پرورش داده است.#ویژه_نامه_دفاع_رمضان_بعث_مردم#دفاع_رمضان#جامعه_الزهرا 10:57 - 2 اردیبهشت 1405